Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών - Ο Τζουμέρκας καταχειροκροτείται στην Berlinale (Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών


Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών, η τρίτη ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα μετά την Έκρηξη και τη Χώρα Προέλευσης, παρακολουθεί δυο γυναίκες, μια αστυνομικό, αρχηγό της αστυνομίας, και μια εργάτρια σε εργοστάσιο παραγωγής χελιών, που ζουν στο Μεσολόγγι.

Η μικρή επαρχιακή πόλη είναι κάτι σαν τιμωρία για την αστυνομικό, που υποδύεται η γνωστή αγαπημένη του Τζουμέρκα, καθώς πρωταγωνίστησε στην Έκρηξη, αλλά και φυσικά του Λάνθιμου, Αγγελική Παπούλια. Από μέλος της αντιτρομοκρατικής βρίσκεται μετά από απειλές στο Μεσολόγγι, σε μία δουλειά κάτω από τα προσόντα της. Η δε εργάτρια, μισεί την πόλη και θέλει να φύγει με τον αδερφό της ωστόσο να την πιέζει έως και εκβιάζει.

Όταν μια μυστηριώδης αυτοκτονία θα φέρει τα πάνω-κάτω στη μικρή πόλη και θα πυροδοτήσει έναν άγριο κύκλο βίας, οι ζωές των δύο γυναικών που μέχρι χθες αγνοούσαν η μία την ύπαρξη της άλλης, αρχίζουν να συγκλίνουν, με τη συνάντησή τους να μπορεί να τους δώσει την λύτρωση που ψάχνουν.

Η μεν αστυνομικός κυνική, βρίζει τους πάντες δείχνοντας ότι δεν είναι ικανοποιημένη με την ζωή της στην επαρχία, πίνει σαν αλκοολική, αργεί στην δουλειά της, δεν βρίσκει νόημα σε τίποτα πέρα από τον γιό της. Η εργάτρια από την άλλη φαίνεται παθητική, λιγομίλητη και παραδομένη στην μοίρα της, σχεδόν καταθλιπτική. Στο πρώτο μέρος της ταινίας θα δούμε πολλαπλούς χαρακτήρες που συναντά κανείς στην επαρχία: τον δικαστικό που νομίζει ότι είναι ο άρχοντας του τόπου, τον γιατρό που θεωρεί πως όλοι πρέπει να τον ευνομονούν που γύρισε στον τόπο του, τον μουγκό περίεργο αδερφό του πρώτου που δεν έχει να κάνει μπάνιο 7 μήνες, την γυναίκα του γιατρού που άφησε τα όνειρά της να γίνει διάσημη ηθοποιός για να είναι με τον άντρα της, τον λαικό τραγουδιστή με το ωραίο του αυτοκίνητο.

Τα μυστικά του καθενός όμως σύντομα θα αποκαλυφτούν, σε συνδυασμό με βιβλικές εικόνες και αναπαραστάσεις που υιοθετεί ο Τζουμέρκας για να δώσει τον κλασσικό πλέον τόνο weird που έχουν οι Ελληνικές ταινίας της τελευταίας δεκαετίας. Το σενάριο του όμως είναι τελικά απλό και χιλιοειπωμένο, ακόμα και στο Ελληνικό σινεμά, όπως με το Να κάθεσαι και να κοιτάς. Το μοτίβο επαρχία, διαφθορά, μυστικά μιας μικρής κοινωνίας, είναι βέβαια κλασσικό, με τον Τζουμέρκα όμως να μη πρωτοτυπεί ιδιαίτερα και να χρησιμοποιεί έτοιμες γνωστές συνταγές. Η σκηνοθεσία του ωστόσο, αλλά και η συνοχή του σεναρίου είναι σαφώς καλύτερα από τις προηγούμενές του ταινίες. Αρκετά προσεγμένα είναι και η φωτογραφία και το μοντάζ της ταινίας, ενώ οι ερμηνείες ιδιαίτερα του Πασσαλή και της Μπούνταλη να είναι καλές, με τους υπόλοιπους όμως και την Αγγελική Παπούλια κυρίως να προσεγγίζει μάλλον ρηχά ένα χαρακτήρα που θα μπορούσε να έχει αποδοθεί καλύτερα.

Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών έκανε πρεμιέρα στο Πανόραμα του Φεστιβάλ του Βερολίνου, αποσπώντας το χειροκρότημα και γενικά θετικά σχόλια από το κοινό.


Διάβασε παρακάτω τα σημαντικότερα της συνέντευξης τύπου, από το Βερολίνο:

Σύλλας Τζουμέρκας: (απάντηση σχετικά με το είδος στο οποία ανήκει η ταινία) Η βασική ραχοκοκκαλιά της ταινίας είναι ένα θρίλερ. Ωστόσο είναι και ένα δράμα με γυναίκες στο κέντρο των καταστάσεων. Αυτό που με ενδιέφερε σε αυτή την ταινία είναι να φτιάξω ένα υβρίδιο ταινίας. Έναν ονειρικό τόπο. Είναι όπως είμαστε εμείς φτιαγμένοι σας άνθρωποι. Είμαστε τα όνειρά μας, αυτά που θέλουμε να κάνουμε, το πως αλληλεπιδρούμε με τους άλλους. Στην ταινία όλοι οι χαρακτήρες βασανίζονται από διαφορετικές εκδοχές του παράδεισου.

Γιούλα Μπούνταλη: (απάντηση σχετικά με τα χέλια που υπάρχουν στην ταινία) Είναι ένα άσχημο ζώο. Ένα ζώο που δεν έχει εξελιχθεί. Έχει μόνο σπονδυλική στήλη. Και πρέπει να φύγει από την περιοχή του όταν φτάνει στην σεξουαλική ωριμότητα. Αυτό συμβαίνει και στον χαρακτήρα μου. Για εκείνη συμβαίνει με έναν βίαιο και αμαρτωλό τρόπο, αλλά ταυτόχρονα και με ένα φυσικό τρόπο. Σαν σεναριογράφος το ταξίδι αυτού του ζώου προκειμένου να φτάσει στην Θάλασσα των Σαργασσών αποτέλεσε τον πυρήνα. Ήταν κάτι που μας ενέπνευσε. Τα χέλια πρέπει να μετατραπούν από πλάσματα της λίμνης, σε πλάσματα της θάλασσας. Το ταξίδι τους ενάντια στην “αιχμαλωσία” ήταν η έμπνευσή μας.

Αγγελική Παπούλια: (απάντηση σχετικά με τον μονίμως εκνευρισμένο χαρακτήρα της στην ταινία) Μου αρέσουν αυτοί οι γυναικείοι χαρακτήρες (γέλια). Υπάρχει ένα στερεότυπο στις ταινίες, ότι οι γυναίκες είναι τα θύματα, ή είναι πιστές σαν σύζυγοι ή μητέρες, και αυτά είναι σίγουρα γυναικεία χαρακτηριστικά. Ωστόσο, οι γυναίκες είναι δυναμικές, απαιτητικές, φανερά θυμωμένες, έξυπνες, με χιούμορ. Δεν πρέπει να κάνουμε τέτοιους διαχωρισμούς. Και η Ελισάβετ είναι ένας τέτοιος χαρακτήρας. Εκφράζει τον θυμό της, αλλά ταυτόχρονα πληγώνει τον εαυτό της.

Χρήστος Πασσαλής: (απάντηση σχετικά με το είδος της οικογένειας που προβάλει) Ο χαρακτήρας μου είναι ένας ποπ σταρ, αλλά στον πυρήνα του είναι συντηρητικός. Όταν αποτυγχάνει να βρει μία καριέρα, επιστρέφει στην αγκαλιά της οικογένειάς του, κι ας είναι ένας άνθρωπος που ζει την στιγμή και για την στιγμή. Αυτό που μου αρέσει στην ταινία, μεταξύ άλλων, είναι ότι ο καθένας προσπαθεί να βρει τον παράδεισό του. Οι γυναικείοι χαρακτήρες για να το πετύχουν, πρέπει να πάρουν ένα μεγάλο ρίσκο. Ο χαρακτήρας μου, προσπαθεί να βρει τον παράδεισο στις αναμνήσεις, και στο πως είναι τα πράγματα. Είναι μία συντηρητική δύναμη, στην πραγματικότητα.

Αργύρης Ξάφης: (απάντηση σχετικά με το αν ο παράδεισος του χαρακτήρα του, βρίσκεται στην πόλη που μεγάλωσε) Είναι ο βασιλιάς της περιοχής. Είναι ένας χαρακτήρας δυαδικός, ανάμεσα στο χάος και το αίσθημα της ανωτερότητας. Ο παράδεισός του είναι ένα φασιστικό καθεστώς. Στο μυαλό του. Είναι ο βασιλιάς και μπορεί να πείσει τους πάντες να κάνουν τα πάντα. Ζει στην κατάθλιψη και την απελπισία, όπως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες.

Μαρία Δρακάκη: (παραγωγός – σχετικά με τις δυσκολίες των γυρισμάτων) Για αυτή την ταινία αποφασίσαμε να φύγουμε από την Αθήνα. Επειδή είσαι μακριά από το μέρος που σου παρέχει μέσα για μία παραγωγή, έπρεπε να είμαστε καλά προετοιμασμένοι, αλλά και να αυτοσχεδιάζουμε. Η τοπική κοινωνία δεν είναι συνηθισμένη σε γυρίσματα, για αυτό βασιστήκαμε πολύ σε άτομα που ήθελαν να μας βοηθήσουν. Ήταν όμως μια ευλογία, γιατί δημιουργήσαμε μία κοινωνία, μέσα στην κοινωνία, και έτσι, όπως και στην ταινία, φτιάξαμε έναν δικό μας παράδεισο.

Μπορείς να δεις ολόκληρη την συνέντευξη τύπου κάνοντας κλικ εδώ.