Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ (Richard Jewell) - Η βομβιστική επίθεση της Ατλάντα, από τον Clint Eastwood (κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ

(Richard Jewell)


Είδος:

, ,

Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 131
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Πρεμιέρα: 16-01-2020

Γράφει:

Στις 27 Ιουλίου 1996, μία αυτοσχέδια βόμβα εξερράγη στο Ολυμπιακό Πάρκο της Ατλάντα, κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. 2 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, και άλλοι 100 τραυματίστηκαν.

Πίσω από την επίθεση κρυβόταν ο Eric Rudolph, πρώην στρατιωτικός, ακτιβιστής κατά των εκτρώσεων. Ωστόσο, συνελήφθει το 2003, μετά από βομβιστικές επιθέσεις σε 2 κλινικές γυναικών και ένα gay bar.

Στην ταινία του Eastwood, το όνομα αυτό θα το ακούσουμε προς το φινάλε, καθώς “Η Μπαλάντα του Ρίτσαρντ Τζούελ” ασχολείται με το τι έγινε μετά την επίθεση στην Ατλάντα.

Το σενάριο έχει βασιστεί στο “The Suspect”, το βιβλίο των Kent Alexander και Kevin Salwen, αλλά και στο άρθρο του Vanity Fair, από την Marie Brenner, με σημαντικό το ότι δεν αφορά τον βομβιστή, αλλά τον φύλακα ασφαλείας ο οποίος βρήκε το σακίδιο με τον εκρηκτικό μηχανισμό κάτω από ένα παγκάκι, σημαίνοντας συναγερμό.

Χωρίς βέβαια ποτέ να επισημανθεί επισήμως, υπάρχει ένα φάντασμα στην ταινία. Εκείνο του ακροδεξιού εκφοβισμού. Κι ο Clint Eastwood, σαν ένας εξαίρετος σκηνοθέτης και ηθοποιός για πάνω από 50 χρόνια, φαίνεται πως αυτό το ζήτημα συνεχίζει να τον απασχολεί, προσπαθώντας κάποιες φορές να μην πάρει θέση. Κάποιες άλλες πάλι, όχι…

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες κινηματογραφικές προτάσεις του δημιουργού, ο Jewell (Paul Walter Hauser) δεν παρουσιάζεται σαν Tom Hanks στο “Sully” ή Bradley Cooper στο “American Sniper”, σαν ήρωας δηλαδή που πρέπει να ανταπεξέλθει, αλλά σαν Sean Penn στο “Σκοτεινό Ποτάμι”. Ένας ήρωας που το παρελθόν του προδικάζει την συμπεριφορά του, όταν εκείνος πρέπει να αντεπεξέλθει σε μία δομική δυσκολία. Κυρίως, όμως τον απασχολεί η εικόνα. Του πώς φαίνονται τα πράγματα.

Κι εδώ φαίνεται ίσως η ευφυΐα του Eastwood. Ξεκινάει την προβολή της παρουσίας του Jewell από τότε που δούλευε σε ένα γραφείο, κουβαλώντας υλικά γραφείου. Εκεί είναι που γνωρίζει και τον δικηγόρο Watson Bryant (Sam Rockwell). Είναι ευγενικός, γενναιόδωρος, διατηρώντας αυτήν την συμπεριφορά, ακόμα και στην αλλαγή δουλειάς του, σαν προσωπικό ασφαλείας. Υπάρχει κάτι παράξενο στην συμπεριφορά του. Ποιο είναι αυτό; Η δική μας άποψη απέναντι σε μία τέτοια παρουσία.

Είναι υπέρβαρος, ζει με την μητέρα του την Bobi (Kathy Bates), παίρνει τα πράγματα πάντα στα σοβαρά, και δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα. Δεν περνάει καν από το μυαλό του ότι τον περιγελούν, και δεν τον αντιμετωπίζουν σοβαρά.

Σε πολλές κινηματογραφικές περιπτώσεις, ένας τέτοιος χαρακτήρας οδηγεί σε συγκεκριμένη αντιμετώπιση σεναριακά. Ωστόσο, ο Eastwood παίρνει την σωστή απόφαση να σεβαστεί τον χαρακτήρα όπως είναι.

Στο αντίπαλον δέος, οι Tom Shaw (Jon Hamm), ένας πράκτορας του FBI (φανταστικό πρόσωπο), και η Kathy Scruggs (Olivia Wilde), μία δημοσιογράφος από την Ατλάντα, της οποίας το ρεπορτάζ για την υπόθεση ξεκίνησε ένα media-κο frenzy, που έκανε τον Richard τον υπ’ αριθμό έναν ύποπτο για την επίθεση.

Κι εδώ ξεκινά η πραγματική ιστορία. Η Scruggs, ήταν υπαρκτό πρόσωπο,η οποία απεβίωσε το 2001. Η ταινία υπονοεί ότι η Scruggs έκανε σεξ με πράκτορες του FBI, προκειμένου να πάρει πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση, πράγμα που ποτέ δεν αποδείχθηκε. Ο Atlanta Journal-Constitution έχει ήδη απειλήσει την Warner, ότι θα κάνει μήνυση, για τον τρόπο που παρουσιάζονται οι δημοσιογράφοι του στην ταινία. Η Scruggs για την ακρίβεια παρουσιάζεται σαν μία κακίστρο, που θα κάνει τα πάντα για να αποκτήσει πληροφορίες.

Κι ας ξαναπούμε ότι εδώ φαίνεται η ευφυΐα του Eastwood. Κάνει κριτική, όχι πάνω στα γεγονότα, αλλά στον τρόπο που εμείς τα αναπαράγουμε. Όπως θεωρούμε ότι ο Jewell λόγω εμφάνισης, μπορεί να είναι ένας καταπιεσμένος τρομοκράτης, έτσι κι η Scruggs είναι στο μυαλό μας σαν μία δημοσιογραφικά αδηφάγα προσωπικότητα, που θα έκανε τα πάντα. Όπως δεν ισχύει για τον Jewell, έτσι δεν ισχύει για την Scruggs. Η μόνη διαφορά είναι ότι στην μία περίπτωση είμαστε βασισμένοι στην αλήθεια, και στην άλλη, βασιζόμαστε στο σενάριο.

Η “Μπαλάντα” είναι η παρουσίαση της άγνοιας, η προσπάθεια υπεράσπισης της προσωπικής ταυτότητας, και μία πρώτης τάξεως απεικόνιση της δικής μας στάσης απέναντι στα στερεότυπα, αλλά και στο πώς αφηνόμαστε να παρασυρθούμε από το ακραίο. Ασχέτως, αν ισχύει ή όχι. Δεν είναι αριστούργημα. Αλλά είναι Eastwood…

 


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες