Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει (If Beale Street Could Talk) - Μία ιστορία αγάπης, στο Χάρλεμ των 70's (κριτική ταινίας) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει

(If Beale Street Could Talk)


Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 119
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Πρεμιέρα: 21-02-2019

Γράφει:

“Κάθε μαύρος που γεννήθηκε στην Αμερική, γεννήθηκε στην Beale Street”.

Με αυτή την φράση κλειδί ξεκινούν οι τίτλοι της ταινίας, και απευθείας καταλαβαίνεις ότι δεν θα δεις ανθρώπους που περνούν από την οθόνη σου, ζουν το δράμα τους, και εσύ καλείσαι να πάρεις θέση. Δεν είναι μία τέτοια ταινία.

Η Tish και ο Fonny, έχουν μεγαλώσει μαζί από παιδιά. Στα 19 της και στα 21 του, θα ανακαλύψουν ότι η σχέση του πρέπει να περάσει σε άλλο επίπεδο. Παραδέχονται τον έρωτά τους, πλέον είναι μαζί, αλλά η ζωή (και η ζωή τους) τους επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις. Ο Fonny φυλακίζεται με την κατηγορία του βιασμού, και περιμένει την δίκη του. Η Tish ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος. Και ξεκινά ένας αγώνας προκειμένου να αποδειχθεί η αθωότητά του.

Η ταινία όμως του σεναριογράφου και σκηνοθέτη, του βραβευμένου με Oscar Καλύτερης Ταινίας “Moonlight”, Barry Jenkins, δεν είναι ένα δικαστικό δράμα. Δεν είναι μία ταινία που αφορά τις φυλετικές διακρίσεις κατά των μαύρων στις ΗΠΑ του 70. Δεν είναι μία ταινία που αφορά τον εσωτερικό ρατσισμό της Αφρο-Αμερικανικής κοινότητας. Είναι μία ιστορία αγάπης, με φόντο ένα δικαστικό δράμα, τις φυλετικές διακρίσεις κατά των μαύρων στις ΗΠΑ του 70, και τον εσωτερικό ρατσισμό της Αφρο-Αμερικανικής κοινότητας.

Ο Jenkins, διασκευάζοντας το βιβλίο του James Baldwin, ανακάλυψε και μας προβάλει κάτι σημαντικότερο. Τι μπορεί να συμβεί όταν το coming-of-age τελειώνει. Αλλά κυρίως, το πώς επηρεάζει αυτό το “τέλος” εσένα, και τον κύκλο σου. Επίσης, το πόσο δυνατό πρέπει να είναι το σύστημα προστασίας σου, δηλαδή η οικογένειά σου, προκειμένου να αντέξεις την μετάβαση.

Fonny και Tish, μοιράζονται μία αγάπη σχεδόν ποιητική. Θες να το ζήσεις και εσύ. Οι Stephan James και Kiki Layne είναι κάτι παραπάνω από ειλικρινείς στις ερμηνείες τους. Είναι βαθιά αληθινοί. Η σκηνή που κάνουν για πρώτη φορά σεξ, είναι τόσο αριστουργηματικά δοσμένη, που μπορείς να κόψεις την ένταση και την αλήθεια τους με ψαλίδι.

Ευτυχώς, δεν είναι οι μόνες ερμηνείες που πρέπει να σταθούμε. Η Teyonah Parris, σαν την αδερφή της Tish, Ernestine, είναι η αδερφή που θα θέλαμε να έχουμε. Ο Brian Tyree Henry, σαν τον κολλητό φίλο του Fonny, Daniel, προχωράει σε μία ανατριχιαστική αποκάλυψη, περιγράφοντας τι του συνέβη όταν κι εκείνος φυλακίστηκε αδίκως.

Αλλά κακά τα ψέματα. Οφείλουμε να σταθούμε λίγο περισσότερο στην Regina King, και στην ήδη βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα Ερμηνεία της. Η παρουσία της εδώ είναι δομημένη, θέλω να πιστεύω από την ίδια, με τρόπο ευφυή. Η παραμικρή της κίνηση λέει κάτι. Προσωπικά, δεν την έχω ξαναδεί έτσι, αν και δεν μπορώ να πω ότι έχω ακολουθήσει την καριέρα της πιστά. Σε κάθε σκηνή κλέβει το πλάνο. Συγκεκριμένα, όταν η Tish κάνει κίνηση να της πει ότι είναι έγκυος, η Sharon (ο χαρακτήρας της King), είναι πλάτη στην κάμερα. Όταν η Tish λέει “Mommy…”, η King κινείται τόσο, ώστε να καταλάβουμε χωρίς να την βλέπουμε ότι ξέρει ήδη τι θα ακούσει. Μεγαλειώδες.

Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να ξεχάσουμε την μουσική επένδυση από τον Nicholas Britell. Η μουσική εδώ, δεν γεμίζει τα κενά. Είναι ένας χαρακτήρας από μόνος του. Μας προετοιμάζει. Μας ταξιδεύει. Κάνει την δική της παράλληλη αφήγηση, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό αισθήσεων, που χωρίς αυτό η ταινία δεν θα είχε την ίδια αξία.

Η “Beale Street” δεν είναι μία γρήγορη ταινία. Αν περιμένεις μία δυναμική θέαση, γεμάτη αντιρατσιστικά μηνύματα και περί δικαίου αίσθημα, τότε θα απογοητευτείς. Αντίθετα, χαλάρωσε, αφέσου και δώσε της την δυνατότητα να σε ταξιδέψει.


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες