Η ανταλλαγή (Changeling) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Η ανταλλαγή (Changeling)

Είδος: , , , ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Los Angeles του 1928, Clint Eastwood, Angelina Jolie, αληθινή ιστορία. Αυτοί ήταν πάνω κάτω οι λόγοι για τους οποίους έκατσα να δω τη συγκεκριμένη ταινία και επιβεβαιώθηκα εκατό τοις εκατό. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρόκειται για την -ιδιαίτερα προκλητική- ιστορία της Christine Collins, μιας δυναμικής για τα δεδομένα της εποχής γυναίκας που εργάζεται πυρετωδώς σε ένα τηλεφωνικό κέντρο και μεγαλώνει μόνη τον εννιάχρονο γιο της. Ένα πρωινό όπως όλα φεύγει για τη δουλειά της αφήνοντας το γιο της μόνο του στο σπίτι (!) και όταν γυρίζει δεν τον βρίσκει πουθενά. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά ένα μεγάλο, ατέλειωτο μαρτύριο, ένας σκληρός αγώνας με πάρα πολλά μέτωπα.

changeling ll

Εκτός από την αγωνία και την απόγνωση της μάνας που χάνει το παιδί της έχει να αντιμετωπίσει την ανεπάρκεια της αστυνομίας, η οποία, προοικονομώντας κάπως τη συνέχεια, την αναγκάζει να περιμένει 24 ώρες πριν ξεκινήσει την αναζήτηση. Τελικά και που ξεκινά η αναζήτηση το πράγμα δεν σώζεται, αφού μετά από λίγο καιρό φέρνουν στη χαροκαμένη μάνα το εννιάχρονο αγόρι, άσχετα αν τελικά –οποία λεπτομέρεια!- δεν είναι το δικό της. Αρχίζει, λοιπόν, ένας άλλος αγώνας, για το αυτονόητο, να πείσει η Christine τον περίγυρο ότι το παιδί δεν είναι δικό της για να συνεχιστούν οι έρευνες. Ωστόσο η κατάσταση βολεύει την αστυνομία και γιατί είναι δύσκολο να βρεθεί το σωστό παιδί και γιατί η παραδοχή του τραγικού αυτού λάθους θα ήταν ολέθρια για την εικόνα της και την εμπιστοσύνη που αποπνέει στους πολίτες. Η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο και κυριεύεται από τη σαπίλα του συστήματος που, σε συνδυασμό με μια εις βάθος σεξιστική κοινωνία, επιφυλάσσει ισχυρά χτυπήματα για την πρωταγωνίστρια. Η συνέχεια είναι ιδιαίτερα ανατρεπτική, δεν σκοπεύω να την αποκαλύψω, απλώς θα πω ότι μπαίνουν στο παιχνίδι ζητήματα που αφορούν ψυχιατρικές κλινικές, κακοποίηση ανηλίκων, θανατική ποινή και δε συμμαζεύεται (λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι είναι αληθινή ιστορία, εντάξει, εγώ προσωπικά βρίσκω μεγάλο ενδιαφέρον).

st trena

Η ανάλυση της ταινίας (της ιστορίας, δηλαδή) κατά την άποψή μου ακουμπά σε τρία βασικά σχόλια. Το πρώτο είναι ο σχεδόν ανύπαρκτος λόγος που έχει η γυναίκα στην κοινωνία του L.A. του 1928. Προφανώς τα πάντα είναι ανδρική υπόθεση και όποια γυναίκα τολμήσει να αμφισβητήσει ακόμα και το οφθαλμοφανές αντιμετωπίζεται ως υστερική και αναξιόπιστη.

Το άλλο βασικό θέμα προς συζήτηση είναι η βαθιά διαφθορά του πολιτικού συστήματος που, βασισμένο στη λογική του φαίνεσθαι, φτάνει σε ακραίες, σχεδόν σοκαριστικές πράξεις. Δυστυχώς, μάλιστα, το όλο κλίμα (σε ένα πιο πολιτισμένο και εξελιγμένο πλαίσιο βέβαια) θυμίζει και τη σύγχρονη εποχή της διαφθοράς αν σκεφτεί κανείς τον εγωισμό της εξουσίας που αποκλείει κάθε πιθανότητα λάθους ή τον τερατώδη, κάποιες φορές, τρόπο με τον οποίο δικαιολογείται η συστηματική διαφθορά.

Τρίτο και σοβαρότερο ζήτημα είναι η απαγωγή και κακοποίηση ανηλίκων, με την οποία ο Clint Eastwood έχει ασχοληθεί και σε άλλες ταινίες του (ενδεικτικά A Perfect World (1993), Mystic River (2003)). Μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο αποδίδει τη βιαιότητα αυτή γιατί, αποφεύγοντας την ωμή απεικόνιση, σχεδόν την υπονοεί μέσα από περιγραφές και αυτό είναι, νομίζω, ακόμη πιο επώδυνο και thought-provoking.

me agoraki

Σε γενικές γραμμές είναι μία πολύ καλή ταινία και από σκηνοθετική άποψη, καθώς η μεταφορά από το σύγχρονο, γνωστό μας L.A στο πρόσφατο παρελθόν του δεν είναι και εύκολο πράγμα. Τα ρούχα, το τραμ, οι γειτονιές, τα δημόσια κτήρια σε κάνουν να αναρωτηθείς, έστω και για δευτερόλεπτα, ποια από τις δύο εκδοχές προτιμάς. Επίσης το γεγονός ότι ο Eastwood αποφεύγει (συνειδητά, θεωρώ, κρίνοντας και από τις άλλες ταινίες του) το διάχυτο μελόδραμα, καθιστά αυτόματα την ταινία βαθιά ψυχολογική, ντυμένη εξ αρχής με ένα αίσθημα αγωνίας και πολλά ερωτηματικά.

Υπέροχη η ερμηνεία της Jolie, ιδιαίτερα στις σκηνές όπου ‘ξανακλείνεται’ στο ψυχιατρείο -από την εποχή του Girl, Interrupted (1999),- με ένα μικρό αρνητικό σχόλιο για το κόκκινο κραγιόν και την τέλεια εμφάνιση που επιμένει να έχει σε πείσμα όλων των συμφορών που υποτίθεται ότι τη βρήκαν. Αντίθετα το δεύτερο μεγάλο όνομα του casting, ο Malkovich μου φάνηκε κάπως άχρωμος-άοσμος, παρά το βασικό ρόλο που παίζει ο χαρακτήρας του στην εξέλιξη της πλοκής. Μεγάλη έκπληξη ήταν για μένα ο Jason Butler Harner, η ερμηνεία του οποίου, ιδιαίτερα στις τελευταίες σκηνές, ήταν σχεδόν συγκλονιστική.

changeling10 jm

Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών, είχε τις υποψηφιότητές της στην 81η απονομή των Όσκαρ και γενικότερα δεν θα λέγαμε ότι πέρασε απαρατήρητη. Δεν ξέρω αν στη θετική υποδοχή της συνέβαλε το γεγονός ότι μιλά για αληθινή ιστορία, αλλά στην περίπτωσή μου νομίζω ότι είναι έτσι. Άλλωστε και η ίδια η Jolie δήλωσε κάπου ότι αν η ιστορία δεν ήταν αληθινή δεν θα αγόραζαν το σενάριο. Πάντως ο Straczynski (o σεναριογράφος) δήλωσε πως ξεκίνησε τη συγγραφή του σεναρίου μετά από έρευνα των αρχείων σχετικά με την υπόθεση, με έναν πολύ απλό στόχο: να τιμήσει αυτό που έκανε η Christine Collins (η οποία αναστάτωσε ένα ολόκληρο σύστημα και μία ολόκληρη κοινωνία αναζητώντας απλώς και μόνο το γιο της, συμπληρώνω εγώ).