Cats - Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; Η αποτυχία της χρονιάς; (κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Cats


Είδος:

, , ,

Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 110
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Πρεμιέρα: 23-01-2020

Γράφει:

Μία γάτα ονόματι Victoria (Francesca Hayward) θα βρεθεί παρατημένη σε ένα δρομάκι του Λονδίνου. Εκεί θα γνωρίσει άλλες γάτες, οι οποίες έχουν μόνο έναν στόχο. Να συμμετέχουν σε έναν χορό, ώστε να επιλεχθούν για να μεταβούν στη μεταθανάτια ζωή. Αλλά αυτό το σχέδιο θα ανατραπεί, καθώς ο γάτος Macavity (Idris Elba), έχει άλλα σχέδια.

Από που να ξεκινήσεις, και που να το πας… Από σειρά ποημάτων, σε μακροχρονιο θατρικό μιούζικαλ, και από εκεί σε κινηματογραφική ταινία, του πάντα εξαιρετικού Tom Hooper, βλέπε “Ο λόγος του Βασιλιά”, και “Οι Άθλιοι”.

Ας ξεκινήσουμε με τα θετικά (δεν θα μας πάρει και πολύ): Η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι από άλλο γαλαξία. Η ταινία φαίνεται να έχει δημιουργηθεί με εξαιρετικό τεχνικό ταλέντο από πίσω, και είναι χάρμα οφθαλμών. Από τους φωτισμούς στα σκηνικά, και από εκεί στη φωτογραφία, σίγουρα οι “Γάτες”΄σε αυτό το κομμάτι είναι 7ψυχες.

Επίσης πρέπει να σημειώσουμε την πρωτοεμφανιζόμενη Francesca Hayward, η οποία αποδεικνύεται εξαιρετική, σε κάθε της σκηνή.

Αυτό ήταν. Τελειώσαμε…

Ας πάμε στην αντίπερα όχθη. Το σενάριο… Αχ το σενάριο.

Ήταν παντού, χωρίς να μπορεί να αποφασίσει που θέλει να είναι ακριβώς. Βασισμένο με αρκετή ακρίβεια στα ποιήματα του T.S. Eliot, προτίμησε την ακρίβεια από την πλοκή. Πρακτικά μιλάμε για ένα “Γάτα έχεις ταλέντο”, και βάλε και ένα “μεταθανάτια ζωή”, έτσι για να το σοβαρέψουμε κιόλας το πράγμα. Προσοχή: δεν μιλάμε για το υλικό που είχαν στα χέρια τους. Να εξηγούμαστε. Μιλάμε για το γεγονός, ότι ολόκληρο το σενάριο έχει βασιστεί στο star power και όχι στο πώς πρέπει να το εκμεταλλευτούν. Άλλωστε τα ποιήματα του Eliot, ήταν όμορφα, φιλικά προς κάθε ηλικία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, στην προσπάθεια του να συνδυάσει τα πάντα, ο Lee Hall αποτυγχάνει.

Αυτό που προσπάθησαν να κάνουν είναι να μείνουν πιστοί στο θεατρικό έργο, το οποίο όμως με την σειρά του είναι πιστό στα ποιήματα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.

Οπότε θα με ρωτήσεις εσύ τώρα: που είναι το κακό; Θα σου απαντήσω ότι ο Διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Στις κατσαρίδες που χορεύουν. Στην προφορά του Jason Derulo, αλλά στην υποκριτική του δυνότητα. Στο ενδυματολογικό, όπου αυτό υπάρχει. Σε εκείνο το χορευτικό με τις ουρές, που να μην σαν πω με τι μοιάζουν καλύτερα. Στην απόλυτα άκυρη εμφάνιση του “Memories”…

Αλλά πρέπει να μιλήσουμε και για τον ελέφαντα στο δωμάτιο: τα εφέ. Από το trailer μέχρι το τελικό προϊόν πολλά άλλαξαν δεν λέω. Αλλά και πάλι το αποτέλεσμα έμεινε ίδιο: Όλοι μοιάζουν με αποτυχημένο πείραμα. Συγνώμη κιόλας, αλλά περισσότερο γάτα έμοιαζε ο κυριούλης από το τηλεοπτικό “Η Πεντάμορφη και το Τέρας”, με την Linda Hamilton.

Τώρα προσοχή! Η ταινία είναι στο μεταίχμιο του “πολύ κακό που είναι καλό”. Ωστόσο καταφέρνει να απογοητεύει σε άλλα level.

Και πιστέψτε με! Με στεναχωρεί που το λέω. Είμαι φαν όλων των εμπλεκόμενων, και δει των μιούζικαλ. Αλλά το μόνο κομμάτι που μου ήρθε να τραγουδήσω ήταν το “On my Own”, από τους “Άθλιους” του Hooper. Μοναξιά, και εγκατάλειψη…


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 1.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες