Όμορφα Soundtracks: The Graduate - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Όμορφα Soundtracks: The Graduate

Soundtracks | 7-11-2014 |

Μια από τις λίγες φορές που ένα soundtrack συμμετέχει τόσο πολύ στο ύφος ενός φιλμ. Με πρωταγωνιστή τον Dustin Hoffman στις πρώιμες στιγμές του, ο σκανδαλώδης για την εποχή του Πρωτάρης περιλαμβάνει μερικές από τις πιο γνωστές δημιουργίες των Simon & Garfunkel τοποθετημένες ανάμεσα στη δράση με τρομερή ακρίβεια. Το folk-rock ντουέτο των Αμερικανών μουσικών Paul Simon και Art Garfunkel χάρισε στον σκηνοθέτη Mike Nichols τα πρωτότυπα τραγούδια -ασυνήθιστη κίνηση για την εποχή- τα οπία αρχικά θα χρησιμοποιούνταν μόνο σαν οδηγός για τη μορφή του Soundtrack.

Ανταγωνιζόμενο το White Album των Beatles, το οποίο και τελικά ξεπέρασε, σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των αμερικανικών charts, με τη μεγάλη επιτυχία Mrs Robinson, η αυθεντική έκδοση του οποίου παραδόξως δεν ακούγεται στο φιλμ. Τα δημοφιλή τραγούδια όμως, πέραν του ότι μετέδωσαν τη δημοτικότητά τους και στην ταινία, δημιούργησαν απ’ευθείας ένα targetgroup στο οποίο εκείνη απευθύνεται. Ο Benjamin, παγιδευμένος ανάμεσα στην ενήλικη πια ζωή του και στην εφηβική αντίληψη των πραγμάτων, επρόκειτο να ενσαρκώσει κάθε φόβο και ανησυχία, κάθε επιπόλαια παρόρμηση, κάθε αντιδραστική κίνηση, που θα αντανακλούσε τη νεολαία της εποχής. Λίγο η οικονομική ευμάρεια, λίγο οι κοινωνικοί κύκλοι, οδήγησαν σε ένα πρώτυπο οικογένειας, όπου ο νέος αδυνατεί να πάρει πρωτοβουλίες, και δρα σαν αιώνιος έφηβος ανίκανος να επιβληθεί στον εαυτό του και στους καθοδηγητές γονείς του.

Τις πράξεις αυτές συνοδεύουν μελαγχολικά οι μελωδίες των Simon & Garfunkel. Κι ακόμα όταν θα έχει επιτύχει το σκοπό του, θα έχει αντισταθεί στους γονείς του, έστω και με μόνο όπλο τον εγωισμό του, κλείνουμε με το αγαπημένο Sound of Silence, που έχει μεν ακουστεί ήδη άλλες δυο φορές, την καταληκτική στιγμή όμως δίνει ακριβώς τον τόνο που χρειάζεται. Το ζευγάρι μας λοιπόν καθισμένο στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου μένει να αναλογίζεται τις συνέπειες των επιλογών του, πρώτη από τις οποίες είναι η μοναξιά. Οι αποφάσεις τούς οδήγησαν σε έναν μοναχικό δρόμο, τον οποίο δεν ήταν έτοιμοι να ακολουθήσουν, περιβεβλημένοι όλοι τους τη ζωή με την ασφάλεια ενός πλούσιου σπιτικού. Σκέψεις βγαίνουν στην επιφάνεια, καταπιεσμένες τόσον καιρό από την αδυναμία τους να επικοινωνήσουν. Και ξαφνικά ένα φαινομενικά χαρούμενο τέλος μεταμορφώνεται σε αδιέξοδο, με την απογοήτευση να διαγράφεται στα πρόσωπα των δύο νέων.

Ο Πρωτάρης κατέκτησε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας και χάρισε και στον Mike Nichols το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω κάπου εδώ πως η υπόλοιπη μουσική επένδυση της ταινίας οφείλεται στον αγαπητό συνθέτη David Grusin. Ας το ακούσουμε.

Διαβάστε περισσότερα για: , , , , , , , , , , ,