Whiplash: πριν πάρει Oscar ήταν μικρού μήκους ταινία - Δες την – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Μετά το εξοχότατο «Whiplash» που γέμισε την οθόνη μας με την ομορφιά της jazz μελωδίας και την επιμονή του απαιτητικού δασκάλου μουσικής, ήρθε η στιγμή να αναλύσουμε την ταινία μήκους Whiplash που βγήκε το 2013 πριν την κυκλοφορία του βραβευμένου πλέον έργου. Οι διαφορές είναι διακριτές, με το σενάριο να μην έχει διαφοροποιηθεί, στοιχείο απολύτως ορθό κατά την γνώμη μου. Η σκηνοθεσία από την άλλη μεριά είναι τόσο διαφορετική που νομίζεις αρχικά πως είναι fan made, μέχρι να έρθει στην αίθουσα και ο καθηγητής. Ο πρωταγωνιστής Johnny Simmons της μικρού μήκους καλύπτει αρκετά καλά το συναισθηματικό μέρος του έργου, ίσως λίγο παραπάνω από ότι θα ήθελε ο σκηνοθέτης, να προσδώσει τελικά στον «ήρωα» του. Γιατί σε αντίθεση με τον Teller, ο Simmons φαίνεται λιγότερο επίμονος και εγωκεντρικός. Κινείται βέβαια με την ίδια αγάπη για την μουσική.

Ίσως βέβαια αν το μικρό σε διάρκεια αυτό έργο επικεντρωνόταν και σε περισσότερα σημεία που είδαμε στην ολόκληρη ταινία να είχαμε διαφορετική γνώμη. Ο σκηνοθέτης Damien Chazelle χωρίς αμφιβολία, στην ταινία μικρού μήκους μας παρουσιάζει κάτι πολύ ρεαλιστικό, σαν να είμαστε παρόντες. Το φυσικό φως της αίθουσας, τα συναισθήματα των μαθητών, πολύ έντονο ζουμάρισμα στα πρόσωπα και αρκετές φορές ένα πλάνο που περιλαμβάνει πολλές λεπτομέρειες. Φαίνεται να υπάρχει βέβαια και μια εμφανής μονοτονία που βέβαια για τα δεδομένα του short φιλμ δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Όπως και να χει, ο Damien Chazelle έπραξε σωστά που πείραξε εν τέλει την σκηνοθεσία και όχι το σενάριο. Το χρώμα που αποτυπώνεται στο φιλμ του 2014, το μαύρο – πορτοκαλί και όχι μόνο προσδίδει μια ατμοσφαιρική ζεστασιά, αλλά και μια αγωνία, μια ένταση. Επίσης το ζουμάρισμα στην τελική κοπιά φαίνεται καλύτερο, με ουσιαστική έμφαση, χωρίς να φαίνεται ερασιτεχνικό όπως στο μικρού μήκους. Τελικώς συνειδητοποιείς πως το τελικό αποτέλεσμα, όχι μόνο δεν κουράζει τον θεατή, αλλά τον ψυχαγωγεί και τον μεταφέρει ακριβώς εκεί που θα ήθελε ο καλλιτέχνης, στο ταξίδι δηλαδή της επιμονής και της επιτυχίας.