What Politica - μια απολιτίκ ποδοσφαιρική ιστορία (Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

What Politica – μια απολιτίκ ποδοσφαιρική ιστορία (Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (7 votes, average: 3.29 out of 5)
Loading...

“Όλα όσα ξέρω για την ηθική και την αίσθηση καθήκοντος, τα έχω μάθει από το ποδόσφαιρο”. Χωρίς να θέλω να προσβάλλω τον Γάλλο νομπελίστα συγγραφέα Albert Camus (πώς θα μπορούσα άλλωστε, ποια είμαι εγώ, μήπως είμαι κάποια;), η ρήση αυτή έχει κατά την ταπεινή μου άποψη διττή ερμηνεία, αφού το ποδόσφαιρο μπορεί να σου διδάξει την ηθική και το καθήκον σε ιδανικές συνθήκες, αλλά μπορεί ακόμη καλύτερα να σου διδάξει πώς να τα παραβλέπεις ή να τα παραβαίνεις. Μία τέτοια ιστορία περί ηθών -και δη οπαδικών- είναι το “What Politica – μία απολιτίκ ποδοσφαιρική ιστορία” που αφορμάται από το ιδιότυπο πρόταγμα του «No Politica», όπως εκφράστηκε από τους οργανωμένους οπαδούς του Ολυμπιακού, φτάνοντας έως τον διαφαινόμενο Μπερλουσκονισμό του προέδρου των Ερυθρολεύκων Βαγγέλη Μαρινάκη και την εμπλοκή του στην πολιτική.

what politica

Το ντοκιμαντέρ του Τάσου Αλευρά χωρίζεται σε τρία βασικά μέρη και εξετάζει την επιφανειακή πρόθεση απεμπλοκής μίας ομάδας από πολιτικές πεποιθήσεις μέχρι την πραγματική εμπλοκή των παραγόντων της στην τοπική αυτοδιοίκηση του Πειραιά. Ορμώμενος από το πανό με σύνθημα “No Politica” της Θύρας 7 μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τη στιγμή που οι υπόλοιποι σύνδεσμοι οπαδών των ελληνικών ομάδων έπαιρναν θέση κατά του φασισμού, ο Αλευράς περνά στο “Politica” με τη διείσδυση ακροδεξιών στον πυρήνα της Θύρας 7 και τη διαμάχη Μαρινάκη – Μελισσανίδη, καταλήγοντας στο “Super Politica” και τη μετατροπή ενός ολόκληρου σωματείου σε ψηφοδέλτιο με την υποψηφιότητα του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού Γιάννη Μώραλη στο Δήμο Πειραιά. Με εξαιρετική μαεστρία, ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ εκμηδενίζει την απόσταση από την εκτόπιση κομματικών ιδεολογιών από τα γήπεδα μέχρι το κάλεσμα των ιδιοκτητών της ίδιας ομάδας για μια δημοτική αρχή βασισμένη στην απήχηση και στα μέλη του σωματείου, καταδεικνύοντας τους ισχυρούς δεσμούς του Ολυμπιακού με τη λαϊκή κοινωνία του Πειραιά και τη μεγάλη του επιρροή, τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό κομμάτι της πόλης.

Με εργαλείο τις ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις, τους γρήγορους ρυθμούς και την οπαδική αποδόμηση, ο Αλευράς εισχωρεί σε βάθος στη δυσωδία της σχέσης του ελληνικού ποδοσφαίρου με την πολιτική εξουσία και θέτει σε πρώτο πλάνο την εφαρμογή της σε χώρους μαζικής έκφρασης και σε περίοδο έντονης πολιτικής όξυνσης.