The Zero Theorem – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Zero Theorem

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 2.00 out of 5)
Loading...

 Σε μία εποχή όπου το διαδίκτυο έχει υποτάξει τον κόσμο και τα πάντα γίνονται μέσω μιας εικονικής πραγματικότητας, ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ζωής;

Με φόντο ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, ο Qohen Leth (Christoph Waltz), ένας μοναχικός χάκερ και εκκεντρική ιδιοφυΐα στον κόσμο των υπολογιστών με έντονες υπαρξιακές αγωνίες, καλείται να αναλύσει το Θεώρημα Μηδέν, μία μαθηματική φόρμουλα που θα καθορίσει το πραγματικό νόημα της ζωής -αν αυτό τελικά υπάρχει- υπό την καθοδήγηση μίας μυστηριώδους φιγούρας, γνωστής μόνο ως Management. Βάζοντας ως στόχο της ζωής του την επίλυση της εξίσωσης αυτής, ο Qohen προσπαθεί να ανακαλύψει το λόγο της ανθρώπινης ύπαρξης, βρίσκοντας συνεχώς εμπόδια από όσους θέλουν να διατηρήσουν κρυφά μυστικά, ενώ παράλληλα το έργο του επηρεάζουν η σαγηνευτική Bainsley (Mélanie Thierry) αλλά και ο Bob (Lucas Hedges), ο έφηβος γιος του Management.

Μετά το “Brasil” του 1985 και το “Twelve Monkeys” του 1995, ο Terry Gilliams (πρώην μέλος των Monty Pythons) επιστρέφει ελπίζοντας να έχει αυτή τη φορά επιτυχία με τη νέα του φουτουριστική περιπέτεια, αποτυπώνοντας για άλλη μία φορά έναν κόσμο μελλοντικό, στον οποίο κυριαρχούν οι εικονικές επαφές μεταξύ των ανθρώπων, που είναι εγκλωβισμένοι στην μοναξιά τους, χωρίς όμως να παύουν να αναζητούν την ευτυχία.

 

Σοφία Πατλάκα


Με κάποια αρτιστίκ διάθεση επιστρέφει ο Gilliam με τη νέα του ταινία The Zero Theorem, που αντηχεί εικαστικά σε μεγάλο βαθμό την παλαιότερη δημιουργία του, Brazil. Κεντρικός προβληματισμός είναι το νόημα της ζωής. Ο Qohen Leth, απομακρυσμένος από οποιαδήποτε ανθρώπινη συναναστροφή, αναζητά την απόδειξη των υπάρξεων μπροστά στον υπολογιστή του και, καθοδηγούμενος από έναν απρόσωπο εντολέα, επιδιώκει να του επιτραπεί να μη βγαίνει καν από το σπίτι του, ώστε να αποδίδει στη δουλειά του στο  100%, αφού θα είναι ανενόχλητος.

 Πεπεισμένος πως η μοναχική ζωή του είναι πλέον αυτό που επιθυμεί, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην παρουσία της όμορφης Bainsley και του νεαρού Bob, που εισβάλλουν στη ζωή του παντελώς ακάλεστοι, σαν μια αγνοημένη και καταπιεσμένη ανάγκη, η οποία ανεξέλεγκτα πλέον τον παρασύρει και αποφασίζει για εκείνον. Μέχρι και την τελευταία στιγμή ο Qohen αναμένει την κλήση του και αδυνατεί να αναγνωρίσει την επίδραση που το αληθινό συναίσθημα είχε στην καθημερινότητά του και στον ψυχισμό του.

Λίγο φουτουριστικό χιούμορ στον περίγυρο, με παιχνιδιάρικες ατάκες, ελαφρύνουν την σχεδόν αποπνικτική, βυθισμένη στην απελπισία, ατμόσφαιρα. Η ψυχική ερήμωση του Qohen μεταδίδεται στον θεατή από το πρώτο λεπτό με αποκορύφωμα την παρουσία της Tilda Swinton στο ρόλο της ψυχολόγου, προγραμματισμένης να διαιωνίζει την αδυναμία του πρωταγωνιστή,  ώστε να μην αποσπάται από το σκοπό του.

the-zero-theorem-photo-52e791483cabc

Ο Christoph Waltz αποτελεί το μεγαλύτερο ατού της όλης υπόθεσης, ανταποκρίνεται με άνεση στις απαιτήσεις της ιδιόμορφης ιδιοσυγκρασίας του φοβισμένου χαρακτήρα του. Ο σκηνοθέτης όμως δε χειρίζεται με την ίδια ευκολία τις λεπτές ισορροπίες  και υποτάσσει συχνά τις λυρικές σκηνές στον εύκολο και προφανή συμβολισμό. Δεν οδηγούμαστε πουθενά και παραμένουμε σε μια ανακατοσούρα υπερβολής και ερωτηματικών για τις τελικές επιλογές και για τη μοίρα του ήρωα, που γνώρισε αλλά δεν κατανόησε το νόημα της ύπαρξης, και φάνηκε να σπάει την ψευδαίσθηση αλλά να μην αναλαμβάνει καμιά μετέπειτα δράση.

Δάφνη Ράλλη