The Wound (Berlinale 2017 - Panorama Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Wound (Berlinale 2017 – Panorama Κριτική)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Βρισκόμαστε στο Eastern Cape της Νότιας Αφρικής, στο σήμερα ένα κόσμο με iphones, τεχνολογία και καθ’ όλα μοντέρνο. Ένας εργάτης εργοστασίου, ο Xolani, παίρνει άδεια από την δουλειά του για να βρεθεί σαν επιβλέπων στην τελετή Xhosa, κάτι σαν περιτομή νεαρών εφήβων πριν την ενηλικίωσή τους. Η όλη διαδικασία διαρκεί οχτώ μέρες και λαμβάνει χώρα σε ένα απομακρισμένο βουνό. μακριά από γυναίκες και με τους νεαρούς να βάφονται στα άσπρα και να μαθαίνουν… να είναι άντρες. σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις τους. Ο Xolani είναι επιβλέπων ενός νεαρού από το Johannesburg, του Kwanda, που γρήγορα θα μάθει το μυστικό του: την αγάπη του για έναν από τους άλλους επιβλέποντες.

Ο σκηνοθέτης John Trengove, μετά από μικρού μήκους δουλειές αλλά και τηλεοσκηνοθεσία, κάνει την πρώτη του μεγάλη μήκους ταινία, επιλέγοντας ως θέμα μια παλιά παράδοση κάποιων κατοίκων της χώρας του που έχει να κάνει με τον ανδρισμό και το τι σημαίνει να είναι κάποιος άνδρας και την δένει με ένα gay ρομάντζο σε μια κοινωνία που δεν το επιτρέπει. Η ιδέα του σκηνοθέτη να βάλει στο επίκεντρο αυτής της παράδοσης ένα gay ζευγάρι, αλλά και άλλον έναν έφηβο παρατηρητή είναι εφευρετική όντας το κεντρικό θέμα της ταινίας με όλη την δραματουργία να περιστρέφεται γύρω από αυτό. Ο Τrengove προσπαθεί να εξερευνήσει την βάση των παλιών παραδόσεων μέσα σε μια σύγχρονη κοινωνία, έτσι βάζει χαρακτήρες που ζουν σύγχρονα, έχουν κινητά τηλέφωνα, έχουν μοντέρνες δουλειές αλλά βρίσκονται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, να περάσουν από μία εσωτερική αλλά και φυσική αναζήτηση του ανδρισμού τους και του νοήματος του, στην σύγχρονη κοινωνία. Ιδιαίτερα διακρίνονται οι τρεις διαφορετικές γενιές στην ταινία και οι απόψεις τους για το θέμα, με τους παραδοσιακούς γέρους να είναι αφοσιωμένοι στις παραδόσεις και να μην μπορούν να σκεφτούν πέρα από αυτές, τους νέους άνδρες που δίνουν μάχη με τα συναισθήματά τους και τους σαρκικούς τους πόθους και τον εύπωρο έφηβο που αναρωτιέται τι σημασία έχει πως πρέπει κάποιος να συμπεριφέρεται για να είναι άντρας, αγκαλιάζοντας την ομοφυλοφιλία του σαν κάτι φυσικό.

Η πολυπλοκότητα της ιστορίας, των παραδόσεων αλλά και των χαρακτήρων κάνει την ταινία να ανοίγει αρκετά νήματα, χωρίς να καταφέρνει να τα κλείσει όλα. Ειδικά στο πρώτο της μισό ο σκηνοθέτης πελαγοδρομεί, ενώ το μοντάζ της ταινίας δεν το βοηθά να πει την ιστορία του, στην συνέχεια όμως όσο επικεντρωνόμαστε στους βασικούς χαρακτήρες και τα προβλήματά τους, η ταινία βελτιώνεται με την αρκετά καλή φωτογραφία της να βοηθά πολύ στην οπτικοποίηση των συναισθημάτων.

Το The Wound χωρίς να είναι απολύτως κινηματογραφικά άρτιο καταφέρνει να πει μια ενδιαφέρουσα ιστορία, να θέσει αρκετά σύγχρονα ερωτήματα, σε ένα άκρως ενδιαφέρον περιβάλλον που ταξιδεύει τον μέσο θεατή σε κάτι με το οποίο δεν έχει επαφή.