The Forest - Η Natalie Dormer, από το Westeros στη ζούγκλα της Ιαπωνίας – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Forest – Η Natalie Dormer, από το Westeros στη ζούγκλα της Ιαπωνίας

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Το δάσος Αοκιγκαχάρα που βρίσκεται στους πρόποδες του ιερού βουνού Φούτζι της Ιαπωνίας είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά και φρικιαστικά μέρη που μπορεί να επισκεφτεί κανείς λόγω της φήμης του ως το πιο περιβόητο σημείο αυτοκτονιών στον κόσμο. Στην Ιαπωνική μυθολογία ήταν συνδεδεμένο με δαίμονες που υποτίθεται ότι το κατοικούσαν και ιστορικά ήταν το μέρος που εγκατέλειπαν για να πεθάνουν άρρωστους, ακρωτηριασμένους ή ανάπηρους αγαπημένους τα μέλη της οικογένειας τους σε περιόδους λιμών και πολέμων. Ένα τέτοιο σκηνικό μπορεί κανείς να πει ότι γράφει από μόνο του τις ιστορίες του. Το The Forest όμως δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο αυτή την απόκοσμη ατμόσφαιρα που προσφέρει το συγκεκριμένο δάσος και δυστυχώς παγιδεύεται σε παρωχημένα κλισέ του είδους. Πέρα από μερικές καλές στιγμές την περισσότερη ώρα η ταινία είναι υπερβολικά προβλέψιμη και γεμάτη με βαρετές τρομακτικές σκηνές και εξαναγκασμένα πετάγματα που προσπαθούν να σε ξεγελάσουν ώστε να φοβηθείς.

Η πλοκή της ταινίας ακολουθεί την Σάρα (Natalie Dormer) στην Ιαπωνία που ψάχνει να βρει τη χαμένη δίδυμη αδερφή της. Τα στοιχεία που ανακαλύπτει την οδηγούν στο διαβόητο δάσος Αοκιγκαχάρα. Χωρίς να πτοείται από αυτή την αποκάλυψη, η Sara παραμένει να είναι αποφασισμένη να την ψάξει, με περίσσιο πείσμα. Η Natalie Dormer του Game of Thrones και των Hunger Games είναι σίγουρα ένας λόγος να δει κάποιος την ταινία, που είναι τελείως διαφορετικού είδους από τις μέχρι τώρα δουλειές της. Κάνει μια καλή προσπάθεια να διατηρήσει το δυνατό κίνητρο του χαρακτήρα της καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας αλλά δυστυχώς δεν καταφέρνει να ξεκολλήσει από το κλασσικό στερεότυπο μιας ακόμα πρωταγωνίστριας ταινίας τρόμου.

natalie-dormer-the-forest

Είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσες φορές ο χαρακτήρας της βρίσκεται τυχαία σε σκοτεινές γωνίες ή ερευνά περίεργα συμβάντα μόνη της παρόλο που τις έχουν δοθεί πολλαπλές προειδοποιήσεις. Αυτές τις πράξεις ένας κοινός νους δεν θα τις έκρινε και τόσο σοφές, ειδικότερα σε ένα μέρος που ονομάζεται Δάσος των Αυτοκτονιών, παρ’ όλα αυτά τις πράττει τυφλά. Και η δικαιολογία του ότι βρίσκεται σε κάποιο είδος έκστασης λόγω του υπνωτικού δάσους που την βάζει να τα κάνει όλα αυτά απλά δεν είναι αρκετή για να σε πείσει.

Οι υπόλοιποι χαρακτήρες της ταινίας είναι κάτι παραπάνω από αδιάφοροι και κακογραμμένοι, όπως για παράδειγμα ο σύντροφος της Sara που δεν ξέρουμε αν είναι σύζυγος της ή απλά αγόρι της και θα μπορούσε άνετα να αφαιρεθεί από το σενάριο χωρίς να επηρεαστεί καθόλου η πλοκή, πέρα ίσως από το τέλος που απ’ ότι φαίνεται ήταν και η μοναδική στιγμή που εξυπηρέτησε σε κάτι η ύπαρξη του.

Υπάρχουν κάποιες καλές στιγμές που προκαλούν ανατριχίλα και έχουν παρουσιαστεί ωραία, όπως και κάποιες άλλες που αγγίζουν την ψυχολογική πλευρά της υπόθεσης με κάποιο ενδιαφέρον. Ωστόσο η ταινία σύντομα επιστρέφει σε μέτρια τρομάγματα ασιατικού στυλ όπως για παράδειγμα το κλασικό χαμένο κορίτσι με το περίεργο ένδυμα. Είναι μια μονότονη επίδειξη σκηνών τρόμου, παρόμοιες με τις οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί πάμπολες φορές στο παρελθόν από την εποχή της Κατάρας, ίσως και παλιότερα.

Μπορεί η εξωτική και απόκοσμη τοποθεσία και η γοητευτική πρωταγωνίστρια να τραβήξει το ενδιαφέρον κάποιων επισκεπτών, αλλά από θέμα τρόμου τους περιμένει μια πολύ κλισέ εμπειρία στο Δάσος.