The Counselor – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

The Counselor

Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,

Γράφει:

Ένας ευυπόληπτος δικηγόρος (Michael Flassbender) ενώ ετοιμάζεται να παντρευτεί με την αγαπημένη του Laura (Penelope Cruz) μπλέκεται στη διακίνηση ναρκωτικών μέσω των συνόρων, πιστεύοντας πως θα γίνει πλούσιος χωρίς να συλληφθεί ποτέ. Όταν όμως τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περίμενε, θα κάνει τα πάντα για να επιβιώσει από αυτή την απελπιστική κατάσταση. Ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών, Ridley Scott, ενώνει τη δύναμή του με τον βραβευμένο με Πούλιτζερ συγγραφέα Cormac McCarthy και με ένα δυνατό καστ δημιουργεί μία γεμάτη ένταση δραματική περιπέτεια που περιστρέφεται γύρω από την απληστία, το θάνατο και τα αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου και των συνεπειών τους.

 

Είν’ εν’ αυτοκίνητο που όλο όλο τρέχει και που θα σταματήσει;

Θολωμένος από τον δημιουργικό έλεγχο που του επιτράπηκε στο Road του John Hillcoat, o Cormac McCarthy (υποτίθεται ένας απ’ τους σημαντικότερους σύγχρονους Αμερικάνους λογοτέχνες) δοκιμάζει να γράψει ένα σενάριο για την μεγάλη οθόνη. Είναι φανερό ότι ο κινηματογράφος του πάει και τον πάει. Παρά την σφιχτή μεταχείρηση που του έτυχε στη Fox, το Counselor έπεισε τον απρόβλεπτο Ridley Scott, εξασφάλισε 5άστερο καστ (Fassbender, Cruz, Diaz, Bardem, Pitt) και φορτώθηκε τις προσδοκίες του υποψιασμένου κοινού για κάτι… αν όχι σπουδαίο τότε σίγουρα πολύ ανώτερο απ’ αυτό που τελικά βγαίνει στην οθόνη.

Αν και στο προσωπικό μου γούστο η ταινία συμπυκνώνει σε δύο ώρες την πλήρη έννοια μιας κραυγαλέας αποτυχίας, το Counselor παραείναι μυστήριο για να το απορρίψουμε ελαφρά την καρδία. Το σενάριο που έγραψε τελικά ο McCarthy είναι σφόδρα αντισυμβατικό, στην καλύτερη περίπτωση το λες περίεργο. Φέρει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της θεματικής του, τουλάχιστον όπως αυτή αποτυπώνεται στις κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων του. Τα κυριότερα, η διανθισμένη με διαστραμμένο χιούμορ απαξίωση ζωής και θανάτου στη σύγχρονη Άγρια Δύση, η μοιρολατρία που διαποτίζει κάθε σκηνή και κάθε λέξη, κι ένα αμάρτημα που μέσα από παρεξηγήσεις φέρνει τον ήρωα αντιμέτωπο με έναν άγνωστο σε αυτόν κόσμο. Τα τρία αυτά στοιχεία συνοψίζονται σε έναν υπερβατικό σχεδόν διάλογο λίγο πριν τον επίλογο της ταινίας. Μέχρι να φτάσουμε εκεί ακολουθούμε διασταυρούμενες ιστορίες που υπάγονται σε μια άγνωστη στο μεγαλύτερο μέρος της πλοκή. Ο  θεατής πρέπει να ενώσει ένα-ένα τα κομμάτια του παζλ για να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει, ακόμη κι αν το καταφέρει όμως μένει με την εντύπωση ότι η πραγματική πλοκή υπερβαίνει κατά πολύ τους χαρακτήρες που εμφανίζονται στην οθόνη. Σίγουρα είναι πολύ παραπάνω από όσα συμβαίνουν στον ήρωα που καταλήγει ένα ασήμαντο πιόνι στην αντιπαράθεση των καρτέλ με την Malkina.

Ο χαρακτήρας της Cameron Diaz, ένα θηλυκό τόσο αδίστακτο και επιβλητικό που βιάζει ακόμη και τη Ferrari του άντρα της, είναι μια περιφερόμενη παρομοίωση – έχει τις λεοπαρδάλεις της, τα λεοπάρ τατού της και δεν αργεί να εκδηλώσει τα δολοφονικά της έντισκτα. Οι άνδρες πρωταγωνιστές της ταινίας είναι όλοι τους ανδρείκελα που παρασύρονται απ’ τα πάθη τους και τελικά θα παρασύρουν και το Συνήγορο στον σκοτεινό κόσμο τους (“δεν είναι αρκετά σκοτεινά εδώ μέσα;”). Αξιοποιώντας αντιστίξεις και αντιθέσεις (τα δεινά των άλλων γίνονται δεινά των πρωταγωνιστών, ο Συνήγορος δεν συμβουλεύει αλλά συμβουλεύεται σε όλη την ταινία) ο McCarthy προοικονομεί την πορεία κάθε ένα από τους αρσενικούς χαρακτήρες. Οι ξεχωριστές ιστορίες τους είναι εκλάμψεις από έναν χώρο εξαιρετικά βίαιο κι απρόσωπο, τόσο σκληρό που ο ίδιος ο Θεός επιλέγει να μην κρυφοκοιτάει (βλ. τη σκηνή της παραλίγο εξομολόγησης της Diaz). Το καρτέλ υποκαθιστά κάθε ανώτερη δύναμη και οι βουλές του εκφράζονται με τον πιο ευρηματικά γκροτέσκο τρόπο.

Το φορτωμένο κοκκαΐνη αυτοκίνητο που όλο όλο τρέχει και τελικά θα σταματήσει στην Αμερική, θα ζητήσει το γάργαρο κόκκινο του αίματος και ο Ridley Scott το προσφέρει απλόχερα. Αυτές οι κομματάκι έντονες σκηνές που συνηθίζει ο σκηνοθέτης, είναι το μοναδικό γόνιμο στοιχείο της παρηκμασμένης βιρτουοζιτέ του. Γιατί ό,τι περιγράψαμε παραπάνω, οι διασταυρώσεις στις ιστορίες, οι παρομοιώσεις και οι αντιθέσεις, οι ατάκες που πέφτουν βροχή και καθορίζουν τη μοίρα των ηρώων, είναι όλα καλολογικά στοιχεία στην φαρέτρα ενός λογοτέχνη. Ο Scott τα ασπάζεται μεν στωικά, τα κινηματογραφεί όμως χωρίς την παραμικρή σκηνοθετική ευαισθησία. Γι’ αυτό ο καλύτερος ίσως τρόπος να δει κανείς το Counselor είναι σαν ταινία του McCarthy με τον Scott σε ρόλο διεκπεραιωτή. Έναν στυλάτο πάντως διεκπεραιωτή που μπορεί να αναπαραστήσει άψογα την κεντρικότερη ιδέα του σεναρίου: την στιγμή που ξεκινάει και τελειώνει ο “κόσμος”. Ό,τι δηλαδή μανιφεστάρει αποτυχημένα ο ίδιος ο σεναριογράφος στην πιο σημαντική και παράλληλα πιο αποτυχημένη στιγμή του φιλμ.


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες