Temple Grandin – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Temple Grandin

12-12-2014 |

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , , ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Η Temple Grandin γεννήθηκε το 1947, ήταν εκ γενετής αυτιστική και μέχρι τα τέσσερα της χρόνια δεν είχε αρθρώσει λέξη. Κατάφερε όμως να «γυρίσει» προς όφελος της την ιδιαιτερότητα της, δηλαδή το να σκέφτεται με εικόνες και έφτασε σε σημείο να εξερευνήσει θέματα που είναι ουσιαστικά αόρατα σε ανθρώπους που πάσχουν από το ίδιο σύνδρομο. Κατόρθωσε να γίνει παγκοσμίου φήμης, διδάκτωρ ζωολογίας, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των αυτιστικών ανθρώπων και καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο. Έγινε διάσημη όταν ο έγκριτος νευρολόγος Oliver Sacks αναφέρθηκε στην ιδιαιτερότητά της, στο δοκίμιο του «Ένας Αρειανός ανθρωπολόγος» που εκδόθηκε το 1995.

Η ταινία, που έχει γυριστεί με θέμα τη ζωή της, έχει ως αφετηρία την περίοδο όπου η Temple Grandin (Claire Danes) πέρναγε στο σπίτι της θείας της, για καλοκαιρινές διακοπές και στο γεγονός που ουσιαστικά της άλλαξε τη ζωή της. Αυτό δεν ήταν άλλο από την ανακάλυψη μιας μηχανής γνωστής στους κτηνοτρόφους ως «cattle crush», η οποία χρησιμοποιούνταν για να ηρεμεί τα βοοειδή.

Οι κρίσεις πανικού, οι μονομανίες, οιz φόβοι που την κυρίευαν και η ανικανότητά της να κατανοήσει τα ανθρώπινα συναισθήματα έκαναν εξόφθαλμα φανερή την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία της στον περίγυρό της. Ωστόσο μόνο οι πολύ κοντινοί της άνθρωποι μπορούσαν να καταλάβουν την ικανότητα της να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με ένα καθαρά προσωπικό, συγκεκριμένο τρόπο και πως αυτή η μοναδική της ευχέρεια της αποκάλυπτε μια οπτική εντελώς κρυμμένη από τους «φυσιολογικούς» ανθρώπους.

Η πρώτη που διέκρινε όλα τα παραπάνω ήταν μια καθηγήτρια της στο κολέγιο, η οποία προσπάθησε, παρά τις όποιες ενστάσεις, να αποκωδικοποιήσει τον ξεχωριστό αυτό μηχανισμό σκέψης και να τον θέσει σε τροχιά λειτουργικότητας. Πέρασε πολύ δύσκολα στο κολέγιο και στο πανεπιστήμιο εξαιτίας των χλευαστικών σχολίων που δέχονταν από τους συμφοιτητές της απέναντι στον τρόπο που αντιδρούσε και συμπεριφέρονταν εν γένη. Σε αυτό το σημείο ήταν που εφηύρε το επονομαζόμενο «μηχάνημα για αγκαλιές», το οποίο βασίστηκε στο «cattle crush» και στο οποίο έβρισκε καταφύγιο όταν ένιωθε ταραγμένη.Κατόρθωσε λοιπόν να υπερπηδήσει τα προβλήματά της, μέσα από σκληρή δουλειά, πάθος για το έργο της και με την πολύτιμη βοήθεια των ανθρώπων που συναισθάνονταν και σέβονταν την μοναδικότητά της.

Το ταξίδι της αποτυπώνεται στην ταινία με τη χρήση ενός πολύ εύστοχου ρυθμού. Με κάθε πλάνο να κρύβει από πίσω του κάποιο ξεχωριστό μήνυμα ζωής. Κομβικό σημείο στην πλοκή της ταινίας είναι η αρχή της συγκατοίκησης της πρωταγωνίστριας με μια τυφλή κοπέλα, μια απλή παρατήρηση της οποίας, δηλαδή το ότι η Grandin είναι ήρεμη γιατί ακούγεται στη φωνή της, να κάνει την πρωταγωνίστρια να καταλάβει πως οι δύο τους μοιάζουν πολύ, με τη διαφορά πως η συγκάτοικός της σκέφτεται με ήχους ενώ η ίδια με εικόνες. Η συγκεκριμένη σκηνή αποτελεί την αποκορύφωση της ταινίας, μιας που είναι γεμάτη με έννοιες, μέχρι στιγμής άγνωστες στους περισσότερους θεατές.

Ήταν δώρο θεού για την ανθρωπότητα το γεγονός πως η συγκεκριμένη γυναίκα σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο από άλλους ανθρώπους με το ίδιο σύνδρομο καθώς μέσα από τις παρατηρήσεις της και τα νέα δεδομένα που μας αποκάλυψε μας έδωσε τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίσουμε και ίσως να θέσουμε σε νέα τροχιά τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε, τις μεθόδους και τα συστήματα πάνω στα οποία έχουμε δομήσει τις ανθρώπινες σχέσεις.

Η ενσάρκωση, επί οθόνης, ενός ατόμου με νευρολογική/ψυχολογική διαταραχή αποτελεί μεγάλη πρόκληση και δοκιμασία για οποιονδήποτε ηθοποιό . Η Claire Danes προσεγγίζει μέσα από την ερμηνεία της σχεδόν ευλαβικά το θέμα, κατορθώνοντας να μας συναρπάσει και να μας υπνωτίσει παράλληλα. Οι ακαθόριστες εκφράσεις του προσώπου κατά τη συζήτηση, τα γεμάτα απορία μάτια και ο μοναδικός τρόπος ομιλίας των αυτιστικών ανθρώπων αποδίδονται αριστοτεχνικά από την ηθοποιό. Η ίδια η Temple Grandin δήλωσε γοητευμένη από την εκπληκτική ομοιότητα με τις συσπάσεις του προσώπου της και τον τρόπο έκφρασής της.

Παρακολουθώντας την συγκεκριμένη βιογραφική ταινία μας δίδεται η μοναδική ευκαιρία να ταξιδέψουμε μέσα στο μυαλό και στο σύμπαν ενός ανθρώπου με αυτισμό και μας φέρνει πιο κοντά στην δική του οπτική για τα πράγματα. Επιβάλλεται να θεαθεί από κάθε άνθρωπο που σέβεται την διαφορετικότητα και τιμά την μοναδικότητα κάθε ανθρώπινου πλάσματος που ζει ανάμεσά μας.