Still Life / Ξεχασμένες Ζωές – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Still Life / Ξεχασμένες Ζωές

Είδος:

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , ,

Γράφει:

Ο κύριος May είναι υπάλληλος του κρατικού γραφείου ενός δήμου του Λονδίνου με αρμοδιότητα να αναλαμβάνει την ταφή νεκρών που δεν έχουν κανέναν συγγενή για να πληρώσει και να αναλάβει την διαδικασία. Εκείνος είναι ένας μοναχικός μεσήλικας άντρας που ζει την ανιαρή γεμάτη ιεροτελεστίες ζωή του, είναι όμως εξαιρετικά συναισθηματικός και αγαπά την δουλειά του. Έτσι θα εξαντλεί κάθε προσπάθεια να βρει κάποιον που αγαπά, σχετίζεται ή ξέρει τον εκάστοτε νεκρό, ώστε εκείνος να φύγει από την ζωή με μια τελετή που να αξίζει.

Βέβαια αυτή του η συναισθηματικότητα είναι που θα του κοστίσει, καθώς η νεκρώσιμες τελετές κοστίζουν και οι περικοπές θέλουν καύση νεκρών, καθώς οι ταφές κοστίζουν. Το πλάνο με τον May να παρακολουθεί την τελετή κάποιου άγνωστου είναι χαρακτηριστικό της ταινίας και του τι θα ακολουθήσει. Η μοναξιά του πρωταγωνιστή είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ταινίας και με αυτήν θα πρέπει να πορευτεί ο θεατής, καθώς ο αργός ρυθμός και ένας γενικά όχι απλά αντιήρωας αλλά σχετικά αδιάφορος κεντρικός χαρακτήρας δεν μπορεί παρά να δώσει μία αργή, χωρίς ένταση και κορύφωση ταινία. Ωστόσο το Still Life του Uberto Pasolini, είναι βαθιά ποιητικό και με έναν χαρακτήρα που είναι εν μέρει άξιος της μοίρας του, όμως γίνεται πολύ συμπαθής στον θεατή, για την ανθρωπιά του και τις απόψεις του.

still-life-trailer-poster-e-foto-del-film-di-uberto-pasolini-premiato-a-venezia-8-620x350

Η ταινία θίγει φιλοσοφικά ζητήματα με κύριο το κατά πόσο αξίζει η ζωή και ο θάνατος κάποιου, πόσο επηρεάζει κάποιος τους γύρω του όταν ζει, καθώς και το πως εκμεταλλευόμαστε την ζωή μας όσο είμαστε ζωντανοί. Όλα αυτά μέσα σε ένα εξαιρετικό μουντό, σχεδόν άχρωμο σκηνικό της Αγγλίας αλλά και του μίζερου γραφείου και σπιτιού του πρωταγωνιστή. Μοιραία αυτό που έρχεται στο μυαλό είναι η υστεροφημία ενός ανθρώπου και το πως όταν πεθαίνει ότι μένει πίσω του από αυτόν είναι αυτοί που τον θυμούνται. Στους νεκρούς αλλά και στον ίδιο τον πρωταγωνιστή, δεν υπάρχουν τέτοια άτομα, δεν υπάρχει κανείς που θα δακρύσει ή θα στεναχωρηθεί από τον θάνατό τους, δεν υπάρχει τελικά μια χαραμάδα αισιοδοξίας στην ζωή, μια ελπίδα.

Το Still Life, τελικά μιλά για τον αγώνα του πρωταγωνιστή να αποδείξει ότι χρειάζεται απλά κάποιος να νοιαστεί πραγματικά και παραπάνω από τον συνηθισμένο άνθρωπο για να κάνει τους υπόλοιπους γύρω μας να δουν την σημασία της ζωής κάποιου, οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός, οτιδήποτε και να έχει κάνει. Μόλις όμως η ταινία φτάσει σε αυτήν την κατακλείδα, πρακτικά τορπιλίζει ότι είχε χτίσει, με ένα τέλος που μοιάζει αταίριαστο, φιλοσοφικά αινιγματικό και πάντως σίγουρα όχι αισιόδοξο, κάτι που θα κάνει τους περισσότερους να νιώσουν προδομένοι από την 1,5 ώρα της ταινίας που μέσα στην μαυρίλα της μας γέμιζε με μια γλυκιά μελαγχολία που νομίζαμε ότι θα οδηγούσε σε ρεαλιστική αισιοδοξία και όχι σε ένα ακατανόητο γκρι πεπρωμένο.

Στα θετικά της ταινίας να σημειώσουμε και το ωραίο soundtrack από την Rachel Portman. Ακούστε το:


Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες