Score: A Film Music Documentary - το είδαμε στις Νύχτες Πρεμιέρας – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Τα Σάουντρακ της Ζωής μας

(Score: A Film Music Documentary)


Είδος:
Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 93
Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Χανς Ζίμερ, Ντάνι Έλφμαν, Τζον Γουίλιαμς, Ένιο Μορικόνε, Αλεξάντρ Ντεσπλά, Τρεντ Ρέζνορ και πολλοί άλλοι καταξιωμένοι συνθέτες παρελαύνουν επί της οθόνης και αποκαλύπτουν όλα εκείνα τα μαγικά συστατικά που κάνουν ένα σάουντρακ ακαταμάχητο. Το πρώτο ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε αποκλειστικά για την κινηματογραφική μουσική πραγματοποιεί ένα οδοιπορικό στο πάνθεον των αξέχαστων συνθέσεων που «έντυσαν» μερικές από τις πιο θρυλικές αναμνήσεις μας στο σινεμά.

Τετριμμένο, αλλά λατρεύω τα soundtracks. Σε σημείο να τα παρατηρώ ένα τσικ παραπάνω από την ίδια την ταινία ανά περιπτώσεις και ενδεχομένως να τη βαθμολογώ λίγο υψηλότερα λόγω της μουσικής που ακούγεται (αν τουλάχιστον χρησιμοποιείται αρμονικά σε συνδυασμό με την εικόνα). Έχουν υπάρξει κι αρκετές περιπτώσεις που τις ταινίες δε θα τις ξανάβλεπα ούτε κατά διάνοια, ενώ τη μουσική τους την ακούω επανειλημμένα. Δεδομένων των παραπάνω, επιβαλλόταν η παρουσία μου στην προβολή του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ.

Από τις ημέρες του βωβού κινηματογράφου, όταν ζωντανή μουσική προσπαθούσε να καλύψει το θόρυβο της μηχανής προβολής στη σκοτεινή αίθουσα, μέχρι σήμερα που ο Hans Zimmer γράφει μουσική για ορχήστρες σε ένα δωμάτιο με το synthesiser του, το ντοκιμαντέρ καλύπτει με άκρως ικανοποιητικό και ενδιαφέροντα τρόπο την ιστορία της εξέλιξης των φιλμικών μουσικών επενδύσεων.  Το γύρισμα από τον πιο κλασικότροπο ήχο στη μοντέρνα τζαζ των καιρών, στα βαγκνερικά ηχοτοπία, τους πειραματισμούς με τις παραφωνίες των οργάνων και τις συμμετοχές καλλιτεχνών της ηλεκτρονικής μουσικής που ουδεμία σχέση έχουν με τη σύνθεση μουσικής επένδυσης για ταινίες, διαδέχονται απλές και κατανοητές αναλύσεις των χαρακτηριστικότερων ονομάτων που έχουν σημαδέψει τον ήχο της 7ης Τέχνης. Από τον παππού μέχρι τον εγγονό της οικογένειας Newman και το ξεχωριστό στυλ του καθενός, στις ντελιριακές, υπνωτιστικές συνθέσεις του Bernard Herrmann για τα φιλμ του Hitchcock, από το leitmotif στη μουσική του John Williams και του Howard Shore μέχρι τα ατμοσφαιρικά τερτίπια των Trent Reznor και Atticus Ross όλοι έχουν να μοιραστούν τα μυστικά και την άποψή τους για το πως οφείλει να παράγεται η μουσική που συνοδεύει την εικόνα και αυτό χωρίς να μπαίνουν σε πολλές καθαρά μουσικές λεπτομέρειες που μπορεί να ξενίσουν όποιον δεν έχει ασχοληθεί με τη θεωρία της μουσικής.

Σημαντικό χώρο, επιπλέον, καταλαμβάνει το θέμα των στούντιο όπου πραγματοποιούνται οι ηχογραφήσεις, καθώς και το θέμα της διεύθυνσης μιας ορχήστρας. Τι συμβαίνει όταν συγκεντρώνονται μέσα στο στούντιο άνθρωποι για να ηχογραφήσουν; Ποιά είναι τα άτομα-κλειδιά στην όλη διαδικασία; Και πόση εξάσκηση χρειάζεται ο κάθε μουσικός στις παρτιτούρες που του δίνονται; Ερωτήματα που απαντώνται με έναν ευχάριστο στην παρακολούθηση ρυθμό και με χαρακτηριστικά τα εμβόλιμα επεξηγηματικά πλάνα από σκηνές των ταινιών που αναφέρονται. Γιατί, κακά τα ψέματα, άλλο να έχεις μια περιγραφή της χρήσης της μουσικής του Morricone στα spaghetti western του και άλλο να βλέπεις το πρόσωπο του Clint Eastwood συνοδεία του Ecstasy of Gold.

Μοναδικό παράπονο, ότι κάποιοι συνθέτες θα μπορούσαν να έχουν παραπάνω χρόνο στην κάμερα. Όσο καλός μουσικός και να είναι ο Brian Tyler ή ο Steve Jablonsky, δεν υπήρξαν τόσο επιδραστικοί όσο ο Danny Elfman ο οποίος παρουσιάζεται εν συντομία. Κατά τ’ άλλα, ένα σχεδόν τέλειο ντοκιμαντέρ που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι πολύ πιο μακροσκελές και να χωρίζεται σε επεισόδια για οικιακή προβολή (ενδεχομένως και μαραθώνιο αν είστε αρρωστάκια).