"Ο Σπορέας" - Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (Διαγωνιστικό) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

“Ο Σπορέας” – Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (Διαγωνιστικό)

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Η Χώρα του Ανατέλλοντος έχει προσφέρει ουκ ολίγες συγκινήσεις στο στερέωμα της 7ης τέχνης. Από τον Akira Kurosawa μέχρι τον Takeshi Kitano, αλλά και πολλούς ακόμη στο μεσοδιάστημα, η Ιαπωνία έχει δώσει προ πολλού τα διαπιστευτήρια της για σπουδαίο σινεμά. Εντάξει, ο Yosuke Takeuchi δεν μπορεί σε καμία των περιπτώσεων να πλησιάσει το βεληνεκές των παραπάνω ονομάτων παρόλα αυτά εσύ αγαπητέ cinefreak έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι αισιόδοξος όταν περνάς το κατώφλι της σκοτεινής αίθουσας για λογαριασμό ιαπωνικής παραγωγής. Το 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σας δίνει την παραπάνω ευκαιρία..

563401739_780x439

Ο “Σπορέας” λοιπόν πραγματεύεται το δράμα που βιώνει μια οικογένεια στην Ιαπωνία του σήμερα. Ο Γιούτα ζει μια κανονική ζωή με την γυναίκα του Γιόκο και τα δύο τους παιδιά. Κάποια στιγμή μπαίνει στην ζωή τους ο αδερφός του Γιούτα, Μιτσούα, άρτι αφίχθης από ψυχιατρική κλινική. Μόλις μερικές ώρες μετά τις χαρές και τα γέλια για την επανένταξη του Μιτσούα στην κοινωνία, έρχεται ένα τραγικό γεγονός που κλονίζει τα θεμέλια της οικογένειας φέρνοντας θλίψη, οδύνη και αμφιβολίες. Πλέον τίποτα δεν μπορεί να είναι όπως πρώτα. Το θλιβερό συμβάν οδηγεί την μητέρα συντετριμμένη στην αγκαλιά της κατάθλιψης, τον πατέρα μετέωρο ανάμεσα σε λογική και παράνοια.. και τον αδερφό του ψυχικά ασθενή μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ας μη λησμονούμε φυσικά και την μοίρα των παιδιών που κρέμονται από μια κλωστή.. ή μήπως όχι..;

Ο Yosuke Takeuchi παρουσιάζει μια ενδοοικογενειακή σύγκρουση χτισμένη πάνω σε απύθμενη θλίψη κι ένα μεγάλο ψέμα. Μεταφέρει το κλίμα από όλες τις δυνατές πλευρές των πρωταγωνιστών καταφέρνοντας να κάνει τον θεατή συμμέτοχο στην οδύνη και συμπάσχοντα στην θλίψη. Μεγάλου ατού της ταινίας η απουσία της μουσικής που αυξάνει στα ύψη την δραματικότητα σε συνδυασμό με τον φυσικό ήχο, τον αργό ρυθμό και τα πλάνα μεγάλης διάρκειας. Τούτα τα χαρακτηριστικά συμβάλουν τα μέγιστα στην δημιουργία μιας σκοτεινής ατμόσφαιρας που απλώνεται πάνω την όλη ιστορία. Αυτό που καταφέρνει ουσιαστικά ο Ιάπωνας σκηνοθέτης είναι να αιχμαλωτίσει με την εικονογραφία του μια πραγματικότητα που είναι, από την πρώτη κιόλας σεκάνς, παραδομένη στην ψυχική συντριβή.

563404192_780x439

Όσον αφορά τις ερμηνείες τώρα, δεν τίθεται κανένα ζήτημα για τον άνθρωπο που κλέβει την παράσταση. Ο Kentaro Kishi(θείος Μιτσούα) διατηρεί έναν συγκινητικό νατουραλισμό άνευ προηγουμένου. Δίχως πολλά λόγια αλλά με συγκλονιστική εκφραστικότητα μεταφέρει θλίψη με κάθε του βλέμμα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται βέβαια και οι συμπρωταγωνιστές του, που κερδίζουν ακόμη και το πλέον δύσκολο θεατή. Θα ήταν παράλειψη να μην γίνει ειδική μνεία στην ερμηνεία της μικρής Suzuno Takenaka(Τσίε, η μεγάλη κόρη). Παρά το νεαρό της ηλικίας της ενσαρκώνει άψογα την ένοχη κορασίδα, έτοιμη να σπάσει από το μεγάλο μυστικό που κουβαλά.

Συμπερασματικά, ο “Σπορέας” είναι εκείνο το φιλμ που υπόσχεται να αποξενώσει τους θεατές που ζητούν δράση και γρήγορο ρυθμό. Οι υπόλοιποι, στον αντίποδα, θα βυθιστούν σε ένα δράμα ενοχής, συγχώρεσης και ψυχολογικής αγωνίας.