Νυχτερινό τραίνο για τη Λισαβόνα – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Νυχτερινό τραίνο για τη Λισαβόνα

Είδος: , ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , , , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Ελβετού φιλοσόφου Pascal Mercier (ψευδώνυμο του Peter Bieri), που γράφτηκε το 2004, από τον Δανό Bille August, που είδε την ταινία του Πελλέ o Κατακτητής να βραβεύεται με Όσκαρ Ξενόγλωσσης το 1989.

Η ιστορία ξεκινά ένα βροχερό πρωινό στη Βέρνη, όταν ο καθηγητής γυμνασίου Raimund Gregorius, ένας άνδρας που τον τρώει η μοναχικότητά του, συναντά μια νεαρή κοπέλα σε μια γέφυρα, έτοιμη να αυτοκτονήσει. Την σώζει την τελευταία στιγμή και εκείνη τον ακολουθεί στο σχολείο. Λίγη ώρα μετά όμως εξαφανίζεται αφήνοντας πίσω της ένα κόκκινο παλτό. Ο Raimund την ακολουθεί, μάταια. Η νεαρή κοπέλα έχει εξαφανιστεί και το μόνο στοιχείο, που έχει για αυτή είναι ένα μικρό βιβλίο και ένα εισιτήριο για το νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα.

Μια παρόρμηση ωθεί τον καθηγητή να πάρει αυτό το τρένο. Και αυτό, που θα περίμενε να είναι κανείς αναζήτηση της χαμένης κοπέλας, καταλήγει να είναι μια αναζήτηση για τον συγγραφέα του βιβλίου. Με τη ευτυχή σύμπτωση της συνάντησης με την ανιψιά ενός παλιού του φίλου, ξετυλίγεται σιγά-σιγά το κουβάρι της ζωής του Amadeu de Prado, ενός νεαρού γιατρού, σκεπτικιστή, που έζησε την εποχή της δεξιάς δικτατορίας του Salazar στην Πορτογαλία. Ο Raimund μαθαίνει πως ο Amadeu μπήκε στην Αντίσταση, την συμβολή του σε αυτή. Μαθαίνει την ιστορία από τις αφηγήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών τους, του αντιστασιακού João Eça, του παιδικού φίλου του Amadeu Jorge, της αδερφή του Adriana και της όμορφης Estefânia. Οι άνθρωποι αυτοί στιγμάτισαν την ζωή του Amadeu de Prado και ο ίδιος ο Amadeu στιγμάτισε τις ζωές τους, μέχρι και τον θάνατο του το 1974. Και τελικά όλοι αυτοί άλλαξαν τη ζωή του Raimund λίγες δεκαετίες αργότερα.

Το βιβλίο του Mercier δεν είναι ένα ευκολόπεπτο αφήγημα, είναι ένα δύσκολο κείμενο, έντονα φιλοσοφικό, όπως θα περίμενε κανείς για το έργο ενός ως επί το πλείστον φιλοσόφου. Ο August κέρδισε ένα πολύ δύσκολο στοίχημα της απόδοσης αυτού του έργου για το σινεμά, έχοντας στο πλευρό του δυνατούς συμμάχους. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε μεγαθήρια του αμερικανικού και του ευρωπαϊκού σινεμά: από τον Jeremy Irons, στον ρόλο του Gregorius, και περάσματα των Bruno Ganz, της Lena Olin, του Tom Courtenay, της Charlotte Rampling και του Christopher Lee, έως τους υποδειγματικούς νεαρούς August Diehl, Mélanie Laurent και Jack Huston, ως Amadeu, τον οποίο θα δούμε μάλιστα σε λίγα χρόνια και στον ρόλο του Ben Hur.

Πέρα από τις ερμηνείες και την σχεδόν ποιητική ιστορία, είναι και οι εικόνες που μαγεύουν το μάτι του θεατή: τα φωτεινά άλλα συνάμα μελαγχολικά χρώματα της Λισαβόνας, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την μουντή Βέρνη, σαν ένα ιδανικό συμβολισμό της ζωής του κεντρικού έμμεσου αφηγητή της ιστορίας, του Gregorius. Και αυτά τα χρώματα ακόμα διαταράσσονται από ένα έντονο κόκκινο, αυτό που βλέπουμε σε ένα παλτό, σε ένα αυτοκίνητο, στα γαρύφαλλα πάνω σε ένα θέρετρο, το κόκκινο της αγάπης άλλα και της επανάστασης, που σημάδεψε τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων.