Name Me - Stockholm Film Festival – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Name Me – Stockholm Film Festival

15-11-2014 |

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Η 17χρονη Olya ταξιδεύει στην Κριμαία για να γνωρίσει τον πατέρα της Sergey, από τον οποίο μεγάλωσε χώρια. Μαζί της έρχεται η φίλη της Sasha. Και οι δύο κοπέλες, γεννημένες και μεγαλωμένες στη μεγαλούπολη της Μόσχας, είναι παντελώς ξένες στην διαφορετική νοοτροπία του Sergey, στην αγριότητα των τρόπων της επαρχίας. Η συνεσταλμένη Olya, τρομοκρατημένη από την όψη του πατέρα της συνωμοτεί με τη Sasha να αλλάξουν ταυτότητες και να παρουσιαστούν η μία με την όνομα της άλλης. Το πετυχημένο αστείο τους θα πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις καθώς η Sasha θα βρει στο πρόσωπο του Sergey την πατρική στοργή που έλλειπε από τη ζωή της και θα αναπτύξει μαζί του τη σχέση που η πραγματική του κόρη, η Olya, αναζητούσε.

Κι ενώ το φιλμ ξεκινά ως μια κοινότυπη ιστοριούλα ανταλλαγής ρόλων, η Nigina Sayfullaeva, διαγωνιζόμενη για το βραβείο του πιο ριζοσπαστικού σκηνοθέτη, με την πρώτη της σκηνοθετική προσπάθεια συνθέτει ένα έντονο ψυχολογικό δράμα ενηλικίωσης που χειρίζεται περίτεχνα την ιδιόμορφη περίοδο της εφηβείας και τη σχέση πατέρα και κόρης.

nameme

Σε μια προβλέψιμη σεναριακή πορεία, οι χαρακτήρες μοιάζουν να ψυχογραφούνται τυποποιημένα, και η εξέλιξη μοιάζει καθοδηγούμενη, χωρίς ανατροπές. Αρκετά σαφείς – εξ αρχής – και ολοκληρωμένοι ερμηνεύονται από ολόκληρο το καστ με δυναμισμό και ακρίβεια.

Η ντροπαλή Olya προτιμά να αποφύγει την αναμέτρηση και εγκαταλείπει το ρόλο της κόρης στα χέρια της Sasha. Η δεύτερη με μόνο όπλο τη σεξουαλικότητά της θα διεκδικήσει τη θέση της σε μια πλασματική οικογένεια. Μέσα από δύο αντίθετους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες ερχόμαστε σε θέση να δικαιολογήσουμε, να κατανοήσουμε και να συμμεριστούμε τους προβληματισμούς και τα ξεσπάσματα των νεαρών κοριτσιών που, ενώ αρχικά αλληλοσυμπληρώνονται, ξαφνικά πασχίζουν να οριοθετήσουν την περιοχή τους. Και οι δυο βρίσκουν τελικά τι είναι αυτό που τους λείπει χωρίς όμως να καταφέρουν να κατακτήσουν την ισορροπία. Η ένταση χτίζεται σταδιακά και με αξιόλογη ενότητα, κάτι που πια έχει θυσιαστεί από τους σύγχρονους σκηνοθέτες στο βωμό του πειραματισμού, και τελικά το φιλμ δεν απογοητεύει σε κανέναν τομέα.

name me