My Skinny Sister (Berlinale Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

My Skinny Sister (Berlinale Κριτική)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Πρόκειται για την ιστορία μίας έφηβης πρωταθλήτριας καλλιτεχνικού πατινάζ, της Katja, η οποία υποφέρει από νευρική ανορεξία. Το ενδιαφέρον της ταινίας, ωστόσο, είναι ότι εστιάζει στη μικρότερή της αδερφή, Stella, μέσα από τα μάτια της οποίας παρακολουθούμε την αφήγηση. Αυτό το στοιχείο δίνει την ευκαιρία εμβάθυνσης στην ψυχολογία της τελευταίας τόσο πριν όσο κατά τη διάρκεια της κρίσης που συνεπάγεται η ανορεξία της αδερφής της προεκτείνοντας, έτσι, το κεντρικό θέμα από τη νευρική ανορεξία στη σχέση δύο αδερφών.

Η Katja είναι μία πολύ όμορφη νέα, ικανότατη παγοδρόμος και το καμάρι της οικογενείας. Η Stella, από την άλλη, βρίσκεται στον αντίθετο πόλο, τουλάχιστον ως προς τη σύγκριση με την αδερφή της. Μέσα από ορισμένα εύστοχα πλάνα παρακολουθούμε με τρόπο πάρα πολύ ισορροπημένο και μετρημένο τις συγκρούσεις που δημιουργεί μέσα της η αναμενόμενη ζήλεια που θα ένιωθε ο καθένας μαζί με την αγάπη και το θαυμασμό που νιώθει για τη μεγάλη της αδερφή. Πέρα από αυτές τις συγκρούσεις η ζωή της μικρής Stella παρουσιάζεται πολύ χαρούμενη και φυσιολογική. Ερωτευμένη η ίδια με τον 30+ προπονητή της αδερφής της (!), ευαίσθητη πανέξυπνη και κοινωνική, δεν έχει κανένα λόγο στεναχώριας, εκτός ίσως από τις κωμικά άθλιες επιδόσεις της στον πάγο.

201505666_1_IMG_FIX_700x700

Αντίθετα από το αναμενόμενο, λοιπόν, η ανασφάλεια, η πίεση για πειθαρχία και βελτίωση και, τελικά, η κατάθλιψη χτυπά την Katja. Τι πιο φυσικό, εφόσον έχει δύο περήφανους χαζογονείς να κρεμούν τις προσδοκίες τους πάνω της, και μία τόσο πειθαρχημένη προπόνηση που την αποκλείει από οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα χρειάζεται ένας έφηβος στην ηλικία της. Σταδιακά αρχίζει να αμφιβάλλει για τις ικανότητές της και το σώμα της, αντιδρώντας νευρικά και παράλογα κάθε φορά που χρειάζεται να λείψει από μία προπόνηση ή να φάει κάτι που δεν είναι στο πρόγραμμά της. Όπως είναι προφανές τέτοια περίεργα περιστατικά δεν είναι παρά το κατώφλι της διατροφικής διαταραχής, η οποία έρχεται από εκεί που κανείς δεν το περιμένει, με μοναδική μάρτυρα τη Stella.

Και πάλι ο φακός δεν εστιάζει στην ψυχολογία της Katja αλλά στον τρόπο με τον οποίο η μικρή δυσκολεύεται να χειριστεί την κατάσταση, μη ξέροντας αν είναι σοβαρό και σε ποιον πρέπει να το πει.

201505666_2_IMG_FIX_700x700

Μέχρι αυτό το σημείο η ταινία όχι μόνο είναι καλή αλλά διαχειρίζεται με μαεστρία το λεπτό αυτό ζήτημα προσθέτοντας μία δόση χιούμορ και ευαισθησίας έτσι ώστε να μπορεί να χαρακτηριστεί προσγειωμένη στη γη παρά το στοιχείο της μυθοπλασίας. Το πρόβλημα το εντοπίζω στο σημείο όπου οι γονείς της μαθαίνουν για την ανορεξία της κόρης τους. Πέρα από το γεγονός ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά στην κινηματογραφική αφήγηση, πέρα από κάποιες ατάκες που διεκδικούν την αξίωση να παρουσιάζουν την απόσταση στη σχέση των δύο και –κατ’ επέκταση- στη σχέση με τα παιδιά τους. Συνεχίζοντας πάνω κάτω στο ίδιο κλίμα, διαχειρίζονται το νέο της νευρικής ανορεξίας με τρόπο που, φαντάζομαι, εξυπηρετεί απλώς την προσδοκώμενη πλοκή. Εντάξει η άρνηση της ασθένειας και η πεποίθηση ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνη της, χωρίς τη βοήθεια ειδικών, είναι συχνή (ειδικά στις περιπτώσεις διαταραχών σε κάτι τόσο καθημερινό όσο το φαγητό, των οποίων τη σοβαρότητα είναι δύσκολο να καταλάβεις εξ αρχής). Καλά κάνει, λοιπόν, και σχολιάζεται. Οι υπόλοιπες αποφάσεις, όμως, που φαίνεται να λαμβάνονται από τους γονείς των δύο κοριτσιών δε νομίζω ότι έχουν σοβαρό αντίκρυσμα ή κάτι βαθύτερο που θέλουν να πουν.

1422884842816_0570x0342_1422884875557 (1)

Ξεπερνώντας αυτές τις ατέλειες, η ταινία είναι πολύ καλή και το θέμα που πραγματεύεται πολύ σοβαρό και σημαντικό. Η σκηνοθέτης, Sanna Lenken έχει ασχοληθεί ξανά με το θέμα, σε μία ταινία μικρού μήκους με τίτλο Eating Lunch (2013), έχοντας και η ίδια προσβληθεί από την ίδια διατροφική διαταραχή ως έφηβη. Από τα highlights, πάντως, είναι η ερμηνεία που δίνει η μικρή Rebecka Josephson ως Stella, εγγονή του Erald Josephson που ξέρουμε από τις ταινίες του Ingmar Bergman. Η μικρή είναι εξαιρετική, τρομερά εκφραστική χωρίς να χρειάζεται να μιλήσει ή να υπερβάλλει για να επικοινωνήσει αυτό που θέλει να πει. Η Amy Deasismont ως Katja, γνωστή popstarστη Σκανδιναβία με το όνομα Amy Diamond , είναι εξίσου συμπαθητική.

H ταινία My skinny sister προβλήθηκε ως μέρος του Generation Kplus και σίγουρα άφησε θετικές εντυπώσεις.