My Happy Family - Είδαμε την πρώτη ταινία που διαγωνίζεται για την Χρυσή Αθηνά στις Νύχτες Πρεμιέρας – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

My Happy Family


Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 120
Χώρα: Γαλλία, Γερμανία, Γεωργία
Σκηνοθεσία: ,
Σενάριο:
Ηθοποιοί: ,
Πρεμιέρα: 21-09-2017
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Μια παραδοσιακή Γεωργιανή οικογένεια με τρεις γενιές να μένουν κάτω από την ίδια στέγη θα βρεθεί προ εκπλήξεως όταν η 52χρονη Manana (Ia Shugliashvili) θα εγκαταλείψει την οικογένεια και τον άντρα της, θα φύγει από το σπίτι των γονιών της όπου πέρασε όλη τη ζωή της και θα μετακομίσει σε ένα διαμέρισμα μόνη της. Η οικογένεια, οι (όχι και τόσο) στενοί συγγενείς αλλά και η ίδια η Γεωργιανή κοινωνία θα βάλουν τα δυνατά τους για να πείσουν τη Manana να γυρίσει, όμως εκείνη δε θα θυσιάσει τη νεοαποκτηθείσα ελευθερία της…

Η δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του ζευγαριού και στην αληθινή ζωή Nana Ekvitimishvili  και Simon Gross (που υπογράφουν εδώ ως Nana και Simon), που έκανε το πέρασμά της από τα φεστιβάλ του Sundance και Βερολίνου πριν καταλήξει στη χώρα μας, είναι μια διεισδυτική, φεμινιστική ματιά στη δομή της πατριαρχικής γεωργιανής κοινωνίας, μια αληθινή «φέτα ζωής» που αφηγείται την ιστορία της απεγνωσμένης προσπάθειας μιας μεσήλικης γυναίκας να απεγκλωβιστεί από την καταπιεστική, μικροαστική της οικογένεια και να ανοίξει, ακόμα και σε αυτήν την ηλικία, επιτέλους τα φτερά της. Η στενή οικογένεια και οι επικριτικοί συγγενείς που θυμίζουν ένα είδος γερουσίας αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν τα αυτιά τους για να ακούσουν τις πραγματικές επιθυμίες και ανάγκες της Manana, πόσο μάλλον να τις σεβαστούν, και παραμένουν προσκολλημένοι στις δικές τους απόψεις και προκαταλήψεις γύρω από το τι θα έπρεπε να θέλει και να αισθάνεται, αντιμετωπίζοντάς την σαν μικρό κορίτσι και όχι σαν την ώριμη γυναίκα που είναι. Η ίδια όμως αγνοεί το πανταχού παρόν βλέμμα της συντηρητικής, βαθιά πατριαρχικής γεωργιανής κοινωνίας, μιας κοινωνίας που παραδοσιακά αντιμετωπίζει τις γυναίκες σαν κτήμα του συζύγου τους δίχως ελευθερία βούλησης, προορισμένες για να επιτελέσουν απλώς τον αναπαραγωγικό ρόλο και τα καθήκοντα της νοικοκυράς, μιας κοινωνίας που αποτελεί ανησυχητικά πιστή αντανάκλαση της ελληνικής: τα θορυβώδη οικογενειακά τραπέζια με τους… ακάλεστους συγγενείς και φίλους, η γκρινιάρα γιαγιά που παραπονιέται και έχει γνώμη για τα πάντα (απολαυστική η Berta Khapava στο ρόλο) είναι μόνο τα λιγότερο ενοχλητικά δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικογένειας που φαντάζουν γνώριμα στο θεατή.

Η κλειστοφοβική αίσθηση που δημιουργεί αυτό το, στα όρια του καφκικού, οικογενειακό δράμα ενισχύεται από την κινηματογράφηση (από τον εξαιρετικό Ρουμάνο Vladimir Panduru, συνεργάτη του Cristian Mungiu στην περσινή «Αποφοίτηση») στενάχωρων, χαμηλοτάβανων σπιτιών, διαρκώς στριμωγμένα με φωνακλάδες συγγενείς: η Manana, στο ρόλο της οποίας η Ia Shugliashvili παραδίδει ρεσιτάλ ερμηνείας, προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει από το κάδρο και από τη χαμένη της ιδιωτικότητα, με την κάμερα να ακολουθεί συνεχώς το κουρασμένο βλέμμα και τους κυρτωμένους ώμους της, δείχνοντας να είναι η μόνη που ενδιαφέρεται πραγματικά για τα αισθήματα και τα θέλω της. Μοναδικές στιγμές που η κάμερα παρακολουθεί σταθερά και δίχως κίνηση τη Manana είναι όσες εκείνη απολαμβάνει την ηρεμία και τη γαλήνη της στο νέο σπιτικό της, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί με τη μουσική στην ένταση που θέλει, πάιζοντας την κιθάρα της και τρώγοντας γλυκό αντί για βραδινό, δίχως να πρέπει να αντιμετωπίσει την γκρίνια και την κριτική της μητέρας της, σαν να ήταν μικρό παιδί.

Η εμβριθής κοινωνιολογική ματιά των Nana και Simon στη γεωργιανή κοινωνία έχει βέβαια τις σεναριακές αδυναμίες της: από την ιστορία λείπει η δραματουργική κλιμάκωση και η ανατροπή που έρχεται μετά τα μισά της ταινίας με την αποκάλυψη ενός καλά κρυμμένου μυστικού δεν οδηγεί ποτέ σε συναισθηματική εκτόνωση, με το φινάλε να φαντάζει υπερβολικά χαμηλότονο. Οι σκηνοθέτες όμως δεν ενδιαφέρονται για συναισθηματικές εξάρσεις και λυτρωτικά φινάλε, αλλά για τη φιλμική αναπαράσταση της μουντής και καταπιεστικής καθημερινότητας από την οποία προσπαθεί να αποδράσει η ηρωίδα, στόχο που πετυχαίνουν και με το παραπάνω. Το My Happy Family είναι μια από τις πιο δυνατές και ενδιαφέρουσες προτάσεις που μας κάνει το Διεθνές Διαγωνιστικό πρόγραμμα των φετινών Νυχτών Πρεμιέρας και ένα φιλμ που αξίζει όλοι να προλάβετε στις επαναληπτικές προβολές του την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο Δαναό 2 στις 20.30 αλλά και την Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου επίσης στο Δαναό 2 στις 17.15.