Mistress America (Κριτική - Νύχτες Πρεμιέρας) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Mistress America (Κριτική – Νύχτες Πρεμιέρας)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης Noah Baumbach, συναντάει επί της οθόνης την σεναριογράφο και ηθοποιό Greta Gerwig . Είχε προηγηθεί το 2012  το συγκινητικότατο “Frances Ha”, που λατρεύτηκε από το σινεφίλ κοινό κι έχει καταχωρηθεί στην ιστορία του mumblecore κινηματογράφου ως μια από τις πιο αξιόλογες προσθήκες στο είδος . Ήταν σχεδόν επιτακτικό λοιπόν  να επαναληφθεί η συνεργασία.

Κι επειδή όταν κάτι λειτουργεί δεν το αλλάζεις, οι δύο δημιουργοί φρόντισαν να κρατήσουν αρκετά από τα υλικά της προηγούμενης συνταγής τους. Έτσι πάλι έχουμε την Νέα Υόρκη να εκτελεί χρέη σκηνικού και την Greta Gerwig να υποδύεται μια χαοτική πολυλογού με καλές προθέσεις. Παρόλη την φαινομενική αυτή επαναληπτικότητα ωστόσο, το “Mistress America” παραμένει απόλυτα φρέσκο και μοιάζει με ολότελα διαφορετική ταινία από το “Frances Ha”, ακυρώνοντας αυτόματα, προς όφελος και των δύο, την οποιαδήποτε σύγκριση πάει να εγερθεί μεταξύ τους.

This photo provided by Fox Searchlight Pictures shows, Lola Kirke, from left, as Tracy, Cindy Cheung as Karen, Michael Chernus as Dylan, Heather Lind as Mamie-Claire and Matthew Shear as Tony in a scene from "Mistress America." (Fox Searchlight Pictures via AP)

Το πνεύμα του Woody Allen φαίνεται να μπολιάζει αυτή τους την απόπειρα πιο έντονα από ποτέ, κάνοντας το “Mistress America” να θυμίζει τις πετυχημένες ταινίες της ακμής του δημοφιλούς δημιουργού. Τόσο ο Baumbach όσο και η Gerwig, φαίνεται να έχουν αποδομήσει το στυλ του και να ‘χουν ξεσηκώσει όλα τα ξεκαρδιστικά τερτίπια που επαναλαμβάνονται στην φιλμογραφία του. Χωρίς ποτέ , βέβαια, να χάνουν τα δικά τους trademark και κυρίως την αφοπλιστική τρυφερότητα που διαποτίζει το ύφος τους, τα δανείζονται και τα συμπεριλαμβάνουν σε καίρια σημεία, έτσι ώστε η καλοκουρδισμένη κωμωδία τους να λειτουργεί ρολόι.

Πέρα από το αποτελεσματικό χιούμορ όμως η ταινία περιγράφει ιδανικά και το πορτρέτο μιας γενιάς τριαντάρηδων, που ακόμα παλεύει να βρει τη θέση της σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα  πιο αδυσώπητος με αυτούς που επιμένουν να είναι ο εαυτός τους.  Ο κοινωνικός σχολιασμός, βέβαια, σε πρώτη ανάγνωση παραμένει ήπιος, χάριν του ανάλαφρου της υπόθεσης, παρόλα αυτά παραμονεύει κοφτερός στο «από κάτω» κείμενο.

Οι τρισδιάστατοι νευρωτικοί χαρακτήρες και οι διασκεδαστικότατες ερμηνείες που τους συνοδεύουν πάντως, αποτελούν το μεγαλύτερο ατού της ταινίας. Παραδόξως δεν είναι η Gerwig που κλέβει αυτή την φορά την παράσταση όσο η ανερχόμενη Lola Kirke, που εδώ υποδύεται το κυνικό αντίβαρο στην αβάσιμη αισιοδοξία της πρώτης.

maxresdefault