Misconduct - Pacino και Hopkins μαζί – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Misconduct


Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (4 votes, average: 3.75 out of 5)
Loading...

Όταν ένας φιλόδοξος νεαρός δικηγόρος, αναλαμβάνει μία μεγάλη υπόθεση εναντίον ενός δυναμικού και αδίστακτου μέλους μίας φαρμακευτικής εταιρείας, θα μπλεχτεί σε ένα παιχνίδι εκβιασμών και διαφθοράς.

Αυτή είναι η (βαρύγδουπη) υπόθεση του νέου “Misconduct”, με την ελπίδα ότι θα είναι περισσότερο ενδιαφέρον από ό,τι ακούγεται.

Την σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Shintaro Shimosawa, τον οποίο είχαμε συναντήσει παλιότερα στην “Κατάρα”, και το σενάριο υπογράφουν οι Simon Boyes και Adam Mason, αλλά το μέγιστο ενδιαφέρον της ταινίας είναι ότι θα συναντηθούν επί της οθόνης οι Al Pacino και Anthony Hopkins. 

misconduct1

Όταν κάποιος βλέπει ένα cast που περιλαμβάνει τους Josh Duhamel, Al Pacino και Anthony Hopkins περιμένει να δει ένα δυνατό θρίλερ με έντονες ερμηνείες , όμως δυστυχώς το Misconduct είναι μια πολύ μέτρια προσπάθεια με σοβαρές αδυναμίες και παντελή έλλειψη σασπένς. Μπορεί να δείχνει ωραίο στην αρχή, με μια υπόσχεση έξυπνης εξέλιξης της πλοκής, όμως η συνέχεια γίνεται οδυνηρά αργή και το όλο αποτέλεσμα είναι μια απίστευτα ρηχή επίδειξη εγκληματικού δράματος.

Η λίγο ανισόρροπη πρώην του Ben (Josh Duhamel) θα έρθει σε επαφή μαζί του με σκοπό να του αποκαλύψει ότι διαθέτει κάποια μυστικά αρχεία του δισεκατομμυριούχου αφεντικού της. Εκείνος θα αρπάξει την ευκαιρία να τα εκμεταλλευτεί χωρίς όμως να ξέρει ότι κάνοντας κάτι τέτοιο θα τον μπλέξει σε μια πολύ επικίνδυνη συνωμοσία.

Τα μεγάλα ονόματα που πρωταγωνιστούν δυστυχώς δίνουν κάποιες από τις χειρότερες ερμηνείες τους μέχρι τώρα. Ο Duhamel δείχνει αρχικά να τα πηγαίνει καλά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά όταν σε κάποια στιγμή καλείται να δώσει μια αίσθηση αγωνίας και έντασης που επιβάλλει η πλοκή, αποτυγχάνει παταγωδώς. Η χημεία του με τους βετεράνους Pacino και Hopkins είναι επίσης πολύ κακή. Υπάρχουν κάποιες καλές στιχομυθίες μεταξύ τους, όμως τις περισσότερες φορές οι σκηνές είναι τόσο ειρωνικά ανόητες που μοιάζουν να μιμούνται αντίστοιχες της σειράς Νόμος και Τάξη.

Οι γυναικείοι ρόλοι δυστυχώς είναι στην ίδια μοίρα. Η Julie Stiles συγκεκριμένα το παρακάνει υπερβολικά στην προσπάθεια της να παίξει το στερεότυπο μιας σκληρής και δυναμικής γυναίκας. Η Malin Akerman και η Alice Eve υποτίθεται ότι βρίσκονται παγιδευμένες σε ένα ερωτικό τρίγωνο το οποίο όμως δεν είναι καθόλου πειστικό. Η προσπάθεια για λίγη προσθήκη ερωτισμού στην εξίσωση είναι αξιότιμη, αλλά το πάθος που βγαίνει και σε αυτή τη περίπτωση είναι ελάχιστο. Ο Byung-hun Lee κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο και παίζει έναν πολύ ενδιαφέρον υποστηρικτικό ρόλο, ο οποίος όμως θα μείνει στο περιθώριο και δεν θα χρησιμοποιηθεί όσο θα μπορούσε.

Μπορεί η σκηνοθεσία να είναι αρκετά ξεκάθαρη στο σκοπό της, ο οποίος είναι να απεικονίσει αμαρτίες όπως η απληστία και η λαγνεία, όμως η αργή πλοκή και οι μη σκόπιμα απόμακροι χαρακτήρες παράγουν ένα τελικό προϊόν αρκετά βαρετό και γεμάτο περιορισμούς.