Marina – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr
Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

Τα νεανικά χρόνια του διάσημου συνθέτη, τραγουδιστή και ακορντεονίστα Rocco Granatta παρέχουν το πρωτογενές δραματουργικό υλικό για την τελευταία ταινία Βέλγου σκηνοθέτη Stijn Coninx.

Η αφήγηση ακολουθεί την τετραμελή οικογένια του Granatta από την  Καλαβρία της  Ιταλίας εως το Βέλγιο, όπου ο πατέρας του αναγκάστηκε να δουλέψει επι σειρά ετών ως ανθρακωρύχος. Κι ενώ σε πρώτο πλάνο παρακολουθούμε το success story του Granata, που κατάφερε να φτάσει στο απόγειο με την δισκογραφική επιτυχία του πασίγνωστου τραγουδιού “ Μarina”, στο φόντο ξεδιπλώνεται το δράμα των οικονομικών μεταναστών μιας μεταπολεμικής Ευρώπης, που μαζεύει ακόμα τα συντρίμμια της.

Σ’αυτά που εμμένει περισσότερο το σενάριο είναι στην τεταμένη, αλλά γεμάτη αγάπη, σχέση του Rocco με τον στερεοτυπικά οξύθυμο ,Ιταλό πατέρα του καθώς και στα πρώτα ερωτικά του σκιρτήματα για την Φλαμανδή γειτόνισσα του Έλενα.

story3-large

Τις θεματικές όλες τις έχεις φυσικά ξαναδεί: το δίλημμα μεταξύ βιοπορισμού ή τέχνης, ο έρωτας αντιμέτωπος την ταξική ανισότητα, η υπομονή και η επιμονή που φέρνουν την επιτυχία, η απομόνωση του μετανάστη… Η ταινία περνάει ξυστά από όλα αυτά και τα θίγει χωρίς να ρίχνει κάπου περισσότερο το βάρος της. Κι ενώ αυτό είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα της, αποτελεί ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο ατού της. Γιατί ναι μεν βολτάρει πάνω σε ένα ναρκοπέδιο από κλισέ, το κάνει όμως με χάρη, σφυρίζοντας ανέμελα. Κι έτσι κατορθώνει να βγει ανέπαφη διατηρώντας την εφηβική της φρεσκάδα   .

Χωρίς να το παρακάνει με το δράμα,  η αφήγηση κυλάει ανάλαφρα σαν το ομώνυμο τραγούδι του τίτλου. Το καλό είναι, πως ούτε και με το χιούμορ το παρακάνει. Το σταθερά καλόκαρδο πνεύμα της δεν διεκδικεί εύσημα πρωτοτυπίας αλλά θα καταφέρει να σας κλέψει αρκετά χαμόγελα. Η νοσταλγική διάθεση είναι ευκρινής ωστόσο ο σχεδιασμός παραγωγής παραμένει αρκετά εγκρατής, ωστέ να μην εκτραπεί σε μια στομφώδη εικαστική απεικόνιση της εποχής. Πράγμα που θα ήταν περιττό άλλωστε εφόσον ο σκηνοθέτης κατορθώνει να μεταδώσει την αίσθηση των 50’s, και μόνο μέσω των ηθοποιών του, χωρίς την περαιτέρω βοήθεια εντυπωσιακών σκηνικών.

Marina 2

Οι συμπαθέστατες ερμηνείες που αποσπά αρκούν. Ο Matteo Simoni βγάζει ασπροπρόσωπο τον Grannata στον αντίστοιχο ρόλο, η μάνα της Donatella Finochiarro διαθέτει αφοπλιστική γλύκα, ο πατέρας του Luigi Lo Cascio την απαραίτητη δωρικότητα του ρόλου ενώ η Εvelien Bosmans που υποδύεται την Έλενα, κλέβει την παράσταση με τη χαρισματική της παρουσία που ξεχειλίζει ταλέντο.

Σε ρόλο έκπληξη εμφανίζεται και ο ίδιος ο Grannata, που φαίνεται να έμεινε απολύτως ικανοποιημένος από τη μεταφορά της ζωής του στη μεγάλη οθόνη. Δεν υπάρχει σοβαρός , προφανής λόγος λοιπόν να μην μείνουμε κι εμείς.