Λίναρ (Linar) (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Λίναρ (Linar) (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)

Είδος:

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί:

Γράφει:

Η ταινία έναρξης του φετινού Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ήταν όσο δυνατή έπρεπε για να μας προϊδεάσει για τις επόμενες 8 ημέρες. Η σκηνοθέτιδα Nastia Tarasova χρειάστηκε 5 χρόνια για να ολοκληρώσει το πρώτο της μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που καταγράφει το ταξίδι του μικρού Λίναρ από τη Ρωσία στην Ιταλία, προκειμένου να υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς.

Η Tarasova μέσα από το «Λίναρ» επιχειρεί ένα σαφές σχόλιο για τη νομοθεσία σχετικά με τη μεταμόσχευση παιδικών οργάνων στη Ρωσία, που θεωρείται ποινικό αδίκημα και ευθύνεται για το θάνατο χιλιάδων παιδιών. Στην περίπτωση του Λίναρ, η οικογένειά του επιλέγει να βρει μόσχευμα στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος ο μικρός πρωταγωνιστής καλείται να ανταπεξέλθει στο περιπετειώδες ταξίδι χωρίς τη μητέρα του, που δεν έχει τη δυνατότητα να τον συνοδεύσει. Το αποτέλεσμα είναι ο Λίναρ να αναγνωρίζει ως οικογένεια τους γιατρούς και τις νοσοκόμες που δεν φεύγουν στιγμή από το πλευρό του και να συνηθίζει σε μια καθημερινότητα όπου σπίτι και νοσοκομείο ταυτίζονται.

Το πρόβλημα με το ντοκιμαντέρ της Tarasova δεν είναι η σκληρότητά του που εκβιάζει συναισθήματα οίκτου, ούτε το ότι «μπουκώνει» την ταινία με κάθε πιθανό σκηνοθετικό τέχνασμα που υπάρχει. Το πρόβλημά του είναι ότι δεν έχει ξεκάθαρο αντικείμενο. Καταπιάνεται με το θέμα της παιδικής μεταμόσχευσης εν γένει; Ψέγει τη νομοθεσία της Ρωσίας; Αφηγείται τη σχέση παιδιού-ασθενή με το ιατρικό προσωπικό; Ή μήπως όλα τα παραπάνω; Το ότι η μεταμόσχευση οργάνων σώζει ζωές δεν χρειάζεται κάποιο ντοκιμαντέρ να το αναδείξει, είναι αυταπόδεικτο. Από την άλλη, η προσωπική ιστορία του Λίναρ, συγκινητική και ελπιδοφόρα, αντικατοπτρίζει τις χιλιάδες περιπτώσεις παιδιών που έρχονται αντιμέτωπα με τον παραλογισμό της σοβιετικής χώρας, υπονοώντας ότι δυνητικά θα μπορούσαν να έχουν την ίδια -καλή- τύχη με τον μικρό πρωταγωνιστή.

Βαθμολογία Χρηστών


Προβολές