Οι συνέπειες του έρωτα - Le Conseguenze dell`Amore – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Οι συνέπειες του έρωτα – Le Conseguenze dell`Amore

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Στα μπαρ των ξενοδοχείων υπάρχουν πάντα αυτοί οι τύποι. Άνθρωποι που κάθονται μόνοι, πάντα στην ίδια θέση και παρατηρούν. Άνθρωποι που δεν τραβάνε την προσοχή και υπό κανονικές συνθήκες σπανίως γίνονται αντιληπτοί. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι κι ο ήρωας της ταινίας, που ακούει στο μάλλον γελοίο όνομα “Τίτα Ντι Τζιρόλαμο” (Τόνι Σερβίλο).  Πρώην σύμβουλος επιχειρήσεων, ο Τίτα ζει περιορισμένος σ’ ένα ξενοδοχείο απ’ όπου εργάζεται μεταφέροντας χρήματα για λογαριασμό της Μαφίας. Δεδομένης της κατάστασης, ο ήρωάς μας στην ουσία δεν μπορεί να έχει ζωή, ωστόσο αυτό δεν τον εμποδίζει να έχει στυλ. Καπνίζει συνεχώς κι εκτελεί τη δουλειά του με ρομποτική ακρίβεια, ταχύτητα και ταλέντο, χωρίς να παρεκκλίνει ποτέ. Μέχρι τη στιγμή που ερωτεύεται τη Σοφία (Ολίβια Μανιάνι), την κοπέλα με το επίμονο βλέμμα, που δουλεύει στο μπαρ του ξενοδοχείου. Για την ακρίβεια μέχρι τη στιγμή που ρίχνει τις άμυνές του, παραμερίζει το φόβο του κι αποφασίζει να αφεθεί στα συναισθήματά του για εκείνη. Τότε αλλάζουν όλα.  Ο ήρωάς μας βλέπει τη ζωή του να αναστατώνεται ανεπανόρθωτα κι έχοντας πλήρη συνείδηση όσων συμβαίνουν, αποφασίζει να βαδίσει με γενναιότητα προς το βέβαιο χαμό του. «Να μην υποτιμηθούν οι συνέπειες του έρωτα» σημειώνει στην αρχή της ταινίας για να το αναιρέσει με τις πράξεις του στο τέλος.

leconseguenze

Ο Σορεντίνο, δύο χρόνια πριν το “Il Divo” αποθεώνει τον πρωταγωνιστή του με μια ταινία κομμένη και ραμμένη επάνω του. Αυτό που ξεχωρίζει και με συνεπαίρνει κάθε φορά που τη βλέπω είναι ο ρυθμός της. Ο σκηνοθέτης εδώ παίζει το ρόλο του μαέστρου συμφωνικής ορχήστρας και κινεί την κάμερα με τόση ακρίβεια, όπως ο μαέστρος την μπαγκέτα του. Με ένα μονοπλάνο που υπνωτίζει τον θεατή όταν ο ήρωας βυθίζεται στην ηρωίνη, με νευρικές μικρές ανεπαίσθητες κινήσεις που μεταδίδουν την ταραχή του Τίτα που απολογείται μπροστά στη Μαφία, η κάμερα μας βάζει στη θέση του ήρωα, μας κάνει συνενόχους του. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Ο Σορεντίνο κατάφερε να συνδυάσει την κίνηση της κάμερας με τις κινήσεις των ηρώων εντός του κάδρου, δημιουργώντας μας την αίσθηση μιας συνεχούς ροής της ιστορίας, μιας περιδίνησης γύρω απ’τα συναισθήματα του Τίτα Ντι Τζιρόλαμο. Ωστόσο, ακόμα και τα στατικά κάδρα του έργου αυτού έρχονται να προσθέσουν μαγεία στο ήδη μεγαλοφυές εγχείρημα, αφού τα διακρίνει αποστασιοποιημένο βλέμμα και αριστοτεχνική προοπτική που υπογραμμίζουν τη μοναξιά του πρωταγωνιστή σ’ έναν κόσμο καλά οχυρωμένο από εξωγενή ερεθίσματα. Αξίζει να σημειώσουμε εδώ την αμίμητη σεκάνς πριν το τέλος της ταινίας, όπου βρίσκουμε τον ήρωα να έχει ομολογήσει στη Μαφία το σχεδόν ηρωικό “κλέψατε τη ζωή μου οπότε κι εγώ σας κλέβω τη βαλίτσα”(σ.σ. με περιεχόμενο 9 εκ. δολαρίων) και να εξελίσσει την εσωτερική συναισθηματική του επανάσταση (αρχής γενομένης από το συναίσθημα του έρωτα για τη Σοφία) σε εξωτερικευμένη επαναστατική συμπεριφορά κόντρα στη λογική και στα συμφέροντά του. Κι όλο αυτό μας δίνεται από τον Σορεντίνο με ένα παράλληλο γρήγορο μοντάζ που εντείνει την αγωνία μας λίγο πριν την κατάληξη του Τίτα Ντι Τζιρόλαμο.

servillo

Η ομορφιά της ταινίας όμως δε σταματά στα όμορφα (παρ’ ότι στυλιζαρισμένα) πλάνα. Οι ερμηνείες του Σερβίλο, της Μανιάνι (εγγονής της Άννα Μανιάνι) αλλά ακόμα και αυτές των δεύτερων ρόλων προσδίδουν μεγαλύτερο βάρος στην ιστορία. Ειδικά ο Τόνι Σερβίλο, αν και ξεκίνησε ως ηθοποιός θεάτρου, φαίνεται ότι έχει πλήρη συναίσθηση της δύναμης του κινηματογραφικού φακού, δεν καταφεύγει σε καμία υπερβολή και μας δίνει ακριβώς τόση ενέργεια όση χρειάζεται για να απογειωθεί η κάθε σκηνή.  Θα ‘λεγε κανείς πως δεν θα μπορούσε να υποδυθεί κάποιος άλλος την περσόνα του Τίτα.

Σε αυτό το σημείο δεν πρέπει να αγνοηθεί και το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης του έργου, το οποίο πολύ άνετα μπορεί να υπαχθεί στο “είδος” της τραγικής κωμωδίας. Η ερμηνεία του πρωταγωνιστή είναι πλήρως συμβατή με τη συνήθεια του ήρωα να σαρκάζεται και να σαρκάζει, οι λεπτομέρειες στις οποίες επιμένει ο Σορεντίνο απομυθοποιούν και ειρωνεύονται το δράμα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται χάρη σε όλα αυτά μια ισορροπία ανάμεσα στην κωμική και τη δραματική πλευρά του έρωτα και κατ’ επέκτασιν της ίδιας της ζωής.

Η ταινία ήταν υποψήφια για χρυσό φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών το 2004, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στην απόλαυση που προσφέρει γενναιόδωρα σε όποιον αποφασίσει να βυθιστεί μέσα της.

leconseguenzedellamore