Le Confessioni – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Le Confessioni

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 votes, average: 3.50 out of 5)
Loading...

Σε ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων στη Γερμανία ετοιμάζεται να διεξαχθεί η σύσκεψη των G8 για να ληφθεί μία κρίσιμη απόφαση για το μέλλον του πλανήτη. Εκτός από τους αρχηγούς των κρατών στη σύσκεψη συμμετέχουν ο πρόεδρος του ΔΝΤ (Daniel Antenil) καθώς και τρεις, κάπως περίεργοι, καλεσμένοι: Ένας rock star με έντονη ανθρωπιστική δράση (Johan Heldenbergh), μια συγγραφέας παιδικών βιβλίων (Connie Nielsen) κι ένας Ιταλός μοναχός και συγγραφέας (Tony Servillo). Το ίδιο βράδυ ο πρόεδρος του ΔΝΤ αποκαλύπτει στον μοναχό πως τον κάλεσε εκεί γιατί θέλει να τον εξομολογήσει. Όταν το επόμενο πρωί ο πρόεδρος βρίσκεται νεκρός, όλοι αρχίζουν να αναρωτιούνται τι συνέβη την προηγούμενη νύχτα και τι μπορεί να συζήτησε με τον μοναχό.

Γύρω από αυτό το ζήτημα εκτυλίσσεται η νέα ταινία του, σκηνοθέτη του “Ζήτω η Ελευθερία”, Roberto Ando με φόντο την σύγχρονη οικονομική κρίση και τους ανθρώπους που κρατάνε στα χέρια τους τις μοίρες των πολιτών. Η ταινία ουσιαστικά επικεντρώνεται σε έναν μόνο χαρακτήρα, τον μοναχό του Toni Servillo ο οποίος καταφέρνει να προσεγγίσει ερμηνευτικά την ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή αλλά και να μεταδώσει αυτή την ήρεμη δύναμη του μοναχού στον θεατή. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας ο Servillo παραμένει καθηλωτικός αποδεικνύοντας, για άλλη μία φορά, τις υποκριτικές του ικανότητες.  Συγχρόνως, ο Nicola Piovani παραδίδει ένα, οσκαρικών διαστάσεων, κινηματογραφικό ηχητικό χαλί καθιστώντας το soundtrack ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της ταινίας.

Πρωτότυπο και αρκετά φιλόδοξο, το “Le Confessioni” αποτελεί ένα ενδιαφέρον κράμα ρεαλισμού και μυθοπλασίας που όμως πάσχει στην εκτέλεση. Ακροβατώντας μεταξύ αστυνομικού θρίλερ, κοινωνικοπολιτικού δράματος και μαύρης κωμωδίας, η ταινία δυσκολεύεται να βρει το ύφος της καταλήγοντας αρκετά άνιση σε ρυθμό.  Ο Ando απλώνει στο τραπέζι πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία όμως αδυνατεί στην πορεία να δομήσει σε μια ολοκληρωμένη ιστορία κάνοντας στο τέλος αντιληπτό πως θα ήταν καλύτερα να είχε περιορίσει κάπως όλα όσα ήθελε να πει με αυτή την ταινία. Παράλληλα, δίνοντας μια ηθική χροιά στην ταινία του και τοποθετώντας την πνευματικότητα του μοναχού απέναντι στον υλισμό των πολιτικών καταλήγει να κουνάει το δάχτυλο διδακτικά εγκλωβισμένος σε μια κάπως νομοτελειακή αντίληψη του καλού και του κακού. Τέλος, η χρήση ενός μεγάλου cast το οποίο περισσότερο γεμίζει τα πλάνα παρά συμμετέχει ουσιαστικά στην ταινία κάνει ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα οδηγώντας σε κάποιες αχρείαστες και ακατανόητες σκηνές.

55694_ppl

Συνολικά, το “Le Confessioni” είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση η οποία όμως χάνει πόντους στην προσπάθεια της να αγγίξει περισσότερα ζητήματα απ’ όσα πραγματικά μπορεί. Με αυτόν τον τρόπο καταλήγει να είναι περισσότερο μια ταινία κριτικής στη σημερινή οικονομική κατάσταση παρά μια πραγματικά καλή ταινία ενώ από την άλλη, τα μεταφυσικά της στοιχεία περισσότερο αποπροσανατολίζουν παρά εξυπηρετούν το συνολικό εγχείρημα.