Η Αόρατη Γυναίκα (The Invisible woman) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Η Αόρατη Γυναίκα (The Invisible woman)

Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:

Ένα ρομαντικό δράμα, βασισμένο στο βιβλίο της Clair Tomalin “The Invisible Woman: The Story of Nelly Ternan and Charles Dickens”, που φέρνει στο φως την παράνομη σχέση του διάσημου Βρετανού συγγραφέα Dickens με μία αρκετά μικρότερή του γυναίκα.

Στο Λονδίνο του 1857 ο συγγραφέας Charles Dickens θα συναντήσει στο θέατρο την Nelly, μια 17χρονη ηθοποιό, που θα τον γοητεύσει αμέσως. Η Nelly θα γίνει το επίκεντρο του πάθους αλλά και πηγή έμπνευσης για τον Dickens. Η σχέση τους, όμως, θα παραμείνει κρυφή μέχρι τον θάνατό τους και η Nelly, παραμένοντας μια ζωή στην αφάνεια, θα είναι για πάντα η “Αόρατη Γυναίκα”. Με το πέρας των χρόνων η Nelly, νιώθοντας τις αναμνήσεις να τη στοιχειώνουν, μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, στην εποχή που έζησε αυτόν τον μεγάλο έρωτα.

Ο Ralph Fiennes σκηνοθετεί αλλά παράλληλα πρωταγωνιστεί στην ταινία, ενσαρκώνοντας τον μεγάλο συγγραφέα, ενώ η Felicity Jones ερμηνεύει συγκλονιστικά την “αόρατη” γυναίκα.

 the-invisible-woman-2013-img08

Σοφία Πατλάκα


Η ταινία «Η Αόρατη Γυναίκα» (The Invisible Woman), αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια του καταξιωμένου ηθοποιού Ραλφ Φάινς και βασίζεται στο βιβλίο της Claire Tomalin. Στο επίκεντρο του σεναρίου, βρίσκεται μία “παράνομη” σχέση του διάσημου Βρετανού συγγραφέα Τσαρλς Ντίκενς με μία αρκετά μικρότερή του γυναίκα. Μία ρομαντική, αλλά και δραματική ταινία εποχής, από την οποία ξεχωρίζει η ερμηνεία της νεαρής Φελίσιτι Τζόουνς.

Η Νέλι (Φελίσιτι Τζόουνς) είναι μια φαινομενικά ευτυχισμένη σύζυγος και μητέρα, που όμως καταδιώκεται από τις αναμνήσεις της… Πίσω στον χρόνο μια νεαρή ηθοποιός γνωρίζει τον Κάρολο Ντίκενς (Ραλφ Φάινς), την εποχή που αυτός βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του.

Παρά την πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας που τους χωρίζει, η Νέλι θα παραμείνει ερωμένη του διάσημου συγγραφέα, για πολλά χρόνια μέχρι και τον θάνατο του, ενώ η σχέση τους θα μείνει κρυμμένη στη αφάνεια.

Η ταινία «Η Αόρατη Γυναίκα» (The Invisible Woman) του Ραλφ Φάινς, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας τον Νοέμβριο στο πλαίσιο του 26ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, όπου και είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε, όντας η ταινία λήξης του Φεστιβάλ.

Το φιλμ, αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια του Βρετανού ηθοποιού Ραλφ Φάινς. Το 2011 με την ταινία «Coriolanus» ο Φάινς, απέδειξε πως έχει την ικανότητα να βρίσκεται και πίσω από την κάμερα. Διευθύνοντας παράλληλα ένα σπουδαίο καστ ηθοποιών αλλά κι ένα δύσκολο πρώτο κείμενο όπως αυτό του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, στο οποίο και είχε βασιστεί η ταινία του.

Με την «Αόρατη Γυναίκα» ο Ραλφ Φάινς επιστρέφει στον διπλό ρόλο του σκηνοθέτη και του πρωταγωνιστή. Αυτό δε, που κάνει την ταινία του να ξεχωρίζει είναι η δυνατότητα του Φάινς να αναδεικνύει την πραγματική ουσία στις ιστορίες του και να μην κρύβεται πίσω από τα φανταχτερά κοστούμια και την πλούσια παραγωγή.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει και στο καστ της ταινίας. Πέρα από τον ίδιο τον Ραλφ Φάινς που ενσαρκώνει τον σπουδαίο συγγραφέα Τσαρλς Ντίκενς, στον ρόλο της μητέρας της νεαρής ερωμένης που προσπαθεί να πετύχει ότι είναι καλύτερο για την κόρη της, με τη δική της πάντα οπτική γωνία, συναντάμε την υπέροχη Κριστίν Σκοτ Τόμας. Δεκαεφτά χρόνια μετά τον «Άγγλο Ασθενή» (The English Patient – 1996), οι δύο βετεράνοι πλέον ηθοποιοί ξανασυναντιούνται και πάλι στην μεγάλη οθόνη.

Ωστόσο παρά την ύπαρξη δύο τόσο σπουδαίων ηθοποιών, την παράσταση κλέβει η νεαρή Φελίσιτι Τζόουνς στον ρόλο της παράνομης ερωμένης που ακούει στο όνομα Νέλι. Η Τζόουνς που ξεκίνησε την καριέρα της μέσα από τηλεοπτικές σειρές αλλά έγινε ευρέως γνωστή μέσα από την ταινία «Like Crazy» του 2011, είναι ουσιαστικά η ήρεμη εκείνη δύναμη που σαγηνεύει τον θεατή με τη στωικότητα και την υπομονή της καθώς την παρακολουθούμε να εξελίσσεται ως ολοκληρωμένος χαρακτήρας, καθώς εναλλάσσεται το παρελθόν με το παρόν.

Παράλληλα ο Φάινς καταφέρνει ως σκηνοθέτης, αντί για μία πομπώδη υπερπαραγωγή, να βλέπουμε μία ταινία χαμηλών τόνων και λεπτών συναισθημάτων που παραμένει όμως άκρως συναρπαστική. Ο δημιουργός επιλέγει έτσι να είναι καθαρά ανθρωποκεντρικό το έργο του και επικεντρώνεται σε λεπτομέρειες που προωθούν την ουσία της ιστορίας και αναλύουν καλύτερα τους χαρακτήρες, κερδίζοντας τον θεατή.

Τέλος να πούμε ότι η ταινία κέρδισε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ αλλά και για τα Βρετανικά βραβεία Bafta, στην κατηγορία καλύτερων κοστουμιών.

Ο Τσαρλς Ντίκενς γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1812 στο Λάντπορτ του Πόρτσμουθ. Σε μια εποχή κατά τη διάρκεια της οποίας ολόκληρη η Ευρώπη αντιμετώπιζε μια πρωτοφανή κρίση, με την ανεργία και τις απολύσεις να ανεβαίνουν στα ύψη και τα εισοδήματα των μεσαίων και των κατώτερων τάξεων να συρρικνώνονται με ασυγκράτητο ρυθμό.

Η ρημαγμένη από την οικονομική εξαθλίωση βικτωριανή Αγγλία, κυριαρχεί σε όλο το μήκος της μυθιστορηματικής παραγωγής του Ντίκενς. Η φτώχεια καθόρισε τον κόσμο των μυθιστορημάτων του συγγραφέα και αποτυπώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο στους διάσημους χαρακτήρες του. Από τον «Όλιβερ Τουίστ» και τον «Νίκολας Νίκλεμπι», αμφότερα το 1839, μέχρι τις «Μεγάλες Προσδοκίες» του 1861.

Ο Τσαρλς Ντίκενς πέθανε το 1870 στο Ρότσεστερ, σε ηλικία μόλις πεντηνταοκτώ χρονών. Σήμερα το έργο του μοιάζει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Ένα έργο του προσπαθεί να κάνει σαφές ότι η φτώχεια δεν αποτελεί προϊόν προσωπικής ανικανότητας, αλλά το χαρακτηριστικό ενός ταξικού καθεστώτος, που οδηγεί συντεταγμένα στην ανισότητα…

Γιώργος Ρούσσος


Βαθμολογία Χρηστών


Προβολές