Ich war zuhause, aber: μία από τις χειρότερες ταινίες του διαγωνιστικού της Berlinale – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ich war zuhause, aber


Είδος:
Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 105
Χώρα: Γερμανία
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Αφού έχει εξαφανιστεί για μία εβδομάδα, ο δεκατριάχρονος γιος της Astrid, Phillip γυρίζει σπίτι μια μέρα χωρίς να πει λέξη. Όλοι υποθέτουν ότι η εξαφάνισή του έχει να κάνει με τον χαμό του πατέρα του. Η ζωή αρχίζει σιγά σιγά να επανέρχεται στους κανονικούς της ρυθμούς όμως η Astrid βρίσκει τον εαυτό της να αντιμετωπίζει ερωτήσεις για την ύπαρξη της σαν μέλος της μεσαίας τάξης και σαν άνθρωπος με καριέρα στα πολιτιστικά του Βερολίνου. Οι ιδέες της για την τέχνη αρχίζουν να αλλάζουν. Στο σπίτι της είναι δύσκολο να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι ο γιος της δεν είναι πλέον ένα μικρό παιδάκι, αλλά έχει στα χέρια του την ζωή του. Και κάπου εκεί ο Phillip θα εισαχθεί στο νοσοκομείο με την μητέρα του πλέον ένα νευρικό ερείπιο με συναισθήματα ενοχής, αποτυχίας και στενοχώριας. Η οικογένειά όμως που φαίνεται να αποσυντίθεται θα γεννηθεί ξανά μέσα από τα συντρίμμια της.

Αν κάποιος δεν διάβαζε το εισαγωγικό σημείωμα της ταινίας, θα περνούσε το πρώτο μισό της νομίζοντας ότι αυτή έχει να κάνει με την αγορά ενός μεταχειρησμένου ποδηλάτου που τελικά είναι χαλασμένο, είτε με ζώα σε ένα σπίτι, είτε με τους δρόμους του Βερολίνου. Η ταινία δεν έχει σχεδόν καθόλου συνοχή και κεντρικό άξονα. Τα μεγάλα πλάνα φυτά, με άτομα που αναμένουν και με οτιδήποτε άλλο είναι απλά εικόνες που δεν σημαίνουν τίποτα ούτε για την δραματουργία της ταινίας αλλά ούτε και για την αισθητική της. Η σχεδόν σταθερή κάμερα νομίζει κάποιος ότι δεν θα μπορούσε να προσφέρει πιο βαρετές εικόνες, μέχρις ότου ακούσει τους διαλόγους της ταινίας: ανέμπνευστους, απλοϊκούς και τελικά ψεύτικους.

Η ταινία έχει σίγουρα κάποια πράγματα να πει, όμως χάνει το κοινό της με όλα τα αρνητικά της, κάνοντας την μία από τις χειρότερες ταινίες του φετινού διαγωνιστικού της Berlinale