Hidden Figures – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Hidden Figures

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 votes, average: 2.50 out of 5)
Loading...

Βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Margot Lee Shetterly, το Hidden Figures μας αφηγείται την – άγνωστη –  αλλά αληθινή ιστορία τριών Αφροαμερικανίδων, που δουλεύουν στην NASA σαν ανθρώπινοι υπολογιστές κάνοντας πράξεις και αναλύοντας μαθηματικά δεδομένα, που ήταν χρήσιμα για τις πρώτες επιτυχημένες εξορμήσεις της υπηρεσίας στο διάστημα, μεταξύ των οποίων η αποστολή με τον John Glenn, που ήταν ο πρώτος Αμερικάνος, που βρέθηκε στο διάστημα και σε τροχιά γύρω από την Γη το 1962.

Οι γυναίκες αυτές ήταν οι Katherine G. Johnson (Taraji P. Henson), Dorothy Vaughan (Octavia Spencer) και Mary Jackson (Janelle Monae), που όπως φαντάζεται κανείς έπρεπε να παλέψουν με τα στερεότυπα της εποχής. Στην ταινία συναντάμε επίσης τους Kirsten Dunst, Kevin Costner, Mahershalalhashbaz Ali, Jim Parsons (με τον δημοφιλή Sheldon να παίζει περίπου τον ίδιο χαρακτήρα με το Big Bang Theory), Aldis Hodge και Glen Powell και την σκηνοθεσία υπογράφει η Theodore Melfi, που έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με την Allison Schroeder.

Το Hidden Figures είναι μια ταινία που μυρίζει Όσκαρ από χιλιόμετρα. Όλα είναι στην εντέλεια, το καστ, τα σκηνικά και η ενδυματολογία, η απλή και κατανοητή σκηνοθεσία, το θέμα της μεταχείρισης των έγχρωμων ως κατώτερων, όλα τους συνθέτουν μια ταινία που τηρεί όλες τις προδιαγραφές προκειμένου να διασχίσουν οι συντελεστές του το κόκκινο χαλί τη βραδιά της Τελετής. Και όντως, πρόκειται περί μιας ταινίας καλοπαιγμένης, προσβάσιμης σε μεγάλη μερίδα κοινού, που επιτελεί τρόπον τινά και κάποιον κοινωνικό σκοπό.

Εδώ, όμως, θα μου επιτρέψετε να εκφράσω τις διαφωνίες μου σε σχέση με αυτό το πρωτοκλασάτο μεν, επίπεδο δε δράμα που αντλεί έμπνευση από πραγματικά γεγονότα. Θεωρώ πως ο σημαντικότερος παράγοντας της ταινίας, το σενάριο, πάσχει σημαντικά. Και αυτό επειδή μας υπενθυμίζει διαρκώς πόσο “κατώτερες” είναι οι τρεις πρωταγωνίστριες με τρόπο επαναλαμβανόμενο και κάπως αφελή. Επικεντρώνεται πάρα πολύ στο να θίξει αυτήν την πλευρά του ζητήματος και, όσο να ‘ναι, κουράζει, ενώ λείπει και κάτι το αιχμηρό στον γενικότερο σχολιασμό. Θα μου πείτε “ναι, αλλά αυτά πρέπει να λέγονται”, σύμφωνοι και κανένα πρόβλημα. Αλλά πραγματικά, σινεμά σημαίνει κομφορμισμός και απλή παράθεση εικόνων;

Θα μπορούσε να είναι πολύ μικρότερη, το exposition που λαμβάνει χώρα ανά περιπτώσεις θα μπορούσε να απουσιάζει, ενώ ταυτόχρονα θα μπορούσε να διατηρήσει έναν ρυθμό πολύ πιο ζωντανό. Και αυτό διότι μετά από κάποια στιγμή καταλήγει απόλυτα προβλέψιμο και ως εκ τούτου ανιαρό, για να μην πούμε διδακτιστικό. Ως “ακαδημαϊκή” ταινία παίρνει άριστα, ως καλλιτεχνική πρόταση από την άλλη είναι κάτω του μετρίου. Μια φιλική ταινία που στηρίζεται πολύ στις απλοϊκές αντιθέσεις, ενώ δεν αποφεύγει να κουνήσει ελαφρώς και το δάχτυλο.

  • 22HIDDEN-master768
  • hidden_figures