Hedi Schneider is stuck (Berlinale Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Hedi Schneider is stuck (Berlinale Κριτική)

Είδος: , ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Πώς θα σας φαινόταν μία ρομαντική κομεντί σχετικά με την κατάθλιψη; Ναι, η 65η Berlinale τα έχει όλα, ακόμη και αυτό. Η ταινία συμμετείχε στο Forum και έκανε αίσθηση κυρίως για τα ετερόκλιτα, σχεδόν αντιφατικά στοιχεία που τη συνθέτουν.

Η Hedi Scheider (Laura Tonke) είναι μία γυναίκα, σύζυγος και μητέρα που βαθιά μέσα της έχει την τύχη να παραμένει παιδί. Αντιμετωπίζει τη ζωή με χιούμορ και αισιοδοξία, δεν καταβάλλεται από ατυχίες και εμπόδια, διατηρεί μία καταπληκτική σχέση με τον άντρα της, Uli, και το γιο της. Η σχέση αυτή απεικονίζεται με δυο τρεις καταπληκτικές σκηνές παιχνιδιού και ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των τριών που, ακόμα κι αν δεν είναι εντελώς ρεαλιστικές, είναι σίγουρα υποδειγματικές.

Ώσπου μια μέρα η Hedi “κολλάει”. Στην αρχή κολλάει στο ασανσέρ πηγαίνοντας στη δουλειά της, πράγμα που αντιμετωπίζει με χιούμορ. Στη συνέχεια, όμως, κολλάει στο μυαλό της. Και αυτό δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει με χιούμορ. Πέφτει, λοιπόν, σε ένα είδος κατάθλιψης, αρχίζει να παθαίνει κρίσεις πανικού τη μία πάνω στην άλλη και εκδηλώνει και ναρκοληπτικά επεισόδια. Καταφεύγει σε αναλγητικά και αγχολυτικά χάπια και η τάση της να εθιστεί σε αυτά την οδηγεί σε μια πνευματική κατατονία και, άρα, σε συμπεριφορές μη αποδεκτές. Η νέα αυτή κατάσταση, όπως είναι φυσικό, υποβάλλει σε μία μεγάλη δοκιμασία τη σχέση της με το γιο της και, κυρίως, με τον άντρα της (τουλάχιστον εκεί εστιάζει ο φακός).

201504166_1_IMG_FIX_700x700

Η αγάπη μεταξύ των δύο είναι -και παραμένει- αδιαπραγμάτευτη. Η κατάθλιψη, ωστόσο, είναι μία πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη κατάσταση και γρήγορα ο Uli χάνει την υπομονή και την αυτοκυριαρχία του και ενδίδει στον πειρασμό να παραιτηθεί, τουλάχιστον για λίγο. Μάλιστα η ασθένεια που βρήκε τη γυναίκα του στέκεται εμπόδιο στην επικείμενη μετακόμισή τους στο εξωτερικό, την οποία ονειρευόταν και σχεδίαζε για καιρό, πράγμα που κλιμακώνει την ένταση.

Παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η σχέση των δύο, τα σκαμπανεβάσματα και τις οπτικές του καθενός. Παρά, λοιπόν, το γεγονός ότι η ταινία εξετάζει την κατάθλιψη εντελώς επιφανειακά, δίνοντάς μας απλά συμβάντα και αδιαφορώντας για τα αίτια και τις υπόλοιπες παραμέτρους, μας δίνει την ίδια στιγμή μία κρυστάλλινη ψυχογραφία ενός ζευγαριού που προσπαθεί να σώσει το γάμο του. Είναι απλώς συγκλονιστικός ο τρόπος με τον οποίο κλείνει η ταινία την αφήγηση αυτής της σχέσης. Αν και η κατάληξη είναι κάπως αμφίσημη, το μήνυμα είναι απολύτως αισιόδοξο, αφού επικεντρώνεται σε ένα είδος επικοινωνίας που θα έπρεπε όλοι να αποζητούν από μία σχέση.

201504166_2_IMG_FIX_700x700

Όπως λέει και η ίδια η σκηνοθέτις, Sonja Heiss, αυτό που σκεφτόταν όταν έκανε την ταινία είναι η αγάπη και το βαθμό στον οποίο μπορεί να επιβιώσει. “Τι κάνεις όταν αγαπάς ένα άτομο και αυτό ξαφνικά γίνεται κάποιος άλλος ή κάποια άλλη και κάνει τα πάντα λάθος;” αναρωτιέται. Αποφάσισε, λοιπόν, να κάνει μία ταινία γι’ αυτό συνδυάζοντας τη δραματική διάσταση με το χιούμορ, πράγμα που τη δυσκόλεψε πολύ. Προσωπικά νομίζω ότι τελικά τα κατάφερε.

Εκτός από αυτά, όμως, πρέπει να πούμε δυο λόγια και για την πρωταγωνίστρια, Laura Tonke, η οποία δίνει μία απίστευτη ερμηνεία αφού, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μοιάζει κομμένη και ραμμένη για το ρόλο. Πείθει αμέσως για την παιδικότητα της Hedi Schneider και, αργότερα, με την εμφάνιση της κατάθλιψης, αποδίδει χωρίς ηχηρό και υπερβολικό τρόπο το μεγάλο χάος που επικρατεί στο κεφάλι της. Η Tonke έχει το καταπληκτικό χάρισμα να κοιτά τον φακό σχεδόν ανέκφραστη με μάτια που, την ίδια στιγμή, εκφράζουν το χιούμορ και τον βαθύ πόνο που επιβάλλει μία κατάσταση σαν αυτή.