Guilty Pleasures: Holidays – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Guilty Pleasures: Holidays

Μπορεί οι γιορτές να τελειώσαν αλλά το νέο μας Guilty Pleasure,  τις φέρνει όλες πίσω και μάλιστα σε μία, ενιαία συσκευασία. Η νέα ανθολογία τρόμου που έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ λίγο πριν το φετινό Πάσχα, τιτλοφορείται “Holidays” και περιέχει οκτώ δεκάλεπτα αγνής εορταστικής φρίκης, σκηνοθετημένα από μερικούς νέους αλλά ήδη «σεσημασμένους» δημιουργούς του είδους.

Holidays-New-Years-Eve-Still-1280x640

Παίζοντας με ένα από τα πιο καθιερωμένα κλισέ στο horror cinema, κάθε μία από τις οκτώ ξεχωριστές ιστορίες, διαδραματίζεται ανήμερα μιας μεγάλης γιορτής, μα φυσικά πάντα βρίσκεται κάτι να καταστρέψει την εορταστική ατμόσφαιρα.  Αυτό μπορεί να είναι από  ένας απλός και κλασσικός serial killer, μέχρι κι ένα ερπετό που σκορπά ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Δόξα τω θεώ, οι παλαβές ιδέες δεν λείπουν σε κανέναν από τους δημιουργούς του “Holidays”, όπως δεν λείπει και το γνωστό πρόβλημα που πλήττει όλες τις  κινηματογραφικές ανθολογίες, η ανισότητα.

Ας τα πάρουμε λοιπόν ένα ένα και με χρονολογική σειρά:  Ξεκινάμε με Άγιο Βαλεντίνο και μια δεκατριάχρονη version της “Μαρίας της άσχημης” να ερωτεύεται τον κούκλο, αλλά καρδιοπαθή, προπονητή της στην κολύμβηση.  Φυσικά , όπως σε κάθε ιστορία που περιέχει ασχημόπαπο,το bullying δεν λείπει από την εξίσωση, κι εδώ εμπνέει την πρωταγωνίστρια μας να κάνει πραγματικότητα τους στίχους του γνωστού σουξέ «Μια καρδιά τα χέρια μου σου φέρανε, κάν’την ότι θες, είναι για σένανε». Κοινότυπο μέχρι το μεδούλι, αλλά σκηνοθετημένο με στυλ, το απόσπασμα προσφέρει μια αξιοπρεπή έναρξη στο φιλμ, συστήνοντας μας το γκροτέσκ τόνο που διαπνέει και τα περισσότερα από τα επόμενα κομμάτια.

holidays

Τη σκυτάλη παίρνει το “St Patricks Day”, σκηνοθετημένο από το Gary Shore που μας έδωσε πέρυσι το “Dracula Untold”. Κι ενώ το τελευταίο ήταν μια νοικοκυρεμένη, αλλά παντελώς ανέμπνευστη  ανάγνωση του βαμπιρικού μύθου, το “St Patrick’s Day” είναι μια χαοτική αλλά γεμάτη ζωντάνια και ενδιαφέρουσες ιδέες, εκδοχή του “Rosemary’s Baby” .

Και συνεχίζουμε με «Tο Πάσχα», την πιο σύντομη και μία από τις καλύτερες στιγμές της ανθολογίας. Μέσα στους εφιάλτες ενός μικρού κοριτσιού, ο πασχαλινός λαγός και ο  Εσταυρωμένος μπερδέυονται με φρικιαστικό τρόπο, και ο σκηνοθέτης Nicholas McCarthy παραδίδει ένα έυστοχο σχόλιο για τον τρόπο που το εμπόριο και η pop κουλτούρα καμουφλάρουν την  μακαβριότητα των θρησκευτικών θρύλων.

Και κάπου εδώ μπορείτε να πάτε τουάλετα ή να περάσετε την επόμενη πίστα στο candy crush, αφού το “Mother’s day” που ακολουθεί, αν όχι η χειρότερη, είναι σίγουρα η πιο βαρετή προσθήκη στη συλλογή. Κι ας υπόσχεται άλλα η αρχική σεναριακή ιδέα, που θέλει την πρωταγωνίστρια να μένει έγκυος κάθε φορά που κάνει σεξ.

maxresdefault

Ευτυχώς το αμέσως επόμενο απόσπασμα με τίτλο “Father’s Day”, αναπληρώνει τόσο για την άνευρη «γιορτή της μητέρας» που προηγήθηκε, όσο και για τις  στραβοτιμονιές που έπονται.   Χωρίς να αφήνεται στις κωμικές υπερβολές, που λίγο πολύ υιοθετούν εδώ οι υπόλοιποι συνάδελφοι του, ο πρωτοεμφανιζόμενος  Anthony Scott Burns, επιλέγει να αφηγηθεί την  ιστορία του μινιμαλιστικά και χωρίς κανένα κλείσιμο του ματιού. Με μοναδικά όπλα του το εκφραστικό πρόσωπο της Jocelin Donahue και την ανατριχιαστική φωνή του Michael Gross,  στήνει μια  αριστουργηματική σπουδή πάνω στον τρόμο της απουσίας, συνθέτοντας μια γνήσια απόκοσμη ατμόσφαιρα που καθηλώνει. Και μπορεί να μην μαθαίνεις ποτέ πως η νεαρή πρωταγωνίστρια του αποσπάσματος έχασε τον πατέρα της, όταν ήταν παιδί, ή πως τον ξαναβρίσκει τώρα, αλλά είναι ακριβώς αυτά που ο σκηνοθέτης αφήνει στην φαντασία , που σηκώνουν την τρίχα.

Holidays-Fathers-Day-Still-116-e1460687997125

Κι ενώ ο πρωτοεμφανιζόμενος της παρέας μας έχει μόλις εντυπωσιάσει, δίνοντας μας το αδιαφιλονίκητα κορυφαίο segment της ταινίας, ο παλαίμαχος, και ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος σκηνοθέτης από όλους όσους συμμετέχουν στο εγχείρημα, Kevin Smith,  μας ισοπεδώνει με το ανεκδιήγητο “Halloween”. Χωρίς να εκμεταλλευτεί καθόλου την ατμόσφαιρα της γιορτής, που παραδοσιακά συνδέεται με αριστουργήματα του είδους, διηγείται με στατικότητα και κρύο χιούμορ, μια φεμινιστική μεν, τυπική και επίπεδη δε, ιστορία εκδίκησης.

Τέλος τα δυο ταινιάκια που κλείνουν το φιλμ και αφορούν τα χριστούγεννα και την παραμονή της πρωτοχρονιάς, αντίστοιχα, δένουν αρκετά μεταξύ τους. Τόσο γιατί φλερτάρουν και τα δύο στα ίσα με τη μαύρη κωμωδία, όσο και γιατί επιστρατεύουν από μία χαριτωμένη, αλλά εντελώς προβλέψιμη, ανατροπή στα φινάλε τους.

Κι αν τελικά το “Holidays” δεν καταφέρνει να διατηρεί συνεχώς την ποιότητα του σε σταθερά επίπεδα, και πρέπει να φας και λίγη λάσπη προκειμένου να βρεις  τα διαμάντια του, δεν  μας πειράζει και πολύ. Έτσι κι αλλιώς εμείς οι horror freaks είμαστε συνηθισμένοι σ’αυτή τη διαδικασία, όσο συνηθισμένα είναι και τα βουνά απ’τα χιόνια.

download