Floride (Νύχτες Πρεμιέρας Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Floride (Νύχτες Πρεμιέρας Κριτική)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: , ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Ο 80άρης Claude, που μοιάζει να υποφέρει από κενά μνήμης, αφήνεται στη φροντίδα της μεγάλης του κόρης στη γαλλική επαρχία και ονειρεύεται να δραπετεύσει για το Μαϊάμι. Ανικανοποίητος με την εξέλιξη της ζωής του, αρνείται να παραδεχτεί πως χρειάζεται τη φροντίδα κάπου και διώχνει τη μια κοπέλα μετά την άλλη, ενώ σταδικά βυθίζεται στην ονειροπώλησή του. Οι πόθοι και τα πάθη του αποκτούν τον αέρα μιας γλυκόπικρης κομεντί στα χέρια του σκηνοθέτη των «Γυναικών του Τελευταίου Ορόφου».

floride-photo-jean-rochefort-sandrine-kiberlain-c2a9-gaumont-distribution

Απλοϊκή και αδιάφορη μοιάζει η νέα παραγωγή του Philippe Le Guay, που αυτή τη φορά μεταφέρει το βραβευμένο θεατρικό του Florian Zeller στη μεγάλη οθόνη, προσδοκώντας λίγη από την επιτυχία του. Το πόσο σπάνιο είναι όμως αυτό έρχεται να μας το επαληθεύσει το Floride. Γύρω από τιςς σχέσεις του Claude κινείται όλη η πλοκή, την οικογένεια και τις αναμνήσεις του, κι ο πάλαι ποτέ αριστουργηματικός Jean Rochefort ίσα που καταφέρνει να κρατήσει κάποιο ενδιαφέρον για τον συμπαθή γεράκο προσδίδοντάς του μια χαριτωμένη ιδιοτροπία. Αλλά αυτό είναι όλο.

Κενά στην εξέλιξη, τραβηγμένη από τα μαλλιά συναισθηματική καταπίεση, καλλιεργούν το μελόδραμα και στοχεύουν σε ένα δακρύβρεχτο φινάλε, καλά κρυμμένο πίσω από την πρόδηλη υπερηφάνια των χαρακτήρων. Μια επιμονή στον ίδιο και απαράλλαχτο ρυθμό κάνει το δίωρο να φαντάζει αιώνας, και τα ελάχιστα διαλείμματα που φέρουν μια κάποια δράση φαίνονται να βρίσκονται εκτός χρόνου. Ίσως ακριβώς όπως κινούνται και οι σκέψεις του πρωταγωνιστή. Ο Claude παλεύει να κρατήσει την επαφή με την πραγματικότητα και ίσως κάπου ηθελημένα μας παρασύρει. Η προσέγγιση όμως μοιάζει εξαιρετικά μπερδεμένη και άλλοτε επιδιώκει τη συμπάθειά μας, άλλοτε την ταύτιση στο ρόλο, άλλοτε την εξωτερική αλληλεπίδραση με την σχεδόν άστοχη χρήση κωμικών καταστάσεων και κάποων ας το πούμε μυστηρίων. Σε γενικές γραμμές όμως, ο σκηνοθέτης δείχνει να μην έχει αποφασίσει πώς θα μας παρουσιάσει την πλοκή, και σίγουρα δεν έχει επιλέξει εάν θα παίξει με το μυαλό μας ή με τα νεύρα μας.