Flocking (Berlinale Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Flocking (Berlinale Κριτική)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , , , , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Παγκόσμια πρεμιέρα στην 65η Berlinale και για την ταινία Flocken που έρχεται φρέσκια φρέσκια από Σουηδία. Βρισκόμαστε σε ένα βόρειο σουηδικό χωριό και γνωρίζουμε τη μικρή κοινότητά του η οποία, όπως σε κάθε επαρχία που σέβεται τον εαυτό της, δομείται πάνω στις αρχές της αλληλοϋποστήριξης και ταυτόχρονα της εύκολης επίθεσης προς οποιαδήποτε μεριά. Σε αυτό το περιβάλλον η Jennifer, μία νεαρή κοπέλα κατηγορεί ένα συμμαθητή της τον Alexander για βιασμό, τη στιγμή που εκείνος αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με αυτό. Σύσσωμη όλη η κοινότητα στρέφεται εναντίον του «θύματος» διατυπώνοντας τους συνήθεις χαρακτηρισμούς προς μια κοπέλα που έχει οποιαδήποτε σύνδεση με κάποιο  σεξουαλικό γεγονός.

Αρχικά η αντίδραση ξεκινά από τους συμμαθητές της και τις φίλες της, συνεχίζει με τον παππά της ενορίας, και φτάνει μέχρι τον εργοδότη της μητέρας της και τον προπονητή της αδερφής της. Το δικαστήριο παίρνει θέση υπέρ της αλλά η εξέλιξη αυτή έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα: εξαγριώνει ακόμη περισσότερο τη μικρή κοινότητα, στην οποία το ένα πωρωμένο πνεύμα παρασύρει το άλλο και χωρίς την παραμικρή δεύτερη σκέψη για τα γεγονότα παίρνουν θέση θεωρώντας ότι επιδεικνύουν πραγματική αλληλεγγύη. Σταδιακά η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο και η Jennifer και η οικογένειά της αποκόπτονται από όλους και σχεδόν διώκονται σε βαθμό που κινδυνεύει και η ζωή τους.

201506663_1_IMG_FIX_700x700

Ως θεατές δεν ξέρουμε μέχρι το τέλος της ταινίας ποιος λέει ψέματα και ποιος αλήθεια, και πραγματικά παρασυρόμαστε, τουλάχιστον στην αρχή, σε ένα παιχνίδι μεταφοράς της ενοχής από τον ένα στον άλλο. Ακόμα κι έτσι, όμως, σοκάρει η μεγάλη οργή που ξεσπά από το πλήθος (ίσως να πρέπει να πούμε μάζα ή όχλο κρίνοντας από τη συμπεριφορά τους) η οποία εξελίσσεται σε τρομοκρατία. Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της μητέρα του νεαρού κατηγορούμενου Alex, η οποία όχι μόνο δεν ξοδεύει ούτε δευτερόλεπτο για να σκεφτεί την πιθανή ενοχή του γιου της αλλά είναι και αυτή που ξεσηκώνει την κοινότητα οδηγώντας τη στην άσκηση μία αδικαιολόγητης βίας.

Το ζήτημα που κυριαρχεί υπόρρητα στην ταινία, λοιπόν, είναι η δύναμη και ο κίνδυνος που κρύβεται κάποιες φορές πίσω από τη μαζική σκέψη, όπου ο ένας σπρώχνει τον άλλο στα άκρα. Μία από τις καλές –καυστικές- στιγμές της ταινίας είναι ο λόγος που βγάζει ο παππάς του χωριού, μιλώντας περί συμπαράστασης της κοινότητας, αλληλοβοήθειας και τα συναφή, σε μια σκηνή όπου η υποκρισία βγάζει μάτια.

Άλλος στόχος της σατιρικής διάθεσης της ταινίας είναι η είσοδος της τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στο παιχνίδι, που συνεπάγεται τεράστια δύναμη στη χειραγώγηση της μάζας, κάτι που γίνεται ολοένα πιο ξεκάθαρο τα τελευταία χρόνια. Είναι δυο τρεις έξυπνες στιγμές όπου απεικονίζεται ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο το κλίμα σε αυτό το μικρό χωριό εντείνεται εξαιτίας των νέων αυτών μέσων επικοινωνίας.

 201506663

Σωστή και ισορροπημένη κινηματογραφική προσέγγιση, κλιμακωτή η ένταση και το ενδιαφέρον του θεατή εξασφαλισμένο. Αδύναμο σημείο; Το τέλος, το οποίο υποτίθεται ότι κορυφώνει την ένταση αλλά στην πραγματικότητα απογοητεύει λόγω μιας υποψίας επιφανειακότητας. Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα γι’ αυτό, μπορείτε να δείτε μόνοι και μόνες σας την ταινία και να καταλάβετε τι εννούμε.

Όσον αφορά τη διαδικασία δημιουργίας της ταινίας, η σκηνοθέτης, Beata Gårdeler, στο QnA που ακολούθησε την προβολή μίλησε για μια μακροχρόνια έρευνα σε αντίστοιχα περιστατικά που σημειώθηκαν στη Σουηδία και αλλού, και σε μία εκτενέστατη αναζήτηση του τελικού cast, το οποίο βέβαια, επιτρέψτε μου να πω, θα μπορούσε να είναι και καλύτερο, τουλάχιστον όσον αφορά τους δύο πρωταγωνιστές.