Ένα κάποιο τέλος – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ένα κάποιο τέλος

(The Sense of an ending )


Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 108
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Πρεμιέρα: 14-09-2017
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Ο Tony Webster (Jim Broadbent), ένας γκρινιάρης, μοναχικός, διαζευγμένος συνταξιούχος λαμβάνει μια μέρα ένα γράμμα από το παρελθόν, συγκεκριμένα από τη διαθήκη της μητέρας της πρώην κοπέλας του στα φοιτητικά του χρόνια. Το γεγονός αυτό θα τον κάνει να ανακαλέσει μνήμες της αλλοτινής εκείνης εποχής και να προσπαθήσει να βάλει σε σειρά τα κομμάτια του παρελθόντος του και το πώς αυτά καθόρισαν την τραγική πορεία της ζωής άλλων ανθρώπων…

Το βραβευμένο με Booker το 2011, αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Βρετανού μετρ της ανατομίας της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης Julian Barnes αποτελούσε ιδανικό υλικό για μεταφορά στη μεγάλη οθόνη, καθώς διαθέτει όλα τα απαραίτητα συστατικά για ένα χορταστικό, καλοφτιαγμένο βρετανικό δράμα χαρακτήρων: λεπτοδουλεμένη προσέγγιση χαρακτήρων, ένα καλά κρυμμένο, ένοχο οικογενειακό μυστικό, βρετανικό φλέγμα και φυσικά, ηλικιωμένους ήρωες για να προσεγγίσει το ανάλογο target group. Ο Ινδός Ritesh Batra του The Lunchbox στη σκηνοθεσία και ο Nick Payne στη σεναριακή προσαρμογή κάνουν αρκετά καλή δουλειά στη μεταφορά του βιβλίου στην οθόνη, επιλέγοντας να αφήσουν στην άκρη τη γραμμική αφήγηση του Barnes για την πιο ενδιαφέρουσα παρουσίαση των γεγονότων του παρελθόντος και των αναμνήσεων του πρωταγωνιστή σε μορφή flashback. Η ψυχρή, μουντή φωτογραφία του σύγχρονου Λονδίνου αντιπαραβάλλεται με την πιο ζεστή, ανθρώπινη απεικόνισή του στη δεκαετία των ‘60s και το πανέξυπνο σκηνοθετικό τρικ των ελαφρά παραλλαγμένων flashbacks και του εμπλουτισμού τους με νέες αναμνήσεις που ανασύρει σταδιακά ο πρωταγωνιστής από τη μνήμη του συντελεί στο να μείνει πιστό το φιλμ στο πνεύμα της βασικής θεματικής του βιβλίου: τη ρευστότητα των αναμνήσεων και την υποκειμενικότητα στην αφήγηση της προσωπικής ιστορίας του καθενός μας.

Ο Jim Broadbent παραδίδει μια ακόμα στιβαρή ερμηνεία στο ρόλο του απογοητευμένου Tony στον οποίο δίνεται μια τελευταία ευκαιρία για επιδιόρθωση των λαθών του παρελθόντος και closure με άτομα των οποίων τη ζωή στιγμάτισε, έστω άθελά του. Ξεχωρίζει επίσης ο Billy Howle με τη φρέσκια και ζωντανή ερμηνεία του ως νεαρός Tony αλλά η ερμηνευτική κορύφωση του φιλμ έρχεται όταν κάνει την εμφάνισή της η σπουδαία Charlotte Rampling, στο ρόλο της παλιάς φιλενάδας του Tony, Victoria, με το άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε φαρμακερό αλλά πάντα μυστηριώδες βλέμμα. Η ταινία θίγει ποικίλα θέματα και προβληματικές, δυστυχώς όχι όσο διεισδυτικά το κάνει στο βιβλίο του ο Barnes, όπως η νοσταλγία για τη χαμένη νεότητα και οι διαψευσμένες προσδοκίες της, η σεξουαλική καταπίεση των ‘60s και η ερωτική αγανάκτηση που δημιουργούσε, οι κοινωνικές και ταξικές ανισότητες στη βρετανική κοινωνία και τα συμπλέγματα ανωτερότητας ή κατωτερότητας που κυοφορούν και κυρίως η έννοια της ατομικής ευθύνης και ως πού εκτείνεται αυτή. Δεν μπορεί βέβαια ποτέ να αποτυπώσει πλήρως τα συναισθήματα και την εμβριθή σκέψη της γραφής του Barnes και ο ρυθμός της δεν απογειώνεται ποτέ, παραμένοντας καθ’ όλη τη διάρκειά της χαμηλότονη και δίχως κάποια δραματική κορύφωση παρά την τελική σεναριακή ανατροπή. Παραμένει παρ’ όλα αυτά ένα αξιόλογο δράμα, που ενδείκνυται για τους λάτρεις του καλοφτιαγμένου βρετανικού σινεμά αλλά και για τους… πάσης ηλικίας νοσταλγούς της νεότητας.