Dalida / Ciao amore...Dalida – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Dalida / Ciao amore…Dalida

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 2.67 out of 5)
Loading...

Το  «Ciao amore…Dalida» αποτελεί  μια από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες του  18ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου. Πρόκειται για τη βιογραφία  της δημοφιλούς τραγουδίστριας η οποία με μια καριέρα που άγγιξε τα 30 χρόνια, άφησε το στίγμα της  τόσο στον Ευρωπαϊκό όσο και στον Αμερικάνικο χώρο.

Από την γέννησή της στο Κάιρο το 1933, μέχρι την πρώτη της συναυλία στο Olympia το 1956, από τον γάμο της με τον Lucien Morisse, μέχρι τις βραδιές ντίσκο, από τα μυητικά ταξίδια στην Ινδία, μέχρι το παγκόσμιο σουξέ του Gigi l’Amoroso το 1974 και τις μεταγενέστερες επιτυχίες της,η Δαλιδά υπήρξε μια γυναίκα-σύμβολο για την εποχή της.Ήταν δυναμική και αντισυμβατική σε μια αρκετά συντηρητική εποχή. Η ταινία όμως δεν στέκεται στη φήμη και στη δόξα, αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που δεν βρήκε ποτέ την ευτυχία.

Tο Ciao amore… Dalida είναι μια τυπική βιογραφία. Δεν ακολουθεί αυστηρή χρονολογική σειρά. Δεν αναφέρεται στο σύνολο της πορείας της ούτε ανθολογεί όλες τις επιτυχίες της. Φέρνει στο προσκήνιο το προσωπικό δράμα της Δαλιδά,παράλληλα με τη λαμπερή και δοξασμένη πορεία της. Η πλοκή ξετυλίγεται με τη συνοδεία κάποιων από τα χαρακτηριστικότερα  τραγούδια της. Μόνο έτσι θα μπορούσε να μεταφερθεί η ζωή μιας γυναίκας που δήλωνε ότι «υπάρχει για να τραγουδά». Το τραγούδι και η ζωή της γίνονται ένα μέσα από την ταινία. Το βάρος κάθε μουσικής επιτυχίας πηγάζει από την ιδιωτική ζωή της και αποτυπώνει ανάλογα  μια συγκεκριμένη φάση ή κατάσταση ή τραυματική παιδική ανάμνηση.

«Μου είναι αφόρητη πλέον η ζωή, συγχωρέστε με» έλεγε το σημείωμα της τραγουδίστρια όταν αυτοκτόνησε. Η Δαλιδά έγινε θρύλος  και για τη σκιά του θανάτου που σκέπαζε τη ζωή της. Πολυτάραχη και τραγική θα μπορούσε  να τη χαρακτηρίσει κανείς. Η Γαλλομαροκινή σκηνοθέτης Λίζα Αζουέλος ανέλαβε τη σκηνοθεσία της ταινίας βασισμένη στο βιβλίο του  αδερφού της Δαλιδά, Ορλάντο (τον οποίο στην ταινία υποδύεται ο Ρικάρντο Σκαρμάτσο). Παρότι  πρόκειται για μια προσεγμένη δουλειά, περιέχει αρκετά κλισέ και υπερβολικά  μελό σκηνές στην προσπάθεια της ίσως να μη γίνει τόσο ψυχοπλακωτική όσο η τραγική ζωή της τραγουδίστριας.

Το καστ της ταινίας ήταν εξαιρετικό. Τη Δαλιδά ενσαρκώνει η  Ιταλοϊσραηλινή Σβέβα Αλβίτι, της οποίας η ομοιότητα με την τραγουδίστρια είναι εκπληκτική. Παρά τις πολύ καλές ερμηνείες η ταινία μοιάζει μετέωρη. Ένας λόγος ενδεχομένως να είναι ότι η ιστορία της καλλιτέχνιδος είναι μεγάλη και προκειμένου να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη  το μεγαλύτερο μέρος της, η μετάβαση από το ένα γεγονός στο άλλο, πολλές φορές γίνεται γρήγορα και απότομα.

Στο σύνολο της όμως δεν πρόκειται για μια κακή ταινία. Κάποιος που αγάπησε το έργο και την ίδια τη καλλιτέχνιδα αξίζει να δει την ταινία. Ωστόσο  είναι αμφίβολο το αν η ταινία επιτυγχάνει να μαγέψει εξίσου όσους δε γνώριζαν τόσα για εκείνη.