Boys don't cry – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Boys Don't Cry


Είδος:

,

Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , , , ,

Γράφει:

Με αφορμή το 3o Gay Pride που γιορτάστηκε στη Θεσσαλονίκη το περασμένο Σαββατοκύριακο με πολύ μεγάλη συμμετοχή και επιτυχία –ναι, είμαι περήφανη για την πόλη μου!- είπα να γράψω αυτή την εβδομάδα για μία ταινία που πρόσφατα με εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του Brandon Teena, κατά κόσμον Teena Brandon και γυναίκα. Ένας άντρας που, παγιδευμένος στο σώμα μίας γυναίκας, προσπαθεί να βρει τον εαυτό του μην έχοντας αποδεχθεί ακόμα τι είναι και τι ψάχνει.

Κάνει την εμφάνισή του σε μια επαρχιακή πόλη στη Nebraska, αυτοπαρουσιαζόμενος ως Brandon Teena από το Lincoln, συνδέεται με έναν κύκλο ανθρώπων του υποκόσμου, μένει μαζί τους, ερωτεύεται τη Lana, κάνουν έρωτα. Όλα αυτά χωρίς κανένας να υποπτευτεί την ιδιαίτερη σεξουαλική του ταυτότητα. Για όλους είναι ο «όχι και τόσο άντρακλας» αλλά γλυκούλης και γοητευτικός Brandon. Ώσπου, αναπόφευκτα, αποκαλύπτεται η γυναικεία του φύση. Και εδώ αρχίζει το πολύ ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας, αυτό που έπεισε την Kimberly Peirce ότι αξίζει κινηματογραφική μεταφορά. Παρακολουθούμε τις αντιδράσεις των προσώπων απέναντι σε αυτό το προκλητικά διαφορετικό πλάσμα, αντιδράσεις που σοκάρουν είτε λόγω της βιαιότητάς τους είτε λόγω της αδυναμίας που επιδεικνύουν.

fa_image_00019212

Η Lana κλείνει τα μάτια και τα αυτιά της, δεν θέλει να καταλάβει τίποτα και δεν καταλαβαίνει τίποτα, ακόμη και μετά από τη σεξουαλική της επαφή με τον Brandon. Παραμένει αδύναμη να διαχειριστεί την πραγματικότητα μέχρι τη στιγμή που πλέον είναι πολύ αργά. Η ευαισθησία της και η ευάλωτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται είναι έκδηλη ήδη από την πρώτη στιγμή που γνωρίζει τον Brandon, από την ύπαρξη του οποίου γαντζώνεται συναισθηματικά για να ξεφύγει από τις άθλιες συνθήκες της ζωής της. Ο δεσμός που δημιουργείται μεταξύ τους είναι τόσο ισχυρός που, αν και αρνείται να δει και να αποδεχτεί την αλήθεια, όταν τελικά το κάνει δεν έχει πια καν σημασία για την ίδια. Φτάνει, δηλαδή, στο τέλος σε ένα -υψηλό πνευματικά- σημείο να βλέπει στο πρόσωπο του Brandon έναν άνθρωπο ανεξαρτήτως του φύλου του.

Πιο ακραία βέβαια, είναι η αντίδραση των δύο αντρών της παρέας που,  βουτηγμένοι στο περιθώριο, την παρανομία και την ψυχική ανισορροπία, αδύναμοι για οποιοδήποτε είδος αυτοελέγχου, εκπροσωπούν την κοινή γνώμη της περιοχής σύμφωνα με την οποία το «άλλο» είναι πάντα πρόβλημα. Μαθαίνοντας για τη γυναικεία ταυτότητα του Brandon δεν διστάζουν να τον ξυλοκοπήσουν άγρια καθώς και να τον βιάσουν, σε μία ωμή επίδειξη του “αληθινού ανδρισμού” που εκείνος τόλμησε να ποθήσει. Τα πράγματα θα πάρουν ακόμα χειρότερη τροπή αποδεικνύοντας για μία ακόμα φορά τη χυδαία βιαιότητα στην οποία μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη φύση προκειμένου να εξαλείψει τη διαφορετικότητα, πριν προσπαθήσει καν να την καταλάβει.

3908_3

Βλέποντας την ταινία, ανακύπτει συνεχώς το ερώτημα για το ποια είναι τελικά η ταυτότητα του Brandon Teena /της Teena Brandon. Η Teena γενετικά δεν είναι άντρας, αλλά δεν είναι και σε καμία περίπτωση λεσβία καθώς δεν την ελκύουν απλώς οι γυναίκες αλλά το ανδρικό πρότυπο εν γένει. Ήδη από την αρχή της ταινίας τη βλέπουμε να ντύνεται σαν άντρας, να μιλάει σαν άντρας, να μπλέκει σε καβγάδες σαν άντρας, να οδηγεί σαν άντρας, να μιλά για ‘γκόμενες’ σαν άντρας. Είναι ξεκάθαρη η «επιτελεστικότητα» των φύλων, όπως ορίζεται από την J.Butler, σύμφωνα με την οποία το φύλο είναι μία κοινωνικά διαμεσολαβημένη κατηγορία, την οποία επιτελούμε με την προσαρμογή μας στα πρότυπα, αντρικά και γυναικεία, που προστάζονται κάθε φορά. Στην περίπτωσή μας έχουμε να κάνουμε με μια γυναίκα που υιοθετεί πρακτικές χαρακτηριστικές του ανδρικού προτύπου, επιτελεί το ανδρικό φύλο και, ναι, γίνεται αποδεκτή από όλους ανεξαιρέτως ως άντρας, τουλάχιστον στην αρχή. Κανένα σχόλιο για το στερεοτυπικό του πράγματος σε σχέση με το τι χαρακτηρίζει τον αληθινό άντρα. Το γεγονός ότι η ταινία δεν είναι μυθοπλασία σχολιάζει από μόνο του τη στερεοτυπική κοινωνία στην οποία ζούμε.

Γενικά πρόκειται για μία πολύ καλογυρισμένη ταινία του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου, που αποδίδει ωμά μία σκληρή όψη της σύγχρονης Αμερικής, πλήρως απαλλαγμένη από τη λάμψη του Hollywood. Η αντίστιξη άλλωστε γίνεται και ρητά στην ταινία, καθώς ένα από τα ψέματα με τα οποία ο Brandon χτίζει την πλαστή του ταυτότητα είναι ότι η αδελφή του δουλεύει ως μοντέλο στο Hollywood.

Κατά τη γνώμη μου το casting είναι εξίσου πετυχημένο, με τη Hilary Swank να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Όχι τυχαία βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και με το Oscar α’ γυναικείου ρόλου, στην 72η απονομή, το 2000 (εντάξει βέβαια ξέρουμε όλοι την αγάπη της Ακαδημίας για ριζικές μεταμορφώσεις ηθοποιών).

92cd8-boys2

Όπως είπα η ιστορία είναι αληθινή, τοποθετείται επίσης στη Nebraska του 1993 ενώ και τα πρόσωπα είναι όλα πραγματικά, μάλιστα στην ταινία χρησιμοποιήθηκαν και τα πραγματικά τους ονόματα. Η Peirce διάβασε για το γεγονός στις εφημερίδες και αποφάσισε να γυρίσει μία ταινία για να το κάνει ευρέως γνωστό, καθώς, όπως δήλωσε, την τάραξε η επιφανειακή του αντιμετώπιση από τους κατοίκους της περιοχής.

Βέβαια το παρασκήνιο της ταινίας είναι μεγαλύτερο από αυτό, καθώς η πραγματική Lana Tisdel μήνυσε τους δημιουργούς για παραβίαση της προσωπικής της ζωής, για το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε το πραγματικό της όνομα και για την άσχημη κατάσταση στην οποία παρουσιάζεται η ίδια στην ταινία. Μάλιστα η ίδια ισχυρίστηκε ότι τα γεγονότα παραποιήθηκαν και ότι η ίδια δεν συνέχισε με τον Brandon από τη στιγμή που έμαθε ότι ήταν γυναίκα. Αυτό, βέβαια, σημαίνει ότι όλη η προσέγγιση της ίδιας ή, τέλος πάντων, της σχέσης της με τον Brandon στην ταινία είναι κάπως ρομαντική και ωραιοποιημένη. Παρόλα αυτά λέω να σταθώ στη μυθοπλασία έναντι της πραγματικότητας για μια ακόμα φορά.

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 3.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες