Berlin, Alexanderplatz: ένα τρίωρο έπος για ένας πρόσφυγα στο Βερολίνο και την σύγχρονη Γερμανία (Berlinale κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Berlin, Alexanderplatz


Είδος:

Έτος παραγωγής:
Διάρκεια: 180
Χώρα: Γερμανία, Ολλανδία
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,

Γράφει:
Βαθμολογία Cinefreaks:

Ο Burhan Qurbani, κάτοικος Βερολίνου και ο ίδιος, μένει κοντά στην περιοχή του πάρκου Hasenheide, ένα από τα πάρκα που το εμπόριο ναρκωτικών ανθεί και η αστυνομία κάνει πολλές φορές τα στραβά μάτια. Θέλοντας να κάνει μία ταινία για τους εμπόρους ναρκωτικών του πάρκου και κυρίως τους μαύρους που πέφτουν θύματα συμμοριών στην προσπάθειά τους να κάνουν καλύτερη ζωή, αποφάσισε τελικά να κάνει μία μοντέρνα διασκευή του κλασσικού μυθιστορήματος του Alfred Döblin με τίτλο Berlin Alexanderplatz, τοποθετημένο στο Βερολίνο της δεκαετίας του 1920. Το βιβλίο μάλιστα έχει βρίσκει άλλη μία μεταφορά μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη το 1931, ενώ το 1980 ήταν η σειρά του  Rainer Werner Fassbinder να το μεταφέρει με την μορφή 15ωρης τηλεοπτικής σειράς.

Ο Qurbani, αποφασίζει να κάνει τον κεντρικό χαρακτήρα, Franz να λέγεται Francis και να είναι ένας μαύρος άντρας που επέζησε το ταξίδι του σαν πρόσφυγας από την Δυτική Αφρική και ζει πλέον στο Βερολίνο. Εκεί δουλεύει παράνομα στα έργα για το νέο σταθμό μετρό της πόλης μπροστά από το Rotes Rathaus. Η αδικία τον πνίγει και η θέλησή του για μια καλύτερη ζωή θα τον οδηγήσει γρήγορα στον Reinhold, έναν άντρα που θα γνωρίσει και θα τον μυήσει στα μονοπάτια του υποκόσμου. Ο Francis, είναι αρχικά γεμάτος αμφιβολίες, θα εργαστεί σαν διανομέας του φαγητού στα βαποράκια του Reinhold στο Hasenheide, σύντομα όμως θα βρεθεί μπλεγμένος στην συμμορία του Reinhold. Η Eva και η Mitze θα τον βοηθήσουν όταν μία “δουλειά” πάει στραβά, με τον Francis, να βρίσκει τον έρωτα στα μάτια της Mitze. Ο κακός του εαυτός όμως θα τον οδηγήσει και πάλι στον Reinhold με την μάχη μέσα του ανάμεσα στο κακό και το καλό να είναι συνεχής και να τον καταναλώνει σωματικά και ψυχικά.

Η ιδέα του Qurbani να διασκευάσει το βιβλίο του Doblin, δεν μπορεί να κριθεί ούτε θετικά, ούτε αρνητικά, καθώς η ταινία είναι τελικά τόσο διαφορετική από το βιβλίο που σε κάποια σημεία αναρωτιόμαστε γιατί ο σκηνοθέτης επέλεξε να κάνει διασκευή. Ωστόσο είναι ενδιαφέρουσα η οπτική του να βλέπουμε μία τόσο παλιά ιστορία του μεσοπολέμου να είναι έστω και σαν διασκευή, τόσο επίκαιρη σε σχέση με την τωρινή εικόνα του Βερολίνου και της Γερμανίας. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης άφησε να εννοηθεί ότι ίσως να είναι και εμπορικοί οι λόγοι που μιλάμε για μεταφορά του βιβλίου και όχι για μία εντελώς νέα ταινία, η οποία τελικά μάλλον θα έπρεπε να λέγεται Hasenheide αντί για Alexanderplatz, καθώς εκεί έχει μεταφερθεί η σχετική δράση του βιβλίου.

Το πρώτο μισό της ταινίας είναι εντυπωσιακό. Μία ξεκάθαρη δραματουργία και μεγάλες ερμηνείες από τον Albrecht Schuch και τον Martin Wuttke που έχουν μία ηλεκτρική χημεία κάνουν τους χαρακτήρες αληθοφανείς, με τον θεατή να συμπάσχει και να συνδέεται ψυχολογικά και με τους δύο. Το δεύτερο μισό της ταινίας, όπου ο Franz θα συνεχίσει τις δουλειές του με τον Reinhold μετά από ένα διάλειμμα, δεν είναι εξίσου καλό, καθώς η ταινία φλυαρεί, προσπαθώντας να μείνει κοντά στο βιβλίο, χρησιμοποιώντας επαναλαμβανόμενα μοτίβα από το πρώτο της μισό και μη ξεκαθαρίζοντας ποτέ το σκεπτικό του Franz να επιστρέψει στον Reinhold. Ωστόσο ακόμα και εκεί έχουμε κάποιες πολύ αξιόλογες σκηνές με μία χαρακτηριστική να είναι για παράδειγμα αυτή του Franz που προσπαθεί να επαναλάβει τον μονόλογο της στρατολόγησης νέων συνεργατών, που έκανε ο Reinhold στην αρχή της ταινίας. Τελικά αντί γι’ αυτό καταλήγει να αφηγείται την δική του ιστορία αρνούμενος τον όρο πρόσφυγας και μιλώντας για Γερμανικό όνειρο αλα Αμερικάνικο όνειρο, και τραγουδώντας ρυθμικά “I am Germany”.

Η ταινία θίγει πολλά θέματα, όπως ο ρατσισμός, η θέση των προσφύγων, το περιθώριο της παρανομίας, το σύγχρονο ανοιχτό σε όλους Βερολίνο. Είναι όμως και μία ιστορία ενός διχασμένου ανθρώπου που παλινδρομίζεται ανάμεσα στον καλό και τον κακό του εαυτό, όπως επίσης και μία ιστορία αγάπης. Σίγουρα το νέο Berlin, Alexanderplatz δεν τα τα καταφέρνει καλά σε όλα τα επίπεδα του, όμως είναι μία καλή ταινία, από έναν ενδιαφέροντα σκηνοθέτη με το μεγαλεπίβολο σχέδιο να κάνει στο μέλλον μια τριλογία για τα χρώματα της Γερμανικής σημαίας, αλα Κισλόφσκι με την Γαλλική.

  • BerlinAlexandperplatz
  • berlin-alexanderplatz_copyright-eone-germany-1280x720
  • 83380026_10157972252518281_424222054493978624_o

Βαθμολογία Χρηστών


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 4.00 out of 5)
Loading...

Προβολές


Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες