Πάρτο απ'την αρχή - Begin Again – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Πάρτο απ’την αρχή – Begin Again

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (2 votes, average: 3.50 out of 5)
Loading...

John Carney που μας έφερε το 2007 το υπέροχο Once, φιλοδοξεί να επαναλάβει το πείραμα των ταινιών με μπόλικη μουσική στο Begin Again, έχοντας αυτή τη φορά στο cast του ηθοποιούς όπως η  Keira Knightley και ο Mark Ruffalo. 

Ο Ruffalo παίζει στην ταινία έναν αποτυχημένο της μουσικής βιομηχανίας που έχει χάσει κάθε του ελπίδα μέχρι που θα συναντήσει τον χαρακτήρα της Knightly, μία νέα μουσικό που είναι και καινούρια στην Νέα Υόρκη. Μαζί της θα φτιάξει μια μπάντα η οποία θα παίζει σε διάφορες τοποθεσίες στην πόλη, μερικές εκ των οποίων είναι παράτολμες. Την ταινία συμπληρώνουν οι Hailee Steinfeild, Catherine Keener και ο frontman των Maroon 5, Adam Levine. Η μουσική και το τραγούδι παίζουν κεντρικό ρόλο στην ταινία, όπως και στο Once, ενώ ο προηγούμενος τίτλος της ταινίας, που τελικά άλλαξε ήταν “Can a song save your life?” τίτλος που παρέμεινε σε κάποιες χώρες που έχει κυκλοφορήσει η ταινία.

Όποιος πάει να δει το Begin Again νομίζοντας ότι θα δει μία ταινία σαν το Once, του ίδιου σκηνοθέτη, απλά θα απογοητευτεί. Γι’ αυτό ας δούμε το Begin Again σαν αυτό που είναι, δηλαδή μια ταινία με δύο ηθοποιούς με μεγάλο όνομα στο Hollywood, όπως η Knightley και ο Ruffallo, που είναι καλοί ηθοποιοί μεν, δεν παίζουν όμως τον εαυτό τους, όπως λίγο πολύ έγινε στο Once. Όσο καλός ηθοποιός κι αν είναι κανείς, δε μπορεί να παίξει κάποιο πρόσωπο αν δεν γίνει ο ίδιος το συγκεκριμένο πρόσωπο. Συνεπώς από το Begin Again δεν θα πρέπει να περιμένουμε την απίστευτη χημεία των Marketa Inglova και Glen Hasard. Όμως αυτό ήταν λίγο πολύ δεδομένο και δεν το περιμέναμε. Περιμέναμε όμως τραγούδια που θα μας αγγίξουν όπως μας είχαν αγγίξει αυτά του Once, και αυτά δεν τα ακούσαμε δυστυχώς. Όταν μιλάμε για ένα musical, λίγο πολύ τα τραγούδια και το κατά πόσο αυτά μας αρέσουν και δένουν με την ιστορία, είναι το 90% της απόλαυσης του φιλμ. Βέβαια αυτά είναι προσωπικά γούστα, αλλά για μένα τα τραγούδια του Begin Again, είναι τουλάχιστον μια σκάλα κάτω. Η ιστορία της ταινίας είναι όμορφη και απλή. Ο μουσικός παραγωγός που θέλει να κάνει καλή μουσική, η απατημένη φιλενάδα μεγάλου αστέρα της pop-indie σκηνής, η συνάντηση και η παραγωγή δίσκου στους δρόμους της Νέας Υόρκης χωρίς την υποστήριξη εταιρίας.

Και η ταινία μας χαρίζει μέσα από αυτήν την ιστορία μερικές πολύ όμορφες στιγμές. Κορυφαία η σκηνή όπου ο μουσικός παραγωγός ακούει για πρώτη φορά την τραγουδίστρια – δημιουργό και φαντάζεται ολόκληρη ορχήστρα να παίζει μαζί της. Επίσης όμορφη σκηνή όταν η Keira μαθαίνει πως ο δίσκος της θα κάνει 20 δολάρια και εκείνη θα παίρνει μόνο το 1 από κάθε πώληση… έτσι αποφασίζει και βγάζει τα κομμάτια προς πώληση στο internet προς ένα δολάριο. Κάτι όμως σε όλη την ταινία, ειδικά από την μέση και μετά δεν πάει καλά. Οι ερμηνείες, αν και στην αρχή μοιάζουν ικανοποιητικές, στη συνέχεια όταν το τραγούδι αρχίζει οι μοιάζουν αδέξιες, ενώ τα κλισέ έρχονται να μας θυμίσουν ότι δεν είμαστε πλέον στην Ευρώπη όπως στο Once. Τέλος η παρουσία του Adam Levine κάνει μάλλον κακό στην ταινία, καθώς η ερμηνεία του δεν είναι καλή, ενώ ακόμα και σε αυτό που είναι σχετικά καλός, το τραγούδι, μας απογοητεύει λόγω των μέτριων συνθέσεων που συνοδεύουν την ταινία.

Δεν είναι μια κακή ταινία το Begin Again. Σίγουρα μπορεί σε κάποιους να αρέσει. Σίγουρα όμως περιμέναμε πολλά παραπάνω από τον Carney.

Γιάννης Πατλάκας


«Κάθε μεγάλος σκηνοθέτης γυρίζει ξανά και ξανά την ίδια ταινία.» είχε πει κάποτε ο Jean Renoir και κάπως έτσι βρήκε το θράσος ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος John Carney ,  οκτώ χρόνια μετά την αναπάντεχη επιτυχία του ιδιότυπου μιούζικαλ “Once”, να μας παρουσιάσει το “Twice”, ε συγνώμη το “Begin Again” ήθελα να πω….

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το “Begin Again” βέβαια δεν είναι ότι ο δημιουργός του κοπιάρει τον εαυτό του, αλλά ότι το κάνει αφήνοντας απέξω την έμπνευση και την ειλικρίνεια που διέθετε η πρώτη του απόπειρα.

Στο “Once” ένας Ιρλανδός κιθαρίστας  γνωρίζει στους δρόμους του Δουβλίνου μια άνεργη Τσέχα μουσικό και μαζί φτιάχνουν ένα demo, προκειμένου να διεκδικήσουν κάποιο συμβόλαιο με  δισκογραφική του Λονδίνου. Στο  “BeginAgain” ένας απολυμένος μουσικός παραγωγός γνωρίζεται με μια άσημη αγγλίδα μουσικό και μαζί  φτιάχνουν ένα demo προκειμένου να διεκδικήσουν συμβόλαιο με δισκογραφική της Νέας Υόρκης. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα άτυπο χολιγουντιανό remake, που μεταφέρει την δράση από το γκρίζο Δουβλίνο στην σαφώς πιο κοσμοπολίτικη Νέα Υόρκη και αναβαθμίζει το star power του πρωταγωνιστικού ζεύγος, αντικαθιστώντας τους διεθνώς άσημους Glen Hansard και Marketa Irglova με την Keira Knightley και τον Mark Rufallo.

Αν όμως κάτι λειτουργούσε στο “Once”, ήταν ακριβώς η αυθεντικότητα που ανέδυε η  low-budget παραγωγή και οι ακατέργαστοι πρωταγωνιστές του. Το “Begin again” φαίνεται να προσπαθεί με νύχια και με δόντια να παραμείνει αντισυμβατικό κι αληθινό, καταλήγοντας απλά στο απόλυτο δήθεν.

Οι ρυθμοί μένουν επίτηδες χαλαροί για να καταλάβουμε ότι έχουμε να κάνουμε με «ψαγμένη» ταινία. Οι διάλογοι είναι αδούλευτοι και πρόχειροι αλλά επειδή είναι προϊόν αυτοσχεδιασμού πρέπει να το καταπιούμε κι αυτό.  Αληθινές δραματικές εντάσεις δεν υπάρχουν, όμως επειδή ένα τέτοιο έργο οφείλει να ‘χει κι από αυτές , ο σεναριογράφος ξεπετάει μια σκηνή που οι ήρωες συγκρούονται εντελώς αψυχολόγητα για να τα ξαναβρούν τρία λεπτά αργότερα, εξίσου αψυχολόγητα. Κι ενώ τα τραγούδια ελπίζεις πως θα σώσουν την κατάσταση αυτά την υπονομεύουν ακόμα περισσότερο. Αφενός γιατί είναι αδιάφορα παρόλο που καταλαμβάνουν σημαντικό μερίδιο του χρόνου κι αφετέρου γιατί εκθέτουν την πλοκή που θέλει τον έμπειρο μουσικό παραγωγό, που υποδύεται ο Ruffalo, εντελώς πεπεισμένο πως θα αλλάξουν τη ροή της μουσικής ιστορίας.

Παρεμπιπτόντως ο χαρακτήρας του τελευταίου είναι και το  πιο ενοχλητικό στοιχείο  της ταινίας, τόσο γιατί ο σεναριογράφος του προσδίδει κλισέ αντιφάσεις που δεν βγάζουν νόημα όσο και γιατί ο ηθοποιός τον αποδίδει με το γραφικό πάθος ενός φαφλατά μεσήλικα που νομίζει ότι κάνει επανάσταση, επειδή δεν φοράει γραβάτα στη δουλειά. Την ίδια στιγμή η αξιαγάπητη Keira Knightley, βάζει μπρος έναν  αυτόματο πιλότο που την καταδικάζει να μην κάνει τίποτα παραπάνω από το να περιφέρει την αξιαγάπητη παρουσία της.

Το σενάριο εντωμεταξύ, στην προσπάθεια του να μας αποδείξει ότι οι χαρακτήρες του είναι τολμηροί, αυθόρμητοι και πρωτοπόροι, αγγίζει επίπεδα παιδικής αφέλειας,  βάζοντας τους να ηχογραφήσουν ένα άλμπουμ μέσα στους πολυσύχναστους δρόμους της Νέας Υόρκης. Αναρωτιέμαι γιατί αφού αυτό φαίνεται τόσο καλή ιδέα στο δημιουργό, δεν ηχογράφησε και τις εκτελέσεις των τραγουδιών που ακούγονται στο τελικό cut της ταινίας, με τον ίδιο τρόπο.

Μέγιστη ειρωνεία βέβαια αποτελεί το γεγονός, ότι το κεντρικό ερώτημα που θέτει το φιλμ  είναι το πως ένας καλλιτέχνης διατηρεί την καλλιτεχνική του ακεραιότητα χωρίς να ξεπουλάει τ’όραμα του; Πάντως όχι γυρίζοντας τέτοιες ταινίας κύριε Carney.

Γιώργος Καστέλλης


Τι όμορφη μουσική ταινία! Πραγματικά, αυτή η ταινία είναι μιας καλής ποιότητας ψυχαγωγία και την συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους. Θα περάσουν σχεδόν 2 ώρες ποιοτικά και με ευχάριστη μουσική υπόκρουση. Θα τονίσω ιδιαίτερα ότι η ταινία δεν περιέχει καμία σκηνή σεξ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για να αξιολογηθεί σωστά μια ταινία από το ευρύ κοινό με κριτήρια πέρα από τα ορμονικά και της αισθητικής.

Η ιστορία επίσης έχει να κάνει με ψυχολογικούς όρους στην ανθρώπινη φύση. Περνάει μηνύματα για την επανεκκίνηση προς τα μπρος σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής κάθε ανθρώπου και, φυσικά, αντικαπιταλιστικά μηνύματα. Η εποχή άλλωστε δεν είναι για την μεγιστοποίηση των κερδών αλλά για την βιωσιμότητα των κοινωνιών, των τεχνών και των γραμμάτων.

Ένας μουσικός παραγωγός, ο οποίος τον υποδύεται ο Mark Ruffalo και μία τραγουδοποίος που την ερμηνεύει η Keira Knightley είναι το βασικό δίδυμο της ταινίας. Μαζί, θα ξεκινήσουν να βρουν ξανά το “κέντρο” τους, γιατί το έχουν χάσει μέσα από προσωπικές και επαγγελματικές αστοχίες. Η ταινία είναι σε στυλ feel good και προέρχεται από τον δημιουργό του Once. Δεν είναι όμως σαν το Once. Δεν είναι, δηλαδή, τόσο δακρύβρεχτο, καψούρικο και αλανιάρικο. Το Once δεν είχε ηθοποιούς αλλά αληθινούς ερμηνευτές/στιχουργούς/τραγουδοποιούς/μουσικούς. Το Begin again δεν έχει τόσο ανεβασμένο επίπεδο στην τέχνη της μουσικής, απλά είναι, αναμενόμενο κιόλας, αμερικάνικο και με μόνο ηθοποιούς. Παίζει και ο Adam Levine, ο τραγουδιστής των Maroon 5 αλλά δεν έχει κεντρικό ρόλο.

Το σημαντικό στοιχείο της ταινίας που την ανεβάζει αρκετά είναι ότι, πέρα από τα τραγούδια και τα μηνύματα, σε κάνει να νιώθεις καλά. Σε κάνει να νιώθεις καλά με ότι έχεις, με ότι αγαπάς και σου μεταδίδει ένα αίσθημα συμπάθειας ότι η ζωή είναι εκεί για τον καθένα να την αδράξει και να την ζήσει όπως θέλει.

Πάνος Κουτέλας