Ανταπόκριση από 11o Outview Film Festival: Queercore: how to punk a revolution - Μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ανταπόκριση από 11o Outview Film Festival: Queercore: how to punk a revolution – Μια επανάσταση μέσα στην επανάσταση

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Τι κάνεις, ως queer άτομο, όταν αισθάνεσαι πως δεν ταιριάζεις στις queer κοινότητες που ήδη υπάρχουν; Ξεκινάς ένα αντίθετο κίνημα. Στο ντοκιμαντέρ «Queercore: how to punk a revolution» διερευνάται η έννοια του «queercore», ενός πολιτισμικού και κοινωνικού κινήματος που προέκυψε μέσα από το πανκ.

Το ντοκιμαντέρ μας ξεναγεί στις απαρχές του Queercore, από τα 90’s με συγκροτήματα όπως τους Pansy Division και Team Drensch, μέχρι σύγχρονους καλλιτέχνες (Peaches, Beth Ditto). Συμμετέχουν, μέσα από αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις: Bruce LaBruce, John Waters, Scott Treleaven, Kathleen Hanna, Patty Schemel, Genesis P-Orridge, Bikini Kill, Jayne County, Gossip, και πολλοί ακόμα.

Η έννοια queer είναι μια από τις πιο διφορούμενες της αγγλόφωνης αργκό. Κυριολεκτικά, queer σημαίνει ο περίεργος, ο αλλόκοτος. Γύρω στη δεκαετία του ’60 εδραιώθηκε ως λέξη που περιγράφει τους ομοφυλόφιλους, τα τρανς άτομα, τις λεσβίες, τον κόσμο γενικά που ανήκει στο LGBT χώρο. Με τα χρόνια, ορισμένα μέλη του τελευταίου πήραν τη λέξη αυτή και την έκαναν σημαία τους: «ναι, είμαστε queer και το λέμε με περηφάνια», ήταν σαν να λένε με την οικειοποίηση ενός ορισμού που εξαρχής προέκυψε για να τους χαρακτηρίσει αρνητικά.

Η κίνηση αυτή, που τη δεκαετία του ’80 όρισε μια νέα γενιά ακτιβιστών υπέρ των δικαιωμάτων των μη straight ατόμων δεν θα μπορούσε παρά να έχει συγγενικά στοιχεία με το μεγαλύτερο underground κίνημα της εποχής, το punk. Η αντιστροφή της λογικής από το «η κοινωνία πρέπει να μας δεχθεί γιατί είμαστε κανονικοί» σε «δεν θα γίνουμε αυτό που θέλετε για να μας θεωρήσετε κανονικούς» έκρυβε μια ψυχοσύνθεση άμεσα συνδεδεμένη με την προκλητική κουλτούρα του punk. Αυτονόητα, πολλά queer άτομα ήταν ταυτόχρονα και πανκιά.

Στα μέσα προς τα τέλη των 80s ωστόσο, είχε αρχίσει να γίνεται όλο και πιο κατανοητό πως και μέσα στο punk οι ομοφοβικές λογικές δίνουν και παίρνουν. Το Queercore λοιπόν ήταν ένα κίνημα μέσα σε ένα κίνημα, ο συνειδητός και υπό αμιγώς πολιτικούς όρους συνδυασμός της queer θεωρίας με την punk κουλτούρα και το ντοκιμαντέρ αυτό, που έκανε πρεμιέρα στην Ελλάδα στα πλαίσια του Outview Film Festival σε μια κατάμεστη Ταινιοθήκη, επιχειρεί μέσα από αφηγήσεις και εικόνες αρχειακού υλικού να κάνει μια κατάβαση στον πυρήνα του εν λόγω κινήματος.

Φυσικά, διάφορες συζητήσεις ανοίγονται ακούγοντας τις αφηγήσεις των πρωταγωνιστών του Queercore. Η βασικότερη ένσταση που θα μπορούσε να έχει κανείς είναι ότι η punk λογική του Queecore φαινόταν να τα βάζει περισσότερο με τον συμβιβασμό πολλών gay και λεσβιών ανθρώπων που επιχειρούσαν με θεσμικούς και «πολιτισμένους» τρόπους να βελτιώσουν τη θέση της κοινότητας μέσα στην κοινωνία παρά με την ίδια την ομοφοβία ως κοινωνικό φαινόμενο. Σαν η επιθετικότητα του εν λόγω κινήματος να περιοριζόταν σε μια εσωτερική αντιπολίτευση και λιγότερο σε μια προσπάθεια για κατάληψη περισσότερης ορατότητας για τα LGBT άτομα.

To «Queercore: How to Punk a Revolution» είναι ένα ντοκιμαντέρ διπλής στόχευσης: θα το γουστάρουν οι μουσικόφιλοι αλλά και όσοι ενδιαφέρονται για την queer θεωρία. Οι πρώτοι μάλιστα θα μάθουν μπόλικες αξιόλογες μπάντες της φάσης ενώ θα δουν και πολλές γνωστές φιγούρες της παγκόσμιας ροκ σκηνής, οι οποίες ξεκίνησαν την πορεία τους μέσα από το Queercore κίνημα, να παρελαύνουν από την οθόνη και να λένε τις εμπειρίες τους όπως η Courtney Love ή η Kim Gordon.

«Ο Χίτλερ είχε δίκιο, οι gay είναι εχθροί του κράτους», είναι μια από τις πιο αξιομνημόνευτες φράσεις περηφάνιας που ακούγεται κατά τη διάρκεια ενός ντοκιμαντέρ που είναι φτιαγμένο για να ανοίξει πολλές συζητήσεις. Τα άπειρα πηγαδάκια έξω από την Ταινιοθήκη μετά την προβολή του επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.