Ανταπόκριση από 11o Outview Film Festival: Other People – Στις λύπες είμαστε πάντα «οι άλλοι» – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Ανταπόκριση από 11o Outview Film Festival: Other People – Στις λύπες είμαστε πάντα «οι άλλοι»

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί:
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Ο David είναι ένας γκέι κωμικός που ζει στην Νέα Υόρκη και διανύει το χειρότερο έτος της ζωής του καθώς παλεύει να αποκτήσει αναγνώριση στο επάγγελμά του και να διαχειριστεί τον χωρισμό του. Μέσα στον όλο χαμό ξαφνικά αναγκάζεται να επιστρέψει στο πατρικό του στο Σακραμέντο, για να βοηθήσει την μητέρα του, η οποία έχει καρκίνο. Αυτό για τον David σημαίνει πως αναγκάζεται να επιστρέψει σε ένα συντηρητικό, θρησκευόμενο σπίτι, με μια οικογένεια με την οποία είχε κόψει επαφές. Αν και οι δυο μικρές αδερφές του τον υποστηρίζουν, ο πατέρας του ο Norman ποτέ δεν αποδέχθηκε την σεξουαλικότητα του David (αν και ο ίδιος ισχυρίζεται πως είναι πάντα διαθέσιμος να κάνει «αυτή τη συζήτηση»).

Ενώ η μητέρα του έρχεται αντιμέτωπη με τα διάφορα ψυχικά στάδια που φέρνει η ασθένειά της (χιούμορ, αγάπη, θυμός, απωθημένα, εξουθένωση, παραίτηση), ο David της κρύβει τον χωρισμό του για να μην την στεναχωρήσει περισσότερο, παρατηρεί τα πάντα γύρω του και… τρώει συνεχώς τα νύχια του, κόντρα στις εμμονικεές παρατηρήσεις της μητέρας του. Οι λίγες φορές που μπορεί να βγει από το σπίτι είναι για να πάει παρακμιακό γκέι μπαρ του Σακραμέντο με τον κολλητό του από το σχολείο, στον οποίο μπορεί να παραπονεθεί.

Γλυκόπικρη δραμεντί indie αισθητικής και φιλοσοφίας, από εκείνες τις ταινίες που δίνουν μια αισιόδοξη χροιά στις λύπες και τις κακοτυχίες της αληθινής ζωής έχοντας τη λογική πως όλα μέσα στο «παιχνίδι» είναι και πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία. Στην παράδοση του «Juno» και του «Little Miss Sunshine» αλλά καταπιανόμενο με ένα πολύ πιο βαρύ θέμα, το «Other People» εξερευνά τις αντιφάσεις του ίδιου του θεσμού της οικογένειας: από τη μια οι πολύ δυνατοί δεσμοί που δύσκολα σπάνε, από την άλλη η αίσθηση πως στο εσωτερικό της -αν έχεις τον ρόλο του γιου ή της κόρης- δεν θα αντιμετωπιστείς ποτέ ως ενήλικος. Και ειδικά αν βάλουμε στο σκηνικό και τον μη αποδεκτό σεξουαλικό σου προσανατολισμό, τα πράγματα γίνονται πιο ασφυκτικά.

Ο τίτλος της ταινίας -«Other People»- είναι επί της ουσίας και το βασικό της μήνυμα: στις λύπες και τις αρνητικές στροφές των ζωών μας θα είμαστε πάντα οι «άλλοι άνθρωποι» για όσους μας κοιτάνε. Και ο βαθύς εγωισμός μας, η τάση μας να θέτουμε στο επίκεντρο του μυαλού μας τις δικές μας τραγωδίες μας κάνει, με τη σειρά μας, να ξεχνάμε και εμείς τους «άλλους».

Χωρίς πολλές φανφάρες και με μια αφήγηση που (η αλήθεια είναι πως) κάνει αρκετές φορές κοιλιά αλλά σε γενικές γραμμές κρατάει το τέμπο στα χαλαρά επίπεδα που απαιτούνται για να διατηρηθεί το indie ύφος, το «Other People», που έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στα πλαίσια του 11ου Outview Film Festival, καταφέρνει το στόχο του με χαρακτηριστική ευκολία: συγκινεί με μια ιστορία βγαλμένη από την αληθινή ζωή και σε κάνει να ταυτιστείς με τους ήρωες, ακριβώς επειδή είναι τόσο αληθινοί που θα μπορούσαν να είναι γείτονες σου. Θα μπορούσαν να είναι «οι άλλοι άνθρωποι» της καθημερινότητάς σου.