Angelica (Berlinale Κριτική) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Angelica (Berlinale Κριτική)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...

Μεταφερόμαστε στο Λονδίνο του 19ου αιώνα για να παρακολουθήσουμε μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Η ταινία ξεκινά με τη νεαρή ηθοποιό Angelica η οποία βρίσκεται στο πλευρό της ετοιμοθάνατης μητέρας της. Η τελευταία φανερά ταραγμένη προσπαθεί με κάθε τρόπο να διηγηθεί στην κόρη της πτυχές της ζωής της για τις οποίες δεν είχε μιλήσει ποτέ.

1880 και η νεαρή Constance, πωλήτρια στο επάγγελμα, γνωρίζει τον γοητευτικό Dr Joseph Barton, ζει μαζί του δυο τρεις ρομαντικές στιγμές, ερωτεύεται τους τρόπους και την τρυφερότητά του και τον παντρεύεται (συνήθης η διαδικασία για την πλειοψηφία των γάμων της εποχής εκτός αν μεσολαβούσε προξενιό αλλά εντάξει, ας μη ξεφεύγουμε). Ακολουθούν μέρες μεγάλης ευτυχίας και για τους δύο, με τον Joseph να μυεί Constance στην καλή κοινωνία, τον έρωτα και το σεξ. Με πιστή ακρίβεια στην παραδοσιακή ακολουθία των γεγονότων, η τελευταία μένει έγκυος στην Angelica, αν και τα ροζ συννεφάκια διαλύονται από την πολύ δύσκολη γέννα, και τις συμβουλές του γιατρού να μην ξαναμείνει ποτέ έγκυος γιατί θα κινδυνέψει η ζωή της ίδιας και του εμβρύου.

201510225_1_IMG_FIX_700x700

Τι σημαίνει αυτό αγαπητοί μου φίλοι για τα δεδομένα της εποχής; Σημαίνει πλήρη αποχή από το σεξ και, κατ’ επέκταση, τα πρώτα θραύσματα στη συζυγική σχέση. Και ενώ ο απελπισμένος σύζυγος προσπαθεί να θέσει επί τάπητος άλλους, εναλλακτικούς τρόπους ευχαρίστησης, η Constance μοιάζει ανίκανη να διαχειριστεί τα νέα δεδομένα. Η ανάγκη να καταπιέσει τις ερωτικές ορμές της στερώντας και την ικανοποίηση του αγαπημένου της συζύγου την κάνει να καταφύγει στη φαντασία. Στο μεταξύ μαθαίνει εξ ιδίοις όμμασι τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει ο επιστήμονας Joseph (πειράματα σε ζώα προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα για τα αίτια διάφορων ασθενειών!) και είναι αυτές οι εικόνες που γεννούν στο μυαλό της φανταστικά τέρατα με φαλλούς που απειλούν τη ζωή της ίδιας και της κόρης της. Εντάξει εδώ κρύβονται τρομερές ψυχαναλυτικές θεωρίες, αλλά εν πάση περιπτώσει, δεν εστιάζει ακριβώς εδώ η ταινία.

Η Constance αντιδρά όλο και πιο παράλογα, καταφεύγει σε ξόρκια και μαγγανείες και, φυσικά, απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τον άντρα της, καθαρό εκπρόσωπο του ορθολογισμού και της θετικής σκέψης. Τα πράγματα θα πάρουν, τελικά, μία τροπή που θα επηρεάσει τις ζωές όλων.

201510225_3_IMG_FIX_700x700

Το θέμα και η πλοκή της ταινίας, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Arthur Phillips (2007), είναι αρκετά καυστική, αφού σατιρίζει με βλέμμα διεισδυτικό μια κοινωνία πλήρους σεξουαλικής, συναισθηματικής και πνευματικής καταπίεσης της γυναίκας. Είναι κυρίαρχη στην ταινία η σύγκρουση της επιστήμης με οποιουδήποτε είδους παρα-επιστημονικούς κλάδους και, δυστυχώς, η σύγκρουση αυτή βρίσκει αντιστοιχία στα δύο φύλα.

Αυτό, ωστόσο, που κάνει την όλη προσέγγιση να ξεχωρίζει είναι το γεγονός ότι παρά τη σατιρική διάθεση το σκηνοθετικό βλέμμα αντιμετωπίζει την Constanceκαι τις γυναίκες που εκπροσωπεί με μεγάλη τρυφερότητα και, σχεδόν, κατανόηση. Στην άποψη αυτή συνηγορούν δύο γεγονότα. Πρώτον ότι η ηθοποιός που ενσαρκώνει την Constance (Jena Malone) ενσαρκώνει, στην πρώτη και στην τελευταία σκηνή, και την κόρη της, Angelica, η οποία ενώ στην αρχή δυσανασχετεί στη συνέχεια δείχνει να κατανοεί και να αποδέχεται τους περιορισμούς που ανάγκασαν τη μητέρα της να σκεφτεί και να ενεργήσει με αυτό τον τρόπο. Πρόκειται για ένα τέχνασμα «ταύτισης» μάνας και κόρης, εφόσον είναι σαν να βλέπουμε την ίδια την Constance να παρακολουθεί την αφήγησή της και να συμφιλιώνεται τελικά με την εσωτερική της πάλη μεταξύ αλήθειας και φαντασίας. Δεύτερο και καθόλου τυχαίο στοιχείο είναι ο τίτλος της ταινίας (και του μυθιστορήματος, φυσικά) ο οποίος, αντί να αναφέρεται για παράδειγμα στην Constance που πρωταγωνιστεί, συγκεντρώνει όλη τη συναισθηματική ένταση της ταινίας στην τελευταία σκηνή και στον τρόπο με τον οποίο αντιδρά τελικά η ίδια η Angelica, όπως δήλωσε ο σκηνοθέτης, Mitchell Lichtenstein, στο press-conferenceπου ακολούθησε την προβολή.

070215_BD_1151_IMG_543x305

Η ερμηνεία της Jena Malone είναι άψογη και αποδεικνύει, για μία ακόμα φορά, την ικανότητά της να υπηρετήσει πολλά κινηματογραφικά είδη, με το αποτέλεσμα να παραμένει πάντα πολύ υψηλό. Από την άλλη έχει μία σκηνοθετική αξία ο χώρος στον οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα, εφόσον είναι προσεκτικά διαμορφωμένος έτσι ώστε, μαζί με τα εντυπωσιακά ενδύματα, να μας μεταφέρει για τα καλά στη Βικτωριανή Αγγλία.