Αδίστακτοι (Braqueurs) – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Αδίστακτοι (Braqueurs)

Είδος: ,
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Ο Γιανί, ο Ερίκ, ο Νασέρ και ο Φρανκ είναι η πιο αποτελεσματική ομάδα ληστών σε ολόκληρη την περιφέρεια του Παρισιού. Ανάμεσα σε κάθε χτύπημα, ο καθένας από αυτούς προσπαθεί να διαχειριστεί την οικογενειακή του ζωή, ακροβατώντας μεταξύ παράνοιας, απομόνωσης και ανησυχίας των συγγενών τους. Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που ο αδερφός του Γιανί, ο Αμίν, θα κάνει ένα μεγάλο λάθος, που θα αναγκάσει την ομάδα να βρεθεί υπό την δούλεψη των «βαρόνων» ναρκωτικών της πόλης. Πλέον, η ομάδα δεν έχει να φέρει εις πέρας τις ληστείες τεθωρακισμένων στις οποίες πρωτοστατούσε στο παρελθόν, αλλά την αστραπιαία μεταφορά τόνων ηρωίνης. Σύντομα, ληστές και έμποροι ναρκωτικών θα βρεθούν αντιμέτωποι.

Σας έχει λείψει μια καλή ταινία που να αφορά σε ληστείες από την οπτική των ιθυνόντων; Αν ναι; τότε οι Αδίστακτοι είναι φτιαγμένοι για να σας ικανοποιήσουν. Μικρή αλλά περιεκτική σε διάρκεια, καταιγιστική σε επίπεδο δράσης, καλογραμμένη όσον αφορά στους χαρακτήρες, από το πρώτο της, μέχρι το τελευταίο λεπτό διατηρεί την ίδια ένταση. Δεν μπαίνουμε στα άδυτα και τις δολοπλοκίες καμίας φαμίλιας που κινεί τα νήματα του υποκόσμου, ούτε η κάθε κίνηση των ηρώων απαιτεί τη σκέψη ενός σκακίστα πριν αυτός κινηθεί. Αντιθέτως, εδώ μιλάμε για αμεσότητα, για μια ταινία εύληπτη με συμπαθείς χαρακτήρες οι οποίοι, αν και κάπως απλοϊκά δοσμένοι, είναι αρκετά συμπαθείς προς το θεατή με τον κώδικα τιμής τους.

Δεν είναι, παραταύτα, μια τέλεια ταινία. Έχει ελαττώματα. Ορισμένες στιγμές της είναι προβλέψιμες από την αρχή του φιλμ, ενώ άλλες είναι αχρείαστα μελοδραματικές. Και, προσωπικό παράπονο, όταν έχεις μια τόσο καλή σκηνή ξεσπάσματος όσο αυτή στη μέση της ταινίας, είναι αμαρτία να μην υπάρχει καλύτερη σκηνοθεσία σε άλλες σκηνές που την αποζητούν. Και το τέλος της παραείναι “εύκολο”. Κατανοώ πως πρόκειται περί άμεσης ταινίας αλλά όταν σε ορισμένες στιγμές δείχνει ότι μπορεί να εμβαθύνει λίγο περισσότερο σε συγκεκριμένα θέματα, αποτελεί μια χαμένη ευκαιρία η μη εμβάθυνση όποτε αυτή μπορεί να λάβει χώρα. Αλλά προς τιμήν της, είναι μια από τις ελάχιστες ταινίες όπου έχει σκηνή καταδίωξης αυτοκινήτων που ούτε βαρετή είναι, ούτε πνιγμένη στη φανφάρα, αλλά σύντομη και ουσιαστική.

Ένα σφηνάκι δράσης που θα σας κρατήσει ευχάριστη συντροφιά για περίπου 80 λεπτά. Θα την ξαναδείτε μελλοντικά; Μάλλον όχι αλλά ως στιγμιαία απόλαυση αποτελεί υπολογίσιμη δύναμη.