A Perfect Day - Benicio del Toro, Tim Robbins και Olga Kurylenko στα Βαλκάνια – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

A Perfect Day – Benicio del Toro, Tim Robbins και Olga Kurylenko στα Βαλκάνια

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο: ,
Ηθοποιοί: , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Οι Benicio del Toro, Tim Robbins, Mélanie Thierry και Olga Kurylenko ζουν μία όχι και τόση “τέλεια μέρα”.

Κάπου στα Βαλκάνια το 1995 μια ομάδα εθελοντών της ανθρωπιστικής βοήθειας προσπαθεί να επιλύσει μια κρίση σε μια ένοπλη εμπόλεμη ζώνη. Η Sophie, ο Mambrú και ο Β μάχονται με το χρόνο για να διασώσουν την παροχή νερού μιας εγκαταλελειμμένης κοινότητας, προσπαθώντας να αφαιρέσουν από το πηγάδι της ένα πτώμα. Για να επιτευχθεί αυτό, όμως, θα  πρέπει να αντιμετωπίσουν τους γραφειοκράτες των Ηνωμένων Εθνών, τον τοπικό στρατό και τους εγκληματίες της περιοχής, ενώ την ίδια στιγμή η πρώην ερωμένη του Mambrú, η Katya, καταφτάνει για να ακυρώσει την αποστολή τους.

Βασισμένο στο μυθιστόρημα της Paula Farias, “Dejarse Llover” το “A Perfect Day” είναι ένα δράμα, δοσμένο με πολύ χιούμορ και συγκίνηση καθώς όλα χωρούν σε μια τέλεια μέρα.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των σκηνοθετών στις Κάννες.   (Σοφία Πατλάκα)

a-perfect-day

 

Ένας ύμνος στην επιμονή εκείνων που διακινδυνεύουν την ηρεμία και την ασφάλειά τους για να διαπιστώσουν πόσο άχρηστοι και συγχυσμένοι μπορούν να αισθανθούν απέναντι στη γραφειοκρατία και το πρωτόκολλο. H ταινία προσπαθεί να σταθεί ισορροπημένα πατώντας με το ένα πόδι στο κωμικό και με το άλλο πόδι στην όχθη του τραγικού. Ωστόσο το θέμα της ισορροπίας χάνεται, όταν ο σκηνοθέτης επιλέγει να χρησιμοποιήσει το soundtrack με τρόπο που υπερτονίζει τις δραματικές στιγμές, με αποτέλεσμα να χάνουν τη δυναμική τους και να αποδυναμώνονται (χαρακτηριστικό παράδειγμα η σκηνή στην οποία οι ήρωες βρίσκουν το πτώμα και ακούγεται το cover του Marilyn Manson για το “Sweet Dreams Are Made of This”).

Ως προς τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές (Del Toro, Robbins) φαίνεται ότι το διασκεδάζουν αρκετά, ειδικά στα σημεία όπου οι διάλογοι είναι πιο ζωντανοί και προτάσσουν το χιούμορ, αν και αυτή η δυνατή χημεία τους μάλλον λειτουργεί σε βάρος των συμπρωταγωνιστριών τους (Olga Kurylenko, Mélanie Thierry), οι οποίες ξεχωρίζουν δύσκολα. Από την άλλη πλευρά, οι πρωταγωνιστές δεν απέφυγαν τον κίνδυνο της υπερβολής, με αποτέλεσμα σε ορισμένα σημεία να φαίνονται… εχμ… πως να το πω αυτό λίγο κόσμια…. να φαίνονται “ποζέρια”. Έχει υπερτονιστεί ο ροκ χαρακτήρας των δύο ηρώων (κυρίως λόγω της μουσικής που μας υποβάλλει σε έναν διαρκή σχολιασμό του έργου) και αυτό τους κάνει να φαίνονται μονοδιάστατοι.

004

To μεγαλύτερο πρόβλημα της ταινίας, είναι η ασυνέπεια (η ισορροπία που αναφέραμε προηγουμένως και που δεν επετεύχθη ποτέ τελικώς), η οποία πηγάζει, κατ’ αρχήν, από το σενάριο. Το σενάριο σε κάποια σημεία είναι πολύ δεμένο, με έξυπνους γρήγορους και περιεκτικούς διαλόγους, ενώ σε άλλα είναι μάλλον αδιάφορο, με αποτέλεσμα η αφήγηση να είναι πότε πλαδαρή και πότε συνεκτική. Γι’ αυτό άλλωστε έχει επιστρατευθεί και η πλοκή-μαξιλαράκι βοηθείας, κατά την οποία παράλληλα με την κεντρική πλοκή του έργου ένα παιδί προσπαθεί να βρει τους γονείς του, μέσα στο χαοτικό και βομβαρδισμένο περιβάλλον.

Ίσως φταίει ότι είχαμε μεγάλες προσδοκίες από την ταινία, κυρίως λόγω καστ, αλλά μάλλον απογοητευτήκαμε. Όπως και να ‘χει, αποτελεί πάντα μια καλή εναλλακτική στο -δεν έχω χειρότερο- “Batman v Superman: Dawn of Justice”.  (Κατερίνα Κιαγιά)