"42 Δευτερόλεπτα Ευτυχίας" - Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

“42 Δευτερόλεπτα Ευτυχίας” – Κριτική Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Είδος:
Έτος παραγωγής:
Σκηνοθεσία:
Σενάριο:
Ηθοποιοί: , , , ,
Βαθμολογία Χρηστών:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Σκηνοθέτιδα, σεναριογράφος και παραγωγός. Συγγραφέας, καθηγήτρια κινηματογράφου στο Columbia University και ιδρυτής του Writers Improv Studio στη Νέα Υόρκη (2005-2013). Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Σεναριογράφων και του Παγκόσμιου Συνεδρίου Σεναριογράφων. Με δυο λέξεις Χριστίνα Κάλλας. Μέσα από τις παραπάνω γραμμές, μπορείς να καταλάβεις αγαπητέ cinfreak ότι ταλέντο και Κάλλας περπατούν χέρι-χέρι στην ίδια λεωφόρο.

Το “42 Δευτερόλεπτα Ευτυχίας” (2016) είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της πολυτάλαντης σκηνοθέτιδας και έχει ήδη βραβευτεί τετράκις στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανοίγει τις πόρτες του για να υποδεχτεί το ντεμπούτο της χαρισματικής δημιουργού στις ταινίες μεγάλου μήκους.

42_deyterolepta_42_seconds3

Τα “42 Δευτερόλεπτα Ευτυχίας” ενώνουν μια πολυμελή και ιδιαίτερη ομάδα φίλων στα προάστια της Νέας Υόρκης για έναν ιδιαίτερο σκοπό. Ο πρώτος ομοφυλοφιλικός γάμος της παρέας είναι γεγονός και όλοι δίνουν το παρών χάριν του ευτυχούς γεγονότος. Κατά την διάρκεια, όμως, της κοινής διαμονής τους στην οικία των μελλόνυμφων, οι καταστάσεις αρχίζουν να ξεφεύγουν. Καθώς αναμοχλεύουν το παρελθόν λοιπόν, με την αμέριστη βοήθεια του κρασιού κι έπειτα από απρόσμενες αφίξεις, τα πνεύματα οξύνονται και τα νεύρα όλων ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί. Σύντομα η γιορτινή ατμόσφαιρα μετατρέπεται σε ρώσικη ρουλέτα που απειλεί να τινάξει τα πάντα μέσα σε λίγα, μόνο, λεπτά.

Η Χριστίνα Κάλλας κινηματογραφεί από πολύ κοντά ατελέσφορες συζητήσεις κι έντονες συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα στην στρογγυλή τράπεζα του σπιτιού. Δίνει έμφαση στον διάλογο τοποθετώντας την δράση σε δεύτερο πλάνο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας εκτυλίσσεται στο τραπέζι της “συνεδρίασης”. Η χαρισματική σκηνοθέτιδα κάνει σαφή, από την πρώτη κιόλας σεκάνς, την πειραματική της διάθεση. Ένα ύφος που συναντάμε κυρίως στο είδος του ψευδό-ντοκιμαντέρ, με πολύ κοντινά κι ανορθόδοξα πλάνα, πληθώρα split screens, φυσικό ήχο και πάμπολλες λήψεις με κάμερα στο χέρι.
Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το νευρικό φιλμάρισμα, το γρήγορο μοντάζ και τα jump cuts κάνουν την αφήγηση συνειρμική και υποκειμενική.

cover-afissa

Όσον αφορά το υποκριτικό σκέλος τώρα, είναι αλήθεια ότι όλο το cast καταφέρνει να ανταποκριθεί σε τούτη την άκρως απαιτητική κινηματογράφηση. Η πίτα είναι μοιρασμένη επί ίσοις όροις σε όλη την πρωταγωνιστική ομάδα που αποπνέει κάθε είδους ακραίου συναισθήματος. Μίσος, αγάπη, πάθος, οργή και παράνοια μεταφέρουν τον θεατή κατευθείαν στην καρδιά της ιστορίας.

Συμπερασματικά, τα “42 Δευτερόλεπτα Ευτυχίας” είναι μια πολύ ιδιαίτερη και προσωπική δημιουργία. Για του λόγου το αληθές εντούτοις, το δεύτερο μισό της ταινίας είναι ξεκάθαρα πιο δυνατό από το πρώτο που κρατά τους τόνους πιο χαμηλά. Η Χριστίνα Κάλλας πραγματοποιεί μια σπουδαία προσπάθεια και ταυτόχρονα μας ανοίγει την όρεξη για τις μελλοντικές της δουλειές που είναι ήδη καθοδόν(“The Rainbow Experiment”). Το μέλλον προδιαγράφεται λαμπρό για την πολυτάλαντη Ελληνίδα..