R.I.P. Ennio Morricone - "Έφυγε" σε ηλικία 91 ετών, ο μέγας μουσικός – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

R.I.P. Ennio Morricone – “Έφυγε” σε ηλικία 91 ετών, ο μέγας μουσικός

Ειδήσεις | 6-7-2020 |

Μπορεί κάποιος να πεισ το 2020 να σηκωθεί να φύγει;

Ο Ennio Morricone, ο κάτοχος Oscar του οποίου οι μουσικές έντυσαν με μοναδικό τρόπο τα spaghetti Westerns του Sergio Leone, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών.

Ο Ιταλός συνθέτης, ο οποίος έδωσε τη μουσική του σε πάνω από 500 ταινίες, 7 εξ’ αυτών του Leone, πέθανε από επιπλοκές που δημιουργήθηκαν εξαιτίας ενός κατάγματος στο μηριαίο οστό, την προηγούμενη εβδομάδα.

Γεννημένος και κάτοικος Ρώμης, με πρώτο μουσικό του όργανο την τρομπέτα, ο Morricone κέρδισε το τελευταίο του Oscar το 2015, για τη δουλειά του στο The Hateful Eight, του Quentin Tarantino. και είχε υπάρξει υποψήφιος για τα Days of Heaven του Terrence Malick (1978), The Mission του Roland Joffe (1986), The Untouchables του Brian De Palma (1987), Bugsy του Barry Levinson (1991) και για το Malena του Giuseppe Tornatore (2000).

Γνωστός σαν “Μάεστρος”, έγινε παραλήπτης τιμητικού Oscar το 2007, το οποίο παρουσίασε ο Clint Eastwood. Επίσης έχει κερδίσει 11 Βραβεία David di Donatello, τα αντίστοιχα Ιταλικά Oscar.

Ο ήχος του Morricone, εμπλούτισε τις φτηνές παραγωγές του Leone, A Fistful of Dollars (1964), For a Few Dollars More (1965), The Good, the Bad and the Ugly (1966), με πρωταγωνιστή τον Eastwood, αλλά και τα Once Upon a Time in the West (1968) και Duck, You Sucker (1971).

Ο Leone είχε πει κάποτε: “Η μουσική είναι απαραίτητη, επειδή οι ταινίες μου θα μπορούσαν να είναι και βουβές ταινίες, οι διάλογοι είναι σύντομοι, κι έτσι η μουσική υπογραμμίζει δράσεις και συναισθήματα καλύτερα κι από τους διαλόγους. Είχε γράψει τη μουσική πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, και ήταν πραγματικά μέρος του σεναρίου.”

“Όλοι οι ήχοι είναι χρήσιμοι για να διαβιβάσουν συναισθήματα. Η μουσική δημιουργήθηκε για να είναι ο ήχος της πραγματικότητας,” είχε πει ο Morricone κάποτε.

Είχε συνεργαστεί με τον Leone για τελευταία φορά στο Once Upon a Time in America (1984), αλλά είχε συνεργαστεί πολλές φορές και με τον Tornatore, ακόμα και στο Cinema Paradiso (1988), τη νικητήρια ταινία του Oscar Καλύτερης Ξενόγλωσσης.

Σιχαινόταν τον όρο “spaghetti Western” και σημείωνε πάντα ότι αυτές οι ταινίες αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα της δουλειάς του.

Κι είχε δίκιο. Είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου όπως: Gillo Pontecorvo (1966 – The Battle of Algiers), Don Siegel (1970 – Two Mules for Sister Sara), Bernardo Bertolucci (1976 – 1900), John Boorman (1977 – Exorcist II: The Heretic), Edouard Molinaro (1978 – La Cage aux Folles), John Carpenter (1982 – The Thing), William Friedkin (1987 – Rampage), Brian De Palma (1987 – The Untouchables), Pedro Almodovar (1989 – Tie Me Up! Tie Me Down!), Franco Zeffirelli (1990 – Hamlet), Wolfgang Petersen (1993 – In the Line of Fire), Mike Nichols (1994 – Wolf) και Warren Beatty (1998 – Bulworth), μεταξύ άλλων.

Ενώ του είχε ζητηθεί, δεν κατάφερε να γράψει μουσική για ταινία του Eastwood, για να δηλώσει αργότερα ότι αυτή την απόφαση την έχει μετανιώσει. Επίσης, του είχε γίνει πρόταση για την σύνθεση της μουσικής για το A Clockwork Orange (1971), ευκαιρία που έχασε εξαιτίας του Leone, όταν εκείνος ισχυρίστηκε ότι ο μουσικός ήταν απασχολημένος με τη μουσική δικής του ταινίας.

Ο Tarantino, χρησιμοποίησε τη μουσική του στα Kill Bill, Django Unchained και Inglourious Basterds. Τον Ιανουάριο του 2016, ο Morricone δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η συνεργασία τους στο Hateful Eight ήταν “τέλεια, γιατί δεν μου έδωσε στοιχεία ή γραμμές”.

Ο Ennio Morricone γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1928, κι άρχισε να γράφει μουσική σε ηλικία 6 ετών. Στα 8 του, γνωρίστηκε στο σχολείο με τον Morricone, για να ξαναβρεθούν μετά από 20 χρόνια.