Έχω Θυμό... Ένας Cinefreak σε καραντίνα, δεν είναι πολύ καλά... – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Έχω Θυμό… Ένας Cinefreak σε καραντίνα, δεν είναι πολύ καλά…

Έχω Θυμό... | 16-3-2020 |

Υπάρχει μία τεράστια διαφορά από το “μου αρέσει να βλέπω ταινίες και σειρές”, από το “ας δούμε μία ταινία ή μία σειρά για να περάσει η ώρα”.

Από 5 χρονών άνηκα στην πρώτη κατηγορία. Δεν είδα ποτέ καμία ταινία για να περάσει ή ώρα, ή μία σειρά έτσι για να τη δω. Πες με ανόητο, ποζερά, ψωνάρα, όπως θες (σίγουρα δεν υπάρχει χαρακτηρισμός που να μη μου έχουν ξαναπεί.) Δεν μπόρεσα ποτέ να αφήσω μία ταινία απλά έτσι να περάσει. Για εμένα λέω, να ξηγιόμαστε. Άλλες κάτι είχαν να μου πουν. Κάποιες άλλες δεν είχαν να μου πουν τίποτα. Ωστόσο, όλες έχουν λόγο ύπαρξης. Ασχέτως, αν μου άρεσαν ή όχι. Αυτό είναι άλλο ζήτημα.

Έρχεται λοιπόν αυτό το δίσκετο το 2020. Κάποιοι δεν πιστεύουν ότι μπορεί να είναι γρουσούζικο. Κάποιοι το πιστεύουν σαν μία καθολική και επιστημονική αλήθεια. Μέσα σε όλα, έρχεται και ένας ιός, που ανεξέλεγκτα, όπως και κάθε ιός, πλέον έχει επηρεάσει όλο τον πλανήτη. Απαγορεύσεις από εδώ, απαγορεύσεις από εκεί, απαγορεύσεις παραπέρα, μέχρι τη στιγμή που ανακοινώνεται ότι πρέπει να κάτσουμε σπίτια μας. Και καλώς ανακοινώθηκε εδώ που τα λέμε. Εμείς οι cinebuffs έχουμε δει και ένα Contagion, ένα 12 Πίθηκοι, και έναν τρόμο παραπάνω τον έχουμε. Την ίδια στιγμή όμως, επειδή το σινεμά, πέρα από διασκέδαση είναι για να διδάχνει κιόλας (Χάρρυ Κλυν αναφορά), ξέρουμε επίσης ότι δεν θα ακούσουμε την κυρά Τασούλα από την απέναντι αυλή, αλλά εκείνον τον ρημάδι τον επιστήμονα που στραβώθηκε 10 στα θρανία για να γίνει γιατρός, νοσηλευτής, φαρμακοποιός. Όλοι οι παραπάνω σου είπαν κάτσε σπίτι σου. Μέσα αναφώνησα εγώ. Ανανέωσα τις συνδρομές μου, ξέθαψα τα παλιά μου τα DVD, και είπα “Κωνσταντίνε μου, άραξε.”

Πήρα λοιπόν τη μεγάλη απόφαση να ξαναδώ αγαπημένες ταινίες. Καθώς μετά το κλείσιμο των κινηματογράφων, καινούριες που να δω; Μέρος της μεγάλης απόφασης ήταν, να ξεκινήσω να δω τριλογίες. Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχω δει The Matrix, The Matrix Reloaded, The Matrix Revolutions, Blade, Blade II, Blade Trinity, Scream, Scream 2, Scream 3, Scream 4, Star Wars Episode 1, 2, και 3 (δεν τα είχα δει ποτέ, και βαρέθηκα κιόλας, μην πυροβολείτε). Στο ενδιάμεσο είδα και τον Sonic, είδα και το Black Swan.

Από ταινία σε ταινία βέβαια, έκανα και τα διαλείμματα μου. Να ενημερωθώ, να δω τι παίζει. Να δω, πεθαίνουμε όλοι, δεν πεθαίνουμε. Σε κάθε διάλειμμα όμως εκνευριζόμουν. Να σου να διαμοιράζονται ψευδής ειδήσεις, από τα πιο μη έγκυρα site του κόσμου, μόνο και μόνο για να έχουμε να λέμε, και να το παίζουμε ενεργοί πολίτες. Διότι ο Μήτσος από τα Κάτω Πετράλωνα (οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι τυχαία), διάβασε στο kalamata/news.gr ότι πρόκειται για παγκόσμια συνωμοσία και θεωρεί ότι είναι δεδομένο. Και να σου από κάτω σχόλια να τον ενθαρρύνουν “πες τα ρε Μήτσο” και άλλα τέτοια υποστηρικτικά γηπέδου.

Συνεχίζω με τις προβολές μου.

Οι οποίες όμως, κόβονταν συνέχεια. Πώς με ρωτάς; Θα σου πω.

Κωνσταντίνε, για πες καμιά σειρά να δούμε; Για πες καμιά ταινία να δούμε; Τι εννοείς δεν σου έρχεται τίποτα; Αφού τόσες βλέπεις!

Να πως κόβονταν συνέχεια.

Θυμάμαι να έχει βγει πριν από 3 χρόνια η τρίτη σεζόν του Unreal, ολόκληρη και να έχω πάθει σοκ. Ακύρωσα έξοδο για να το δω. Ναι! Δεν το κρύβω. Είχα κόλλημα, ψύχωση, πες το όπως θες. Και δεν ήταν το μόνο. Στην τρίτη σεζόν του House Of Cards, φρόντισα τις 2 προηγούμενες ημέρες να τελειώσω όλες τις δουλειές μου, προκειμένου να δω ολόκληρη τη σεζόν μονοκοπανιά. Είχα πάει σινεμά να δω το The Fountain, και από το σοκ, πήγα καπάκι και το ξαναείδα. Την ίδια στιγμή. Γιατί στα λέω τώρα όλα αυτά; Κανείς δεν έχει καταλάβει.

Ίσως γιατί αυτή τη χλεύη την έχω νιώσει στο πετσί μου. Γιατί από μικρό παιδί, δεν έβγαινα έξω, προτιμούσα να δω ταινία. Και όσο να πεις δεν συμβάδιζε αυτό με την “κοινή λογική”. Ήμουν το εσώκλειστο, το μίζερο, που δεν ξεκουνάει από τον καναπέ ή από την καρέκλα της αίθουσας.

Δεν διαφωνώ ότι μπορεί να έχω χάσει πράγματα. Αλλά θα μου επιτρέψεις να σου πω, ότι πάντα προτιμούσα ένα Spielberg, από ένα φραπόγαλο. Sorry, κιόλας.

Ο φίλος Χρήστος, έγραψε κάτι πολύ εύστοχο χθες:”Όλο ταινίες και σειρές βλέπεις μου έλεγαν. Χρήστο, για πες καμιά ταινία, και σειρά να δούμε, μου λένε τώρα.”

Και αφού το ξεπέρασα κι αυτό, συνεχίζω με τις προβολές μου. Αλλά είναι της μοίρας μου γραφτό, να μην μπορώ να ηρεμήσω.

Σε ένα ακόμα διάλειμμα, ανοίγω social media, και βλέπω καμιά 50αριά shares να λένε: Το Χόλιγουντ το ήξερε. Δες την ταινία που προέβλεψε τα πάντα.

Με μάτι Σωσώς Παπαδήμα, ανοίγω το άρθρο για να διαπιστώσω ότι το “έγκυρο” άρθρο μιλάει για το Contagion φυσικά. Η ταινία μιλάει για μία πανδημία, που ξεκίνησε από την Ασία, και έχεις σαν patient zero την Paltrow. Ομοιότητες; Πολλές δε λέω. Όπως και με τους 12 Πίθηκους. Όπως και με το Ξέσπασμα. Όπως και με το 28 Μέρες Μετά. Αλλά οοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοχι…. Το Hollywood το ήξερε.

Σε ενημερώνω φίλε μου ότι το Hollywood δεν ήξερε την τύφλα του. Αλλά οι σεναριογράφοι, πριν γράψουν το οτιδήποτε, αν θέλουν να είναι επιτυχημένοι, επιστρατεύουν ειδικούς, επιστήμονες, και στην προκειμένη λοιμωξιολόγους, για να υπάρχει αληθοφάνεια. Δεν διαφωνώ με το γεγονός ότι το Hollywood όντως κάτι ξέρει. Αλλά να βασίζεις ολόκληρες θεωρίες συνωμοσίας σε μία ταινία, μάλλον κάτι δεν έχεις καταλάβεις.

Καταλαβαίνω ότι ζούμε σε άσχημους καιρούς. Αλλά δεν είναι τα πάντα μία παγκόσμια πλεκτάνη για να μας σκοτώσουν. Κι αν είναι, θέλω στοιχεία. Στον αέρα; Όχι γλυκούλη…