Berlinale 2020 - Μέρα 5: Διαμάντια στο διαγωνιστικό και 2 υπέροχες Ελληνικές ταινίες – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Berlinale 2020 – Μέρα 5: Διαμάντια στο διαγωνιστικό και 2 υπέροχες Ελληνικές ταινίες

Ειδήσεις, Φεστιβάλ | 25-2-2020 |

Μία πολύ καλή από ταινίες μέρα ήταν η 5η μέρα της Berlinale, καθώς χτες Δευτέρα είδαμε πολύ καλές ταινίες με την 5η να είναι μέχρι ώρας και η καλύτερη μέρα της φετινής Berlinale. Σε αυτό βοήθησαν και 2 πολύ καλές Ελληνικές παραγωγές.

Δείτε όλη μας την ανταπόκριση από την Berlinale 2020

To διαγωνιστικό άνοιξε η Γαλλική κωμωδία  Effacer l’ Histoire.

Είναι σπάνιο να βλέπουμε κωμωδίες στο διαγωνιστικό τμήμα μεγάλων Φεστιβάλ, όμως το Effacer l’historique ή Delete History, είναι μία τέτοια γλυκόπικρη κωμωδία που διαγωνίστηκε στην 70η Berlinale.

Σε μία επαρχιακή πόλη τρεις γείτονες έρχονται αντιμέτωποι με τον ψηφιακό κόσμο και το μοντέρνο κόσμο του μάρκετιγκ και των social media. H Marie, που ζει από την μικρή διατροφή που της πληρώνει ο άντρας της, φοβάται ότι θα χάσει την εκτίμηση του γιου της αν διαρρεύσει στο ίντερνετ μία sex tape από έναν άγνωστο που την απειλεί. Ο Bertrand δεν μπορεί να πει όχι σε τηλέφωνα από διαφημιστικές εταιρίες βρίσκοντας τον εαυτό του καταχρεωμένο από επιπόλαιες αγορές, όντας ερωτευμένος με μία τηλεφωνική πωλήτρια.  Την ίδια ώρα προσπαθεί να προφυλάξει την κόρη του από bulling που δέχεται στο σχολείο αλλά και online. H Christine χάνει την δουλειά της εξαιτίας της εξάρτησής της από σειρές, και δουλεύει πλέον σαν οδηγός σε μία υπηρεσία στυλ Uber λαμβάνοντας συνέχεια κριτικές με 1 μόνο αστεράκι. Οι τρεις φίλοι θα ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στους μεγαλοκολοσσούς του διαδικτύου, απαιτώντας πίσω τα προσωπικά τους δεδομένα και την χαμένη όμορφη ζωή τους.

Δείτε την κριτική μας για το Effacer l’ Histoire

H δεύτερη ταινία που είδαμε για το διαγωνιστικό ήταν το Ελβετικό Schwesterlein που ίσως να δώσει στην Nina Hoss το βραβείο ερμηνείας του Φεστιβάλ.

Οι σκηνοθέτριες και το cast του Schwesterlein

H Lisa άφησε την καριέρα της σαν θεατρικός συγγραφέας στο Βερολίνο για να μετακομίσει στην Ελβετία με τον άντρα, που είναι διευθυντής ενός διεθνούς σχολείου εκεί, της και τα παιδιά της. Ο αδερφός της Sven είναι ηθοποιός στο θέατρο και ζει στο Βερολίνο, όταν θα διαγνωστεί με λευχαιμία. Μετά από μία μεταμόσχευση και εγκλεισμό του για εβδομάδες σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου μακριά από μικρόβια, η Lisa θα τον επισκεφτεί στο Βερολίνο. Εκείνος νιώθει λίγο καλύτερα και θέλει πως και πως να επιστρέψει στην σκηνή: δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το θέατρο. Όλοι μαζί βρίσκονται στο σπίτι της μητέρας τους, η οποία μοιάζει ανίκανη να διαχειριστεί την κατάσταση του Sven, έτσι η Lisa αποφασίζει να τον πάρει στην Ελβετία μαζί της ελπίζοντας ότι το οικογενειακό κλίμα, ο καθαρός αέρας του βουνού και οι θεραπείες εκεί θα βοηθήσουν την κατάσταση της υγείας του. Αδερφός και αδερφή, Βερολίνο και Ελβετία, ζωή και θέατρο, αρρώστια και υγεία. Την ίδια ώρα η ίδια η Lisa έχει να αντιμετωπίσει μία κρίση στο σπίτι της καθώς ο άντρας της δέχεται μια προσφορά για να μείνει μόνιμα στην Ελβετία, ενώ εκείνη θέλει να γυρίσει στο Βερολίνο, με την ένταση να μπαίνει στην σχέση τους, ενώ παράλληλα η κατάσταση του Sven χειροτερεύει.

Δείτε την κριτική μας για το Schwesterlein

Την μέρα έκλεισε για το διαγωνιστικό, το Siberia. Μετά τα “Tommaso”, και “Pasolini”, ο σκηνοθέτης Abel Ferrara συνεργάζεται εκ νέου με τον Willem Dafoe, στο Siberia, με την ταινία να βρίσκει μία θέση στο διαγωνιστικό τμήμα της 70ης Berlinale. O Ferrara να υπογράφει την σκηνοθεσία, και να συνυπογράφει το σενάριο με τον Chris Zois, η φωτογραφία ανήκει στον Stefano Falivere, τον οποίο γνωρίζουμε από το “The Life Aquatic”, του Wes Anderson.

Ένας άντρας δραπετεύει από έναν κόσμο σε έναν άλλο που είναι παράξενος και κρύος. Γούνες και φωτιάς τον κρατούν ζεστό, με μία σπηλιά να είναι το καταφύγιο του. Είναι ένας φθαρμένος άντρας που θέλει να μείνει μόνος του. Αλλά ακόμα και η απομόνωση δεν μπορεί να του φέρει την εσωτερική του ηρεμία. Για ακόμα μία φορά, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι, αλλά τώρα αυτό έχει προορισμό τον εαυτό του. Εξερευνά τα όνειρά του, αντιμετωπίζει τις αναμνήσεις του και ψάχνει για νέα οράματα. Οι σπάνιες συναντήσεις τους με άλλους ανθρώπους, γίνονται σε γλώσσες που δεν ξέρει, με σώματα που τον εντυπωσιάζουν, και με τύπους αγάπης που εξερευνά και χάνει. Το ταξίδι του γίνεται χορός με δαίμονες, αλλά πάντα παραμονεύει το φως.

Δείτε την κριτική μας για το Siberia

Και πάμε στις δύο ταινίες με Ελληνικό ενδιαφέρον που σας υποσχεθήκαμε ξεκινώντας από το υπέροχο Digger, που βαθμολογήσαμε με 5/5!

 

Οι πρωταγωνιστές και ο σκηνοθέτης της ταινίας, μαζί με την παραγωγό Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη.

O Νικήτας (Βαγγέλης Μουρίκης) μένει σε ένα σπίτι μέσα στο δάσος στην Χαλκιδική. Τα μεταλεία που έχουν ανοίξει στην περιοχή κόβουν δέντρα και αλλάζουν ριζικά το πως μοιάζει το δάσος με πλυμμήρες που συχνά πυκνά επιρρεάζουν το σπίτι του Νικήτα. Ο αγώνας των κατοίκων της περιοχής ενάντια στα μεταλλεία έχει ενταθεί, με πολλούς σιγά σιγά να παραδίδουν τα όπλα, να πουλούν τις εκτάσεις τους και άλλους να δέχονται θερμά το γεγονός ότι τα μεταλλεία τους προσφέρουν δουλειά. Ο Νικήτας είναι συνδεδεμένος με το σπίτι του, την γη του, τα ζώα του τα δέντρα του και δεν θέλει να ακούσει για πώλησή τους. Όταν όμως ο γιος του από την πρώην γυναίκας του, που έχει να δει από μικρό, φτάσει στην περιοχή σαν κληρονόμος της μισής έκτασης, πατέρας και γιος θα αντιπαρατεθούν για την γη, αλλά θα προσπαθήσουν παράλληλα να ξεκινήσουν μια σχέση που ποτέ δεν είχαν.

Ο Τζώρτζης Γρηγοράκης μετά από μικρές μήκους ταινίες κάνει με το Digger την πρώτη του μεγάλου μήκους και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι είναι από τα πιο ηχηρά ντεμπούτα που είδαμε ποτέ σε κινηματογραφικό Φεστιβάλ (Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Πανόραμα της Berlinale 2020). Όσο και να προσπαθήσει κάποιος να βρει ψεγάδι στην ταινία, δύσκολα θα τα καταφέρει. Η ταινία βασίζεται σε ένα καλογραμμένο από την αρχή του μέχρι το τέλος του σενάριο, με δείγματα απίστευτης ωριμότητας και οξυδέρκειας για πρωτοεμφανιζόμενο. Ένα δράμα επιπέδου αρχαίας τραγωδίας με τον πατέρα που συναντά για πρώτη φορά τον γιο του να μάχεται μέσα του για το καλό του παιδιού του και τα συναισθήματά του για τον τόπο που έζησε όλη του τη ζωή, έχει την ευτυχία να έχει στον κεντρικό ρόλο στυλοβάτη της ταινίας, τον καλύτερο Βαγγέλη Μουρίκη που έχουμε δει ποτέ σε ταινία.

Δείτε την κριτική μας για το Digger

Για το τμήμα Prespektive Deutsches Kino είδαμε την Ελληνογερμανική παραγωγή της Δάφνης Χαριζάνη με τίτλο Im Feuer.

Η Rojda είναι μία Γερμανίδα στρατιωτικός με ρίζες από το Ιρακινό Κουρδιστάν. Έχει έρθει στην Γερμανία από παιδί όντας πλέον Γερμανίδα υπήκοος. Την συναντάμε σε ένα κέντρο προσφύγων στην Ελλάδα να ψάχνει την μητέρα της Ferhat. Θα καταφέρει τελικά να πάρει την μητέρα της μαζί της στην Γερμανία, όμως η αδερφή της Dilan έχει μείνει πίσω στο Κουρδιστάν και μάχεται μαζί με μια ομάδα τον ISIS με στόχο την ελευθερία και την δημιουργία κράτους για το Κουρδιστάν. Η Rojda θα αποφασίσει να ζητήσει μετάθεση ώστε να πάει στο  Erbil του Ιράκ που βρίσκονται ήδη Γερμανικές δυνάμεις προσπαθώντας να εκπαιδεύσουν ομάδες γυναικών στην μεγάλη μάχη με τον ISIS. Φυσικά ελπίζει ότι εκεί θα συναντήσει την αδερφή της και να την πείσει να γυρίσει μαζί της στην Γερμανία, αφήνοντας το Κουρδιστάν και τις ελπίδες για ελευθερία.

Η κριτική μας για το Im Feuer.

 

 

Διαβάστε περισσότερα για: