Berlinale 2020: Θα προβληθεί η πρώτη και τελευταία ταινία του Jóhann Jóhannsson, “Last and First Men” – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Berlinale 2020: Θα προβληθεί η πρώτη και τελευταία ταινία του Jóhann Jóhannsson, “Last and First Men”

Φεστιβάλ | 14-1-2020 |

Ο Ισλανδός συνθέτης Jóhann Jóhannsson, που έφυγε από την ζωή τον Φεβρουάριο του 2018 σε ηλικία 48 ετών, πρόκειται να επιστρέψει μετά το θάνατό του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου 2020 με την παγκόσμια πρεμιέρα ενός έργου που ο ίδιος σκηνοθέτησε, “Last and First Men,” το οποίο αφηγείται η Tilda Swinton. 

Jóhannsson είχε σαρώσει τα Oscar στη κατηγορία Πρωτότυπης Μουσικής για τις ταινίες “The Theory of Everything” και “Sicario”, ενώ είχε συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Denis Villeneuve για τις ταινίες  “Prisoners”, “Arrival”,  “Mandy” και “The Mercy”. Επίσης ήταν ο μέντορας της Hildur Guðnádottir, η οποία πρόσφατα κέρδισε Χρυσή Σφαίρα για το “Joker”, και απέκτησε μία υποψηφιότητα για τα Oscar.

Η ταινία του είναι μία από τις πολλές που ανακοινώθηκαν πριν βγουν όλες οι υποψηφιότητες για το Φεστιβάλ. Κάποιες από τις υπόλοιπες ταινίες που θα κατευθυνθούν στο Βερολίνο είναι το “Pinocchio” του Matteo Garrone, το “Hillary” της Nanette Burstein, το “Charlatan” της Agnieszka Holland, και το “Swimming Out Till The Sea Turns Blue” του Jia Zhang-ke. Τηλεοπτικά projects των Jason Segal και Damien Chazelle θα προβληθούν επίσης στο πρόγραμμα των Berlinale Series.

Η ταινία του “Last and First Men,” θα προβληθεί με live ορχήστρα, σε σύνθεση που φυσικά ο ίδιος έγραψε. Η ταινία βασίζεται στη sci-fi νουβέλα του Olaf Stapledon, και στο καλλιτεχνικό βιβλίο του Ολλανδού φωτογράφου Jan Kempenaer.  Ο Jóhannsson πέρασε έναν μήνα ταξιδεύοντας στα Βαλκάνια και γυρίζοντας πολεμικά μνημεία χτισμένα στην περιοχή των σφαγών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Ο Jóhannsson τράβηξε την ταινία σε ασπρόμαυρη ταινία 16mm και εργάστηκε στο project με τον Νορβηγό κινηματογραφιστή Sturla Brandth Grøvlen.

“Θέλαμε να γυρίσουμε αυτά τα μνημεία με έναν πολύ φορμαλιστικό τρόπο για να τονίσουμε την παράξενη ασύμμετρη ομορφιά τους. Ξυπνούσαμε κάθε πρωί στις τέσσερις για να είμαστε έτοιμοι για την ανατολή του ηλίου και μέναμε έξω για να γυρίσουμε όλη μέρα μέχρι να μην υπάρχει φως. Ήταν μια από τις πιο ευτυχισμένες εμπειρίες στη ζωή μου, και μία από τις πιο εξαντλητικές. “ είχε δηλώσει ο Jóhannsson.