Top 10 - Παραπλανητικά trailers – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

Top 10 – Παραπλανητικά trailers

Top-10 | 2-4-2019 |

Πριν λίγες μέρες, αναρωτιόμουν αν πρέπει να δω το “Sex Education” του Netflix.

Είχα δει το trailer, και δεν με “έψηνε” να κάτσω να δω μια σεξοκωμωδία, και δει σε 8 επεισόδια, σχεδόν ωριαία. Οπότε το απέφευγα.

Ιδού το trailer:

Αν εξαιρέσεις τις 1-2 σκηνές που ίσως να είναι λίγο πιο σοβαρές, το vibe του trailer είναι ότι θα ασχοληθούμε με το σεξ στην εφηβεία. Και τέλος. Οπότε είπα: “Άστο θα το δω κάποια στιγμή”.

Όταν λοιπόν πάτησα τελικά το play, συνειδητοποίησα ότι η σειρά είναι πανέξυπνη, γρήγορη, ερμηνευτικά υπέροχη, και προς ευχάριστη έκπληξή μου, δεν είναι η “σπαρταριστή σεξουαλική κωμωδία” που έλεγαν όλοι ότι είναι.

Ρουφώντας και τα 8 επεισόδια, εκνευρίστηκα. Κυρίως με εμένα, και με τα στερεότυπα που μπορεί να έχω στο μυαλό μου. Αλλά τελικά, μήπως δεν έφταιγα εγώ; Μήπως το trailer με πήγε σε διαφορετικό δρόμο;

Στην προκειμένη περίπτωση καταλαβαίνω το γιατί το trailer έγινε με αυτόν τον τρόπο. Με την υπόσχεση της σεξοκωμωδίας, το είδαν περισσότεροι από εκείνους που θεωρούσαν ότι βαριούνται να δουν κάτι πιο βαθύ. Λειτούργησε σαν Δούρειος Ίππος. Και καλά έκανε. Στην συγκεκριμένη λοιπόν συνθήκη, το παραπλανητικό trailer λειτούργησε για καλό.

Τι συμβαίνει όμως σε άλλες περιπτώσεις;

Και δεν ισχυριζόμαστε ότι οι παρακάτω ταινίες δεν ήταν καλές. Αυτό είναι άλλη συζήτηση. Μιλάμε για την εφαρμογή του “άλλο μου δείξατε, άλλο μου μπήξατε”.

1.Sweeney Todd: Ο φονικός κουρέας της οδού Φλιτ – Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Και ακούς Tim Burton, Johnny Depp και Helena Bonham Carter, και λες εδώ είμαστε. Βλέπεις και το σκοτεινό trailer, και λες αυτά είναι. Κανείς όμως δεν σου λέει ότι είναι μιούζικαλ το εργάκι. Εμένα δε με χάλασε. Άλλους όμως;


2. Drive (2011)

Και βγαίνει το trailer, και αυτό που σκεφτήκαμε οι περισσότεροι είναι ότι θα δούμε ένα ποιοτικό Fast and Furious. Ποιοτικό ήτανε. Fast and Furious δεν ήτανε. Ήταν ένα βαθιά προσωπικό δράμα, με εξαιρετικές ερμηνείες. Αλλά το trailer σου υποσχέθηκε δράση. Περισσότερος κόσμος το είδε σινεμά. Αλλά όσοι το είδαν νομίζοντας ότι θα δουν κάτι άλλο, το κατηγορούν ακόμη.


3. Kingsman: Η μυστική υπηρεσία – Kingsman: The Secret Service (2014)

Όταν βγήκε το trailer η επικρατούσα άποψη είναι ότι μιλάμε για μία κατασκοπευτική ταινία που κανείς δεν ζήτησε, κανείς δεν χρειάζεται, και δεν έχει να μας δείξει και κάτι καινούριο. Τα πρώτα εισιτήριά της ήταν από θεατές που πήγαν απλά να χαλαρώσουν στο σινεμά. Ευτυχώς για όλους μας, γρήγορα ταξίδεψαν τα νέα ότι το Kingsman δεν είναι μία ταινία σαν όλες τις άλλες.


4. Αδέλφια ξανά – The Skeleton Twins (2014)

Όταν βλέπεις Bill Hader και Kristen Wiig στο ίδιο trailer το μυαλό σου πάει κάπου πολύ συγκεκριμένα. Ότι θα πεθάνεις από τα γέλια. Δικαίως. Μιλάμε για 2 από τους καλύτερους performers σε κωμωδία των τελευταίων ετών. Όταν βγήκε το trailer του Skeleton Twins, πιστέψαμε ότι θα γίνει κάτι ανάλογο. Boy oh Boy, πόσο λάθος κάναμε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο. Το trailer μας δείχνει ψίλουλα από το βαθύ και οργανικά ανθρώπινο σενάριο του. Ευτυχώς δεν λες! Με αφορμή ότι θα δούμε κωμωδία, είδαμε μία εξαίρετη στιγμή του σύγχρονου ανεξάρτητου κινηματογράφου.


5. Contagion (2011)

Όσοι πήγαν στο σινεμά περιμένοντας να δουν πανικόβλητους ανθρώπους να τρέχουν στους δρόμους, άρρωστους να εξαπολύουν εμετούς δεξιά και αριστερά, και επιστήμονες με στολές biohazzard να τρέχουν από εργαστήριο σε εργαστήριο, μπορούν να κατηγορήσουν το trailer, που τους υποσχέθηκε κάτι τέτοιο, αλλά και τον εαυτό τους που δεν πρόσεξαν ότι η ταινία είναι το Steven Soderbergh. Που σημαίνει ότι πρέπει να περιμένεις άλλα πράγματα.


6. Το Σπίτι στο Δάσος – The Cabin in the Woods (2011)

Ok, εδώ μιλάμε για μία περίπτωση που το trailer έχει γίνει επίτηδες παραπλανητικό, γιατί αν σου δείξει στο trailer περισσότερα, τότε ο παράγοντας έκπληξη, που είναι και ο πυρήνας του σεναρίου, δεν θα έχει κανένα νόημα. Η ταινία είναι μία αναφορά-επίπληξη στους δημιουργούς, αλλά και στους θεατές των ταινιών τρόμου. Για εμάς, απλά καταπληκτική.


7. Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού – The Eternal sunshine of the spotless mind (2004)

Βλέπεις trailer και σκέφτεσαι, δικαίως, ρομαντική κομεντί με Carrey και Winslet. Ψήνεσαι και δεν ψήνεσαι. Ακόμα πιο δικαίως. Ωστόσο κανείς δεν σου λέει ότι η ταινία είναι μία μελέτη πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά, την αγάπη, και το πραγματικό αίσθημα που μπορεί να σου προκληθεί. Μία βαθιά ριζοσπαστική ταινία, υπέροχη σε όλα της, για την οποία έπρεπε να περάσουν χρόνια για να αποκτήσει το κοινό, που τόσο της αξίζει.


8. Blue Valentine (2010)

Ακόμα ένας Ryan Goslin στη λίστα, αυτή τη φορά παρέα με την Michelle Williams. Όταν βγήκε το trailer πιστέψαμε όλοι ότι θα είναι μία ακόμα ρομαντική ταινία, με τους τσακωμούς της, με τα δράματά της, με την ροματζάδα της, με τα όλα της. Κι όμως. Το Blue Valentine είναι μία βαθιά ανθρώπινη ιστορία γεμάτη πόνο, που μόνο feel good ρομαντική δεν μπορείς να της πεις.


9. Birdman ή (η απρόσμενη αρετή της αφέλειας) – Birdman or (The unexpected virtue of Ignorance) –  (2014)

Η αλήθεια είναι ότι από το trailer δεν καταλαβαίνεις και πολλά, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ό,τι ο Micheal Keaton είναι σουπερήρωας, που διψάει να ξαναβγεί στο προσκήνιο. Ωστόσο η ταινία είναι του Alejandro G. Iñárritu, αλλά ουσιαστικά κανείς τότε δεν το πρόσεξε αυτό. Όσοι πήγαν σινεμά για να ζήσουν δόξες τύπου Batman, απογοητεύτηκαν και εκνευρίστηκαν. Οι λοιποί που δεν κατάλαβαν τι πάνε να δουν, πέρασαν υπέροχα. (εντάξει όχι όλοι, σε πολλούς δεν άρεσε, αλλά άλλο θέμα αυτό).