#OurWeekinHorror: Top-12 - Οι καλύτερες found footage ταινίες τρόμου – Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr

#OurWeekinHorror: Top-12 – Οι καλύτερες found footage ταινίες τρόμου

Top-10, Αφιερώματα | 14-3-2019 |

To found footage είναι ένα υποείδος horror ταινιών στο οποίο παρουσιάζεται ένα μέρος βιντεοσκοπημένου υλικού σαν να έχει ανακαλυφτεί από κάποιον άλλο.

Τα γεγονότα που βλέπουμε, εμφανίζονται συνήθως μέσω της κάμερας ενός και συχνά συνοδεύονται από σχόλια σε πραγματικό χρόνο και εκτός κάμερας.

Για περισσότερο ρεαλισμό οι βιντεοσκοπήσεις γίνονται από τους ηθοποιούς. Η ταινία μπορεί να παρουσιάζεται σαν να ήταν ακατέργαστη και ολόκληρη ή σαν να είχε επεξεργαστεί από αυτούς που την βρήκαν.

1. The Βlair Witch Project (1999)

To Blair Witch Project ήταν από τις πρώτες found footage horror ταινίες, και προσωπικά η αγαπημένη μου. Τρεις φοιτητές σκηνοθεσίας βρίσκονται σε ένα δάσος, κοντά στο Μπέρκιτσβιλ του Μέριλαντ. Σκοπός τους; Να κάνουν ένα ντοκιμαντέρ για τη μάγισσα που στοιχειώνει τα βουνά της περιοχής. Ένα χρόνο αργότερα βρίσκεται το υλικό που τράβηξαν.

Δεν θα έλεγα ότι τα jumpscares είναι αυτό που με τρόμαξε σε αυτή τη ταινία. Είναι το γεγονός ότι δεν βλέπεις τον τρόμο,αλλά τον φαντάζεσαι.Το σενάριο είναι καλογραμμένο κι ερμηνείες των ηθοποιών τόσο φυσικές και πειστικές με αποτέλεσμα να φρικάρεις.

Το Blair Witch Project έγινε η πιο κερδοφόρα ανεξάρτητη ταινία όλων τον εποχών. Με budget 60.000 δολάρια κατάφερε να εισπράξει 248,6 εκατομμύρια δολάρια.


2. Όσο Ψηλά, Τόσο Χαμηλά – As Above, so Below (2014)

Η ιστορία του “As Above, so Below” ακολουθεί μια ομάδα νεαρών εξερευνητών που μαθαίνουν για την ύπαρξη θησαυρού στις κατακόμβες του Παρισιού και αποφασίζουν να τις διασχίσουν ενώ παλαιότερα είχαν χρησιμεύσει ως οστεοφυλάκια για εκατομμύρια νεκρούς.

Η ταινία θέτει και εξετάζει κάποια αιώνια ερωτήματα όπως η ψυχή του ανθρώπου και οι εσωτερικοί μας δαίμονες. Ταινία που δεν σε αφήνει να βαρεθείς.

Έχει κάποια κλισέ, δεν είναι κάτι το πρωτότυπο αλλά για το είδος του found footage, η γνώμη μου είναι πως αποτελεί μια αξιοπρεπέστατη ταινία.


3. Cloverfield (2008)

Ο Rob είναι ένας νεαρός επιχειρηματίας όπου του προσφέρεται μια δουλειά στη Ιαπωνία. Μια μέρα πριν το ταξίδι, οι φίλοι του, του οργανώνουν ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι. Όλα φαίνονται να πηγαίνουν τέλεια μέχρι που το ρεύμα κόβεται και βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα γίγαντιο πλάσμα που προσπαθεί να καταστρέψει την Νέα Υόρκη.

Το στυλ βιντεοσκόπησης ίσως να ενοχλήσει κάποιους καθώς υπάρχει πολύ κίνηση. Παρόλα αυτά, η ταινία καταφέρνει και κρατάει το ενδιαφέρoν αμείωτο, καθώς η δράση δεν σταματάει, η εικόνες καταστροφής της Νέα Υόρκης προκαλούν δέος, και υπάρχει παντού η αίσθηση της απόγνωσης στους κατοίκους κάνοντας και νύξεις στην μετά 9/11 υστερία που υπάρχει στους κατοίκους των Η.Π.Α.


4. Μέσα στο σώμα της Ντέμπορα Λόγκαν – The Taking of Deborah Logan (2004)

Μία ομάδα από νεαρούς κινηματογραφιστές, αποφασίζουν να καταγράψουν την καθημερινότητα της Deborah Logan μιας ηλικιωμένης γυναίκας που βρίσκεται στα αρχικά στάδια της νόσου του Alzheimer. Αργότερα ανακαλύπτουν πως εκτός από Alzheimer, πάσχει και από κάτι πολύ πιο σκοτεινό.

Υπάρχουν στιγμές στην ταινία που είναι πραγματικά τρομακτικές και ανατριχιαστικές. Γενικά, ο ρεαλιστικός τρόμος που προέρχεται από την αρρώστια και τα συμπτώματα της σε συνδυασμό με το υπερφυσικό στοιχείο, δημιουργούν ένα μείγμα που σε καθηλώνει.


5. [REC] (2007)

Μια ρεπόρτερ και ένας οπερατέρ συνοδεύουν τρεις πυροσβέστες σε μία νυχτερινή αποστολή. Όταν μπαίνουν στη πολυκατοικία που δέχτηκαν τη κλήση, τους περιμένει ένας άγνωστος και θανατηφόρος αντίπαλος. Ένας ιός που μετατρέπει τους ανθρώπους σε κάτι σαν το “28 μέρες μετά” ( ή τουλάχιστον έτσι πίστευα μέχρι που βγήκε το [REC] 2 και έβαλε τη θρησκεία στη πλοκή).

Πρόκειται για ένα αγωνιώδες και κλειστοφοβικό horror το οποίο σε κρατά στην άκρη της καρέκλας σου από την αρχή μέχρι το τέλος. Η ασφυκτική ατμόσφαιρα,η ρεαλιστικότητα ακόμα και η διάρκεια το κάνουν να μοιάζει αληθινό.

Ακόμα ένα horror που με έκανε να φοβάμαι τη πολυκατοικία μου…


6. Μεταφυσική Δραστηριότητα – Paranormal Activity (2007)

Ένα ζευγάρι, που μόλις έχει μετακομίσει στο νέο του σπίτι, ταλαιπωρείται από ένα δαιμονικό πνεύμα που ακολουθεί την κοπέλα από νεαρή ηλικία. Αποφασίζουν λοιπόν να αγοράσουν μια ψηφιακή βιντεοκάμερα, για να καταγράψουν την παραφυσική δραστηριότητα που λαμβάνει χώρο στο σπίτι.

Όπως ανέφερα και για το “Blair Witch Project”, ο τρόμος αυτής της ταινίας είναι ψυχολογικός. Φόβος για το άγνωστο. Το γεγονός ότι δεν μπορούμε να το δούμε την οντότητα, καθιστά την ταινία ακόμη πιο τρομακτική. Προφανώς έχει και jumpscares που τρομάζουν.

Σίγουρα έκαναν πολύ καλή δουλειά για budget κάτι σαν 15.000 δολάρια. Aυτό όμως που με έκανε να ξενερώσω είναι οι ταινίες που ακολούθησαν μετά το πρώτο. Προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τη ιστορία για να βγάλουν περισσότερα λεφτά (λες και τους χάλασαν αυτά που έβγαλαν από τη πρώτη).


7. Creep (2014)

Ένας κάμεραμαν αναλαμβάνει να βιντεοσκοπίσει, μέσω μιας αγγελίας, τον Joseph, ο οποίος υποτίθεται πως είναι καρκινοπαθής σε τελικό στάδιο και χρειάζεται το καταγεγραμμένο υλικό, για να το δει κάποια στιγμή ο αγέννητος γιος του. Εν τέλη ο Joseph είναι επικίνδυνος ψυχοπαθής.

Το όνομα της ταινίας τα λέει όλα. Η ίδια η πλοκή είναι ​​απρόβλεπτη, κάτι που είναι πάρα πολύ ασυνήθιστο σε ταινίες horror. Ποτέ δεν ξέρεις πού θα πάει ή τι θα συμβεί στη συνέχεια. Κρύβει τόσα πολλά κόλπα κάτω από το μανίκι της, που θα σε έχει στη τσίτα μέχρι το τέλος.


8. V/H/S (2012)

Η κεντρική ιστορία (με την ονομασία “Tape 56”) από την οποία προέρχονται οι υπόλοιπες είναι κι αυτή γυρισμένη σε found footage στιλ και επικεντρώνεται σε μια σπείρα μικροεγκληματιών που εισβάλλει σ’ ένα σπίτι για να πάρει μια σπάνια κασέτα και να εισπράξει ένα μεγάλο ποσό ως αμοιβή από κάποιον ανώνυμο εργοδότη. Το σπίτι είναι σκοτεινό, χαώδες και το πιο μακάβριο…το πτώμα ενός άνδρα είναι καθηλωμένο σε μια καρέκλα μπροστά από μια τηλεόραση και παντού διάσπαρτες βιντεοκασέτες. Οι διαρρήκτες εξερευνούν το σπίτι βιντεοσκοπώντας παράλληλα την αποστολή τους. Βάζουν κάποιες από τις βιντεοκασέτες να παίξουν και το σοκαριστικό περιεχόμενο τους, αποτελεί την κάθε ξεχωριστή ταινία που συνθέτει τον σκελετό του “V/H/S”.

Αποτελεί μια αξιόλογη και πρωτότυπη προσπάθεια στον τομέα των σπονδυλωτών ταινιών τρόμου, υποστηριζόμενη από πολλούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Αν κάτι ξεχωρίζει από το «V/H/S» είναι η πλούσια και αιματοβαμμένη βία μαζί με τα ανατρεπτικά τελειώματα των ιστοριών πλην κάποιων εξαιρέσεων.

Προσωπικά αγαπημένο tape : Second Honeymoon (και το Safe Haven στo V/H/S 2)


9. Grave Encounters (2012)

Ένα συνεργείο παραφυσικού reality επισκέπτονται μια εγκαταλελειμμένη ψυχιατρική κλινική με σκοπό να βρουν αποδεικτικά στοιχεία παραφυσικής δραστηριότητας. Αυτό όμως που θα φαινόταν μια τυπική διαδικασία εξελίσσεται σε έναν τρομερό εφιάλτη για τα μέλη του συνεργείου καθώς εγκλωβίζονται μυστηριωδώς στο κτίριο και απειλούνται από σκοτεινές οντότητες.

Προς έκπληξη μου είναι καλό horror για τόσο χαμηλό budget. Tα jumpscares είναι έντονα, αλλά η ιστορία είναι κάπως αδύναμη.

Γενικά η ταινία είναι πολύ διασκεδαστική αν ψάχνεις κάτι μόνο και μόνο για να τρομάξεις.


10. Τhe Poughkeepsie Tapes (2007)

Η ιστορία ακολουθεί την έρευνα της αστυνομίας της Νέας Υόρκης όταν ανακαλύπτει 800 βιντεοκασέτες ενός serial killer, που βιντεοσκοπούσε όλους του φόνους του. Η ταινία βασίζεται σε έναν πραγματικό serial killer από το Poughkeepsie, τον Kendall Francois, ο οποίος σκότωσε οκτώ γυναίκες από το 1996 μέχρι το 1998. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, χωρίς το δικαίωμα αναστολής και πέθανε το 2014 στις φυλακές Wendel Correctional Facilities.

Μόνο που αυτή η ταινία είναι πολύ πιο άρρωστη… Τόσο άρρωστη που δεν κυκλοφόρησε μέχρι πριν 3 χρόνια, μετά από 10 χρόνια “κρυφτού”.

Από τον σκηνοθέτη του “As Above, so Below”, John Erick Dowdle, το Poughkeepsie Tapes είναι ένα horror που συνιστώ ανεπιφύλακτα.


11. The Tunnel (2011)

Άλλη μια υπέροχη και τρομακτικότατη found footage ταινία μας έρχεται από την μακρινή Αυστραλία και συγκεκριμένα από τον νεαρό σκηνοθέτη Carlo Ledesma.

Η κυβέρνηση του Σίδνεϊ αποφασίζει την χρήση υπόγειων υδάτων κάτω από τον σιδηροδρομικό σταθμό του St. James. Μια δημοσιογράφος με τη βοήθεια του συνεργείου της, παίρνουν τις κάμερες ανά χείρας και εισέρχονται παράνομα στις υπόγειες στοές του Σίδνεϊ προκειμένου να εξιχνιάσουν τα αίτια που κρύβονται πίσω από την ξαφνική απόφαση του κυβερνήτη και φυσικά να καλύψουν δημοσιογραφικά την είδηση.

Δυστυχώς για τους πρωταγωνιστές μας, ευτυχώς για τους οπαδούς του κινηματογραφικού τρόμου, η είδηση είναι αυτή που θα στοιχειώσει το συνεργείο. Τρόμος, αγωνία, μια αινιγματική τερατοειδή φυσιογνωμία και ένα κλειστοφοβικό, αποπνικτικό, αφιλόξενο και φορτισμένο από το παρελθόν του περιβάλλον συνθέτουν αυτή την horror found footage ανεξάρτητη παραγωγή.


12. Η Επίσκεψη – The Visit (2015)

Όλοι (σχεδόν) έχουμε κάποια τρομαχτική εμπειρία (ή έτσι πιστεύουμε) από κάποια επίσκεψη στα παππούδια μας, ειδικά όταν μένουν σε κάποιο χωριουδάκι. Αυτό όμως που συμβαίνει στο “The Visit” είναι φρικαλέο.
Δύο αδέρφια επισκέπτονται χωρίς τους γονείς τους τη γιαγιά και τον παππού στο σπίτι τους στην εξοχή για μερικές μέρες.

Τους δίνονται 3 κανόνες:
1. Να περάσετε τέλεια.
2. Μπορείτε να φάτε όσο θέλετε
3. Μην βγείτε από τα δωμάτια σας μετά τις 21:30

Οι παππούδες – κλασικά – φαίνονται στα παιδιά λίγο περίεργοι, αλλά γρήγορα επιβεβαιώνεται ότι δεν φταίει μόνο το χάσμα γενεών. Η γιαγιά ειδικά, τα έχει χάσει εντελώς.

Δεν μπορώ να συγχωρήσω τον M. Night Shyamalan για τις αηδίες που μας έχει παρουσιάσει την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο τo “The Visit” σίγουρα ξεκίνησε μια διαδικασία επούλωσης για τις πληγές που μου προκάλεσε το “After Life” και το “The Last Airbender”.

Υπήρχαν μερικοί ηθοποιοί που ήταν πολύ κακοί, όπως το αγόρι και το κορίτσι, αλλά η ιδέα είναι έξυπνη και υπάρχουν κάποια μεγάλα plot twists.

Aς πούμε ότι θα προτιμούσα να είχαν δώσει το σενάριο σε κάποιο Ισπανό σκηνοθέτη (δεν έχω ιδέα γιατί) όπως ο Alejandro Amenábar ή J.A. Bayona ή Jaume Balagueró.

Διαβάστε περισσότερα για: